Molch

Opis

Molch była klasą niemieckich miniaturowych łodzi podwodnych przeznaczonych do operacji przybrzeżnych podczas II wojny światowej. Miniaturowa łódź podwodna miała wyłącznie napęd elektryczny i poruszała się wyłącznie pod powierzchnią wody. Zaprojektował ją Heinrich Dräger, a budowę zapewniła stocznia AG Weser w Bremie, przy czym pierwszy egzemplarz został odebrany 12 czerwca 1944 roku. Do końca wojny ukończono 393 takie miniaturowe łodzie podwodne.

Konstrukcja miniaturowej łodzi podwodnej obejmowała w przedniej części kadłuba umieszczone akumulatory, za nimi przestrzeń dla jednego członka załogi oraz z tyłu silnik elektryczny z sterami. Pilot miał do dyspozycji bardzo małe stanowisko pracy i ze względu na szybkie wyczerpywanie powietrza używał aparatu tlenowego. Łódź podwodna była wyposażona w małą wieżyczkę z okienkami i peryskopem. Uzbrojenie stanowiły dwa elektryczne torpedy G7e o średnicy 533 mm, zawieszone po bokach. Układ napędowy tworzył jeden silnik elektryczny o mocy 14 KM, napędzający jedną śrubę napędową. Maksymalna prędkość pod wodą wynosiła 5 węzłów, z zasięgiem 40 mil morskich przy tej prędkości, odpowiednio 60 mil morskich przy prędkości 3 węzłów. Operacyjna głębokość zanurzenia wynosiła 30 metrów.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Miniaturowe łodzie podwodne Molch służyły jako uzupełnienie wydajniejszych typów Biber, jednak ich skuteczność ograniczała niska moc i słabe właściwości nautyczne. Po raz pierwszy zostały użyte przez jednostki K-Verband przeciwko alianckiemu desantowi w południowej Francji. W nocy z 26 września 1944 roku wypłynęło dwanaście Molchów, z których dziesięć zostało utraconych bez osiągnięcia sukcesu, a pozostałe dwa wkrótce zniszczono nalotem. Kolejne operacje odbywały się od stycznia do kwietnia 1945 roku wzdłuż wybrzeża Holandii, gdzie osiągnęły minimalne sukcesy przy dużych stratach. Według strony Uboat.net przeprowadzono 102 rejsy, podczas których zatopiono siedem małych jednostek o łącznej wyporności 491 ton i uszkodzono dwie kolejne (15 516 ton) kosztem straty siedemdziesięciu Molchów. Dlatego miniaturowe łodzie podwodne Molch były wykorzystywane głównie do szkolenia.

Ciekawostki

• Molch oznacza po czesku salamandra.
• Miniaturowa łódź podwodna miała tylko jednego członka załogi, który musiał używać aparatu tlenowego z powodu szybkiego wyczerpywania powietrza.
• Uzbrojenie stanowiły dwa elektryczne torpedy G7e o średnicy 533 mm, zawieszone po bokach łodzi podwodnej.
• Podczas użycia w południowej Francji z dwunastu wypłyniętych Molchów utracono dziesięć bez sukcesu.
• Łącznie ukończono 393 miniaturowe łodzie podwodne Molch w latach 1944–1945.

Najczęstsze pytania

Ilu członków załogi miała miniaturowa łódź podwodna Molch?

Miniaturowa łódź podwodna Molch miała załogę składającą się z jednej osoby.

Jakiego rodzaju napęd stosowała miniaturowa łódź podwodna Molch?

Molch miała wyłącznie napęd elektryczny i poruszała się tylko pod powierzchnią wody.

Jakie było główne uzbrojenie miniaturowej łodzi podwodnej Molch?

Główne uzbrojenie stanowiły dwa elektryczne torpedy G7e kal. 533 mm, zawieszone po bokach miniaturowej łodzi podwodnej.

Jakie były głębokości operacyjne i prędkości miniaturowej łodzi podwodnej Molch?

Operacyjna głębokość zanurzenia wynosiła 30 metrów, maksymalna prędkość pod wodą to 5 węzłów.