Třída Charger

Opis

Klasa Charger była jedną z siedemnastu podklas wczesnych brytyjskich niszczycieli torpedowych, które są łącznie określane jako klasa A. Te niszczyciele nie miały jednolitego projektu, ale kładziono nacisk na jednolitą prędkość, przy czym klasa Charger należała do grupy tzw. „27-knotters” o prędkości 26 węzłów. Konstrukcyjnie opierały się na niszczycielu HMS Hornet i w porównaniu do wcześniejszych klas miały wzmocnione uzbrojenie o dwa dodatkowe działa 57mm, przy czym nie posiadały dziobowej wyrzutni torped.

Budowę klasy Charger zapewniła stocznia Yarrow Shipbuilders w Cubitt Town w Londynie, a do służby te niszczyciele zostały przyjęte w roku 1896. Ich układ napędowy składał się z dwóch kotłów parowych typu lokomotywowego oraz dwóch trzycylindrowych silników parowych z potrójną ekspansją o mocy 3800 hp, które napędzały dwie śruby okrętowe. Spaliny odprowadzane były przez dwa kominy. Zasięg niszczycieli wynosił 3000 mil morskich przy prędkości dziesięciu węzłów.

W latach 1899–1900 wszystkie jednostki klasy Charger zostały zmodernizowane poprzez instalację czterech kotłów Yarrow, co stanowiło istotną techniczną modyfikację ich układu napędowego.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Klasa Charger była w służbie Królewskiej Marynarki Wojennej Wielkiej Brytanii w latach 1896–1912. Źródło nie podaje konkretnych informacji o bojowym użyciu tych niszczycieli, ale ze względu na okres służby były to wczesne niszczyciele torpedowe, które służyły w okresie przed I wojną światową.

Ciekawostki

• Klasa Charger była jedną z siedemnastu podklas wczesnych brytyjskich niszczycieli torpedowych określanych jako klasa A.
• Te niszczyciele nie miały jednolitego projektu, ale kładziono nacisk na jednolitą prędkość.
• Klasa Charger konstrukcyjnie opierała się na niszczycielu HMS Hornet.
• W przeciwieństwie do wcześniejszych klas nie posiadały dziobowej wyrzutni torped, ale miały wzmocnione uzbrojenie o dwa dodatkowe działa 57mm.
• W latach 1899–1900 wszystkie jednostki klasy Charger zostały zmodernizowane poprzez instalację czterech kotłów Yarrow.

Najczęstsze pytania

Ile jednostek klasy Charger zostało zbudowanych?

Zbudowano łącznie trzy jednostki tej klasy.

Jakie było główne uzbrojenie niszczycieli klasy Charger?

Główne uzbrojenie stanowiła jedna armata 76mm, pięć armat 57mm oraz dwie jednowylotowe wyrzutnie torped 457mm.

Kto budował niszczyciele klasy Charger?

Budowę zapewniła stocznia Yarrow Shipbuilders w Cubitt Town w Londynie.

Jaka była maksymalna prędkość niszczycieli klasy Charger?

Maksymalna prędkość wynosiła 26 węzłów.