Palianytsia

Opis

Palianytsia to ukraiński system pocisków dronowych z silnikiem turboodrzutowym opracowany podczas rosyjskiej inwazji na Ukrainę. Prace rozwojowe trwały 18 miesięcy od pierwotnego projektu do produkcji. Dzięki krajowej produkcji uniknięto ograniczeń w użyciu zachodniej broni do ataków głęboko na terytorium Rosji.

Pocisk jest odpalany z powierzchni, posiada centralny kadłub z przednimi skrzydłami oraz część ogonową z czterema powierzchniami sterującymi, co nadaje mu wygląd pocisku manewrującego. Ma długość 3,5 metra i rozpiętość skrzydeł 1,7 metra. Napędza go silnik turboodrzutowy AI-PBS-350, opracowany we współpracy czeskiej PBS Velká Bíteš i ukraińskiej Ivchenko-Progress SE, ważący 51 kg i generujący ciąg 3400 N. Startuje za pomocą stałego silnika rakietowego, który po starcie jest odrzucany, a następnie przechodzi na główny napęd turboodrzutowy.

System jest sterowany za pomocą GPS i inercyjnego systemu nawigacyjnego. Osiąga prędkość 900 km/h, operuje na wysokościach od 15 do 500 metrów oraz ma maksymalny zasięg około 650 km, przy czym hipotetyczny maksymalny zasięg może wynosić nawet 1200 mil (około 1930 km). Masa pocisku to 320 kg, z czego do 100 kg stanowi ładunek użyteczny.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Palianytsia została publicznie zaprezentowana 24 sierpnia 2024 roku przez prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego jako nowa klasa broni, która jest trudna do unieszkodliwienia i została już użyta przeciwko rosyjskim celom wojskowym. Według mediów i ukraińskich doniesień jednym z pierwszych celów był skład amunicji w obwodzie woroneskim.

W połowie września 2024 roku doszło do eksplozji na składach amunicji w Toropcu i Tichorecku, w tym na tamtejszej bazie lotniczej. Na podstawie raportów o słyszanych silnikach i innych wskazówkach przypuszcza się, że ataki te zostały przeprowadzone właśnie za pomocą pocisków Palianytsia.

Koszt

50 000 do 100 000 USD — szacunek ukraińskiego pułkownika rezerwy, rok 2024

Ciekawostki

• Nazwa Palianytsia pochodzi od ukraińskiego słowa oznaczającego domowy chleb i służy jako szyfr do wykrywania obcych agentów, którzy często wymawiają to słowo niepoprawnie.
• Silnik turboodrzutowy AI-PBS-350 został opracowany we współpracy czeskiej firmy PBS Velká Bíteš i ukraińskiej Ivchenko-Progress SE specjalnie dla amunicji jednorazowego użytku.
• Palianytsia ma w porównaniu z tradycyjnymi pociskami manewrującymi znacznie niższą masę głowicy, szacowaną na kilkadziesiąt do kilkuset kilogramów.
• Dzięki krajowej produkcji Ukraina uniknęła ograniczeń w użyciu zachodniej broni do ataków głęboko na terytorium Rosji.
• Ukraiński minister transformacji cyfrowej podał cenę pocisku poniżej 1 miliona USD, co jest znacznie mniej niż w przypadku tradycyjnych zachodnich pocisków manewrujących.

Najczęstsze pytania

Jaki jest zasięg pocisku Palianytsia?

Oficjalnie zasięg wynosi 600–700 km, z hipotetycznym maksymalnym zasięgiem do 1200 mil (około 1930 km).

Jakiego typu silnik używa Palianytsia?

Używa silnika turboodrzutowego AI-PBS-350 opracowanego przez czeską firmę PBS Velká Bíteš i ukraińską Ivchenko-Progress SE.

Jak sterowana jest Palianytsia?

System jest sterowany za pomocą GPS i nawigacji inercyjnej.

Kiedy Palianytsia została po raz pierwszy publicznie zaprezentowana?

Została zaprezentowana 24 sierpnia 2024 roku przez prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego.