bitwa · Turcja

Bitwa pod Doryleum

Krzyżowcy przebiły się do Anatolii w drodze do Ziemi Świętej. Szczegółowa analiza jest uzupełniana na podstawie wielu źródeł.

Kiedy1 lipca 1097
GdzieDorylaion, Anatolia
Strona AKrzyżowcy — około 10 000 ludzi, głównie piechota i około 2 000 rycerzy
Strona BSeldżucy — 6 000–7 000 jeźdźców, w tym oddziały Danishmendidów
StratyKrzyżowcy: szacunki są różne, Albert z Akwizgranu podaje 4 000 · Seldżucy: szacunki są różne, Albert z Akwizgranu podaje 3 000
WynikKrzyżowcy odnieśli zwycięstwo po przybyciu posiłków i przeprowadzeniu kontrataku, który rozgromił Turków.
Mapa — Bitwa pod Doryleum

Tło i przyczyny

Po zdobyciu Nicei przez Bizantyjczyków bez wiedzy krzyżowców, armia krzyżowa została podzielona na dwie grupy dla lepszego zaopatrzenia. Kilidż Arslan, sułtan seldżucki, po niepowodzeniu pod Niceą szybko zmobilizował posiłki i postanowił zniszczyć krzyżowców zaskakującym atakiem pod Dorylaionem.

Krzyżowcy zlekceważyli zdolności bojowe Turków i zostali zaskoczeni szybkim atakiem. Boemund dowodził przednią strażą, podczas gdy główne siły znajdowały się kilka kilometrów z tyłu, co Turcy wykorzystali do okrążenia i ataku na mniejszą grupę krzyżowców.

Siły i dowódcy

Przednia straż krzyżowców pod wodzą Boemunda z Tarentu liczyła około 10 000 ludzi, w tym około 2 000 rycerzy i 8 000 pieszych, w tym nieuzbrojonych osób cywilnych. Główne siły krzyżowców, dowodzone przez Godfryda z Bouillon, Rajmunda z Tuluzy i innych, znajdowały się około 5 km za nimi.

Turcy pod dowództwem Kilidż Arslana i sojusznika Gazi Gümüshtigina mieli około 6 000–7 000 jeźdźców, wykorzystywali lekką jazdę i taktykę szybkich najazdów z łukami konnymi.

Przebieg bitwy

1 lipca 1097 roku Turcy zaatakowali oddział Boemunda pod Dorylaionem o świcie, zaskakując i szybko zasypując krzyżowców strzałami. Krzyżowcy zostali zaskoczeni, ich rycerze szybko dosiedli koni, ale nie mogli powstrzymać Turków, którzy niszczyli nieuzbrojoną piechotę i osoby cywilne.

Boemund nakazał rycerzom zsiąść z koni i utworzyć obronny krąg wokół piechoty i nieuzbrojonych, chroniąc w ten sposób bardziej narażone części armii, ale umożliwiając Turkom manewrowanie.

W ciągu dnia do Boemunda stopniowo docierały posiłki od Godfryda, Rajmunda i innych, które przebijały się przez tureckie linie. Po siedmiu godzinach walki dotarły oddziały rycerskie Rajmunda, które przeprowadziły zaskakujący atak na skrzydło tureckie i rozgromiły je.

Ostatecznie dotarły także posiłki dowodzone przez biskupa Adhemara, które zaatakowały turecki obóz od tyłu, co przestraszyło Turków i zmusiło ich do odwrotu.

Straty

Według Alberta z Akwizgranu krzyżowcy ponieśli około 4 000 strat, a Turcy około 3 000, jednak inne źródła podają odmienne szacunki, które nie są uznawane za wiarygodne. Dokładne liczby strat nie są jednoznacznie potwierdzone.

Następstwa i znaczenie

Po zwycięstwie pod Dorylaionem krzyżowcy przeszli niemal bez oporu przez Małą Azję i na krótko zajęli Ikonium, siedzibę sułtanów seldżuckich. Po drobnej potyczce z Kilidż Arslanem ruszyli dalej do Lewantu, gdzie pierwsza wyprawa krzyżowa zakończyła się zdobyciem Jerozolimy i utworzeniem Królestwa Jerozolimskiego.

Cesarz bizantyjski Aleksy I Komnen częściowo osiągnął swój cel, gdy po zwycięstwie krzyżowców odzyskał kontrolę nad kilkoma obszarami Małej Azji. Krzyżowcy uzyskali strategiczną przewagę i mogli kontynuować marsz na wschód.

Turcy wycofali się na wschód, a Kilidż Arslan skupił się na umacnianiu swojej władzy na wschód od Anatolii, w tym na akcjach odwetowych przeciwko greckim dzieciom w regionie.

Kluczowe fazy

  1. Zaskakujący atak turecki — Turcy zaatakowali oddział Boemunda o świcie, zasypali krzyżowców strzałami i wywołali zamieszanie.
  2. Obronny krąg krzyżowców — Boemund nakazał rycerzom zsiąść z koni i utworzyć obronny krąg wokół piechoty i nieuzbrojonych.
  3. Przybycie posiłków — Stopniowo docierały posiłki od Godfryda, Rajmunda i innych, które przełamały tureckie linie.
  4. Atak biskupa Adhemara — Oddział Adhemara zaatakował turecki obóz od tyłu, co doprowadziło do odwrotu Turków.

Uzbrojenie i technika

Ciężka zbroja rycerskaRycerze byli wyposażeni w ciężką zbroję, która chroniła ich przed strzałami i bronią sieczną.
Lekka jazda z łukamiTurcy używali lekkiej jazdy z łukami konnymi, co umożliwiało szybkie najazdy i odwrót.

Ciekawostki

  • Krzyżowcy podzielili swoją armię na dwie części dla lepszego zaopatrzenia.
  • Kobiety w obozie krzyżowców podczas bitwy nosiły wodę walczącym.
  • Turcy nazywali rycerzy 'ludźmi z żelaza' z powodu ich ciężkiej zbroi.
  • Albert z Akwizgranu podaje, że w bitwie zginęło 4 000 krzyżowców i 3 000 Turków.
  • Po bitwie Turcy uprowadzili greckich chłopców z regionu jako niewolników do Persji.

Najczęstsze pytania

Kiedy i gdzie odbyła się bitwa pod Dorylaionem?
Bitwa odbyła się 1 lipca 1097 roku pod miastem Dorylaion w Anatolii.
Kto dowodził siłami krzyżowców w bitwie?
Przednią strażą krzyżowców dowodził Boemund z Tarentu, głównymi siłami zaś Godfryd z Bouillon, Rajmund z Tuluzy i inni.
Jaki był wynik bitwy?
Krzyżowcy odnieśli zwycięstwo po przybyciu posiłków i przeprowadzeniu kontrataku, który rozgromił Turków.
Jakich taktyk użyli Turcy w bitwie?
Turcy wykorzystywali lekką jazdę z łukami, szybkie najazdy i odwrót, zasypywali krzyżowców strzałami i unikali bezpośredniej walki wręcz.

Źródła

Powiązane bitwy

← Wszystkie bitwy