Lebel

Opis

Karabin Lebel został opracowany na podstawie wymagań francuskiego ministra wojny Georgesa Boulangera w styczniu 1886 roku, który nakazał stworzenie nowej broni używającej naboju z pociskiem płaszczowym i prochem bezdymnym. Prace rozwojowe prowadził generał Tramond z rocznym terminem, przy czym bazą był karabin powtarzalny Mle 1884 Gras-Kropatschek, a magazyn rurowy przejęto z karabinu Mle 1878 zaprojektowanego przez Alfreda von Kropatscheka. Naboje stworzył Nicolas Lebel, od którego nazwiska pochodzi nazwa karabinu i naboju.

Francuski karabin powtarzalny Lebel Mle 1886 M93 używał nabojów 8 mm ładowanych prochem bezdymnym i posiadał magazyn rurowy pod lufą o pojemności ośmiu nabojów, przy czym łącznie mógł pomieścić do dziesięciu nabojów, wliczając jeden na suwaku ładowania i jeden w komorze. Ciekawostką było, że karabin nie miał bezpiecznika, dlatego żołnierze nie mogli nosić naboju w komorze i mogli go załadować dopiero na rozkaz dowódcy. Dźwignia nad spustem umożliwiała wyłączenie suwaka ładowania, co powodowało, że karabin stawał się jednostrzałowym powtarzalnym.

W 1893 roku zaprezentowano ulepszoną wersję Lebel Mle 1886 M93, która obejmowała lepsze mocowanie przyrządów celowniczych, modyfikację głowicy zamka dla ochrony strzelca przed gorącymi gazami w przypadku rozerwania łuski oraz inne drobne zmiany. W 1935 roku wprowadzono karabin Lebel Mle 1886 M93 R35 z magazynem rurowym o pojemności trzech nabojów kalibru 8 mm. Karabiny Lebel używały oryginalnych przyrządów celowniczych z muszką na szerokiej podstawie i ramkowym, stopniowanym celownikiem z kilkoma nacięciami dla różnych odległości strzału.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Karabiny Lebel stanowiły główne uzbrojenie piechoty armii francuskiej od momentu wprowadzenia w 1886 roku aż do okupacji Francji w 1940 roku. Najliczniejszym modelem była wersja Mle 1886 M93, która była standardową bronią francuskich żołnierzy podczas I wojny światowej. Dzięki zastosowaniu naboju z prochem bezdymnym i pociskiem płaszczowym stanowiła istotny postęp technologiczny w wojskowym uzbrojeniu piechoty tamtego okresu.

Warianty

Ciekawostki

• Karabin Lebel był pierwszym wojskowym karabinem powtarzalnym używającym naboju ładowanego prochem bezdymnym i pociskiem płaszczowym.
• Magazyn karabinu Lebel był rurowy i miał pojemność ośmiu nabojów, przy czym broń mogła pomieścić łącznie do dziesięciu nabojów.
• Karabin nie posiadał bezpiecznika, co oznaczało, że żołnierze nie mogli nosić naboju w komorze i mogli go załadować dopiero na rozkaz dowódcy.
• Przyrządy celownicze karabinu Lebel były oryginalnej konstrukcji z ramkowym, stopniowanym celownikiem i kilkoma nacięciami dla różnych odległości strzału.

Najczęstsze pytania

Kiedy karabin Lebel został wprowadzony do uzbrojenia?

Karabin Lebel został wprowadzony do uzbrojenia armii francuskiej w 1886 roku.

Jakiego naboju używał karabin Lebel?

Karabin używał naboju 8 mm ładowanego prochem bezdymnym i pociskiem płaszczowym.

Jaka była pojemność magazynu karabinu Lebel?

Magazyn rurowy pod lufą miał pojemność ośmiu nabojów, a broń mogła pomieścić łącznie do dziesięciu nabojów.

Czy karabin Lebel miał bezpiecznik?

Nie, karabin Lebel nie był wyposażony w żaden bezpiecznik.