10-cm-Kanone 17

Opis

10 cm Kanone 17 (10 cm K 17) był niemieckim działem polowym używanym podczas pierwszej i drugiej wojny światowej. Rozwój opierał się na poprzednim modelu 10 cm K 14, którego zasięg w warunkach bojowych uważano za niewystarczający. Krupp zaprojektował więc dłuższą lufę (L/45), którą umieścił na podwoziu K 14. Ta modyfikacja spowodowała jednak, że działo było zbyt ciężkie do transportu jako całość, dlatego lufa musiała być demontowana i przewożona osobno na własnym wózku. Do ułatwienia manipulacji służyły specjalne rampy, które pomagały zamontować lufę z powrotem do baterii.

Konstrukcyjnie K 17 różnił się zastosowaniem albo hydro-pneumatycznego, albo hydro-sprężynowego hamulca wylotowego, w zależności od producenta. Chociaż było jasne, że K 17 nie ma pełnić roli działa przeciwlotniczego, zachowano w nim niektóre skomplikowane i kosztowne elementy z K 14, które pierwotnie zaprojektowano do zastosowań przeciwlotniczych. W 1917 roku zaprojektowano prostszą wersję K 17/04, która w wielu aspektach powracała do modelu K 04 – usunięto skomplikowany układ celowniczy, zlikwidowano zmienny hamulec wylotowy, a działo nie było rozbieralne do transportu.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Dzięki swojej konstrukcji i zasięgowi 10 cm K 17 sprawdził się przede wszystkim jako działo przeciwbateryjne o długim zasięgu i był skuteczny także przeciwko żywej sile przeciwnika. W pierwszej wojnie światowej ciężka artyleria często była częścią jednostek rezerwowych, ale do 1918 roku została włączona do wszystkich korpusów armijnych, gdzie stanowiła ważną część oddziałów artyleryjskich. Po pierwszej wojnie światowej Niemcom zgodnie z traktatem wersalskim zakazano używania tych broni, przy czym niektóre egzemplarze sprzedano Szwecji i Rumunii. Niektóre egzemplarze zostały jednak ukryte i ponownie użyte podczas drugiej wojny światowej, zwłaszcza w obronie wybrzeża, gdzie wraz z modelami 10 cm Kanone 1918 i K 17/04 zapewniały niezawodne wsparcie ogniowe.

Warianty

Ciekawostki

• Rampy używane do montażu lufy do baterii były na niektórych egzemplarzach na stałe przymocowane, ale zazwyczaj były odłączalne.
• Chociaż K 17 pierwotnie zaprojektowano z niektórymi elementami do zastosowań przeciwlotniczych, w rzeczywistości nigdy nie pełnił skutecznej roli przeciwlotniczej.
• K 17 uważano za broń trudną do produkcji z powodu skomplikowanej konstrukcji i kosztownych elementów przejętych z K 14.
• W 1914 roku niewiele aktywnych korpusów armijnych posiadało ciężkie działa, ale do 1918 roku działa te stały się standardową częścią wszystkich korpusów.
• K 17 dobrze współpracował z działami 15 cm, które częściej używano przeciwko żywej sile, podczas gdy K 17 wyróżniał się w ogniu przeciwbateryjnym.

Najczęstsze pytania

Dlaczego lufa K 17 była demontowana do transportu?

Ponieważ dłuższa lufa L/45 była zbyt ciężka do transportu jako całość, musiała być demontowana i przewożona na osobnym wózku.

Jakiego typu hamulec wylotowy stosowano w 10 cm K 17?

Stosowano albo hydro-pneumatyczny, albo hydro-sprężynowy hamulec wylotowy, w zależności od producenta.

Czy 10 cm K 17 pełnił rolę działa przeciwlotniczego?

Nie, chociaż niektóre skomplikowane elementy z K 14 przeznaczone do zastosowań przeciwlotniczych zostały zachowane, K 17 nie był skuteczny jako działo przeciwlotnicze.

Jakie było główne zastosowanie bojowe 10 cm K 17?

Służył przede wszystkim jako działo przeciwbateryjne o długim zasięgu i był skuteczny także przeciwko żywej sile.