Projekt 671

Opis

Projekt 671, znany w kodzie NATO jako klasa Victor I, stanowił klasę radzieckich okrętów podwodnych o napędzie jądrowym przeznaczonych przede wszystkim do zwalczania okrętów podwodnych przeciwnika, zwłaszcza tych przenoszących rakiety. Radziecka stocznia w Leningradzie wyprodukowała łącznie 16 tych okrętów w latach 1968–1975.

Okręty podwodne miały jako pierwsze radzieckie jednostki kadłub o kształcie kropli zoptymalizowany do podwodnego pływania z dużą prędkością, co pozwalało im osiągać maksymalną prędkość do 31 węzłów pod wodą. Największa głębokość zanurzenia wynosiła 400 metrów. Uzbrojenie stanowiło sześć wyrzutni torped 533mm, z czego dwie były przystosowane do torped kalibru 406 mm. Łącznie mogły przenosić 18 długich broni lub 36 min przeciwokrętowych oraz były zdolne do wystrzeliwania także rakiet przeciwpodwodnych i przeciwokrętowych RPK-2 Wiuługa (kod NATO SS-N-15 Starfish).

Napęd zapewniały dwa reaktory jądrowe typu wodno-ciśnieniowego VM-4T oraz dwie turbiny parowe OK-300, które napędzały jedną pięciopłatową główną śrubę napędową – ten system był premierą w radzieckich okrętach podwodnych o napędzie jądrowym. Do powolnego pływania służyły dwie dodatkowe dwupłatowe śruby. Na powierzchni okręt osiągał prędkość 16 węzłów.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Okręty Projekt 671 zostały wprowadzone do służby w Marynarce Wojennej Związku Radzieckiego, a ich głównym zadaniem było zwalczanie okrętów podwodnych przeciwnika, zwłaszcza tych przenoszących rakiety. Łącznie wyprodukowano 16 jednostek, które stopniowo wycofywano ze służby do roku 1996.

Ciekawostki

• Projekt 671 były pierwszymi radzieckimi okrętami podwodnymi z kadłubem o kształcie kropli zoptymalizowanym do szybkiego pływania pod wodą.
• Napęd stanowiły dwa reaktory jądrowe wodno-ciśnieniowe VM-4T oraz dwie turbiny parowe OK-300, które napędzały jedną pięciopłatową główną śrubę napędową, co było pierwszym takim rozwiązaniem w radzieckich okrętach podwodnych o napędzie jądrowym.
• Okręty mogły wystrzeliwać rakiety przeciwpodwodne i przeciwokrętowe RPK-2 Wiuługa (kod NATO SS-N-15 Starfish).
• Największa głębokość zanurzenia wynosiła 400 metrów.
• Wszystkie 16 okrętów klasy Victor I zostało wycofanych ze służby do roku 1996.

Najczęstsze pytania

Jakie było główne zadanie okrętów Projekt 671?

Głównym zadaniem było zwalczanie okrętów podwodnych przeciwnika, zwłaszcza tych przenoszących rakiety.

Ile okrętów klasy Victor I wyprodukowano i kiedy?

Łącznie wyprodukowano 16 okrętów w latach 1968–1975.

Jaki typ napędu miały okręty Projekt 671?

Miały napęd jądrowy składający się z dwóch reaktorów wodno-ciśnieniowych VM-4T oraz dwóch turbin parowych OK-300.

Jaka była maksymalna prędkość okrętów pod wodą?

Maksymalna prędkość pod wodą wynosiła 31 węzłów.