VE 10 Aigle

Opis

Aigle (francuski orzeł) była francuską eksperymentalną rakietą rozwijaną i testowaną w latach 1960–1964. Była wystrzeliwana z ośrodka testowego CIEES Hammaguira. Rozwój obejmował dwie główne wersje: VE 10 i VE 10A.

Wersja VE 10 była stabilizowana lotkami i napędzana silnikiem Stromboli SEPR 737, który spalał 984 kilogramy stałego paliwa Plastolite. Rakieta miała średnicę 55 cm i była zdolna wynieść ładunek o masie 360 kilogramów na wysokość do 6 kilometrów. Ta wersja została wystrzelona czterokrotnie w latach 1960 i 1961.

Następowała wersja VE 10A, która używała ulepszonej wersji silnika Stromboli. Ta odmiana została wystrzelona dwukrotnie w latach 1963 i 1964. Dodając dodatkowy silnik pomocniczy, rakieta Aigle stała się podstawą do rozwoju większej rakiety Éridan.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Rakieta Aigle była używana wyłącznie do celów eksperymentalnych i testowych, nie była stosowana w operacjach bojowych. Łącznie została wystrzelona sześć razy w okresie od 1960 do 1964 roku z ośrodka testowego CIEES Hammaguira, gdzie służyła do weryfikacji technologii i rozwiązań konstrukcyjnych dla kolejnych projektów rakietowych.

Warianty

Ciekawostki

• Nazwa Aigle oznacza po francusku 'orzeł'.
• Rakieta była wystrzeliwana z francuskiego ośrodka testowego CIEES Hammaguira.
• Stałe paliwo użyte w silniku było typu Plastolite o masie 984 kilogramów.
• Dzięki dodaniu dodatkowego silnika pomocniczego rakieta Aigle stała się podstawą do rozwoju rakiety Éridan.
• Łącznie rakieta Aigle została wystrzelona sześć razy w latach 1960–1964.

Najczęstsze pytania

Jaki był główny cel rakiety Aigle?

Służyła jako eksperymentalna rakieta do testowania technologii i rozwiązań konstrukcyjnych.

Ile wersji rakiety Aigle zostało opracowanych?

Opracowano dwie główne wersje: VE 10 i VE 10A.

Gdzie rakieta Aigle była wystrzeliwana?

Z ośrodka testowego CIEES Hammaguira we Francji.

Jaki był maksymalny osiągnięty pułap rakiety VE 10?

Do 6 kilometrów.