10 cm schwere Kanone 18

Opis

Dzięki współdzieleniu podwozia z haubicą 15 cm broń miała stosunkowo wysoką mobilność i mogła być używana w różnych typach jednostek. Jej konstrukcja umożliwiała zastosowanie w ramach średnich pułków artylerii niemieckich dywizji, ale częściej była używana w samodzielnych pułkach artylerii oraz w obronie wybrzeża. Działo miało dłuższą lufę niż haubica, co poprawiało zasięg i celność ognia.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

10 cm sK 18 był używany przede wszystkim w ramach średnich pułków artylerii wraz z 15 cm sFH 18, ale także w samodzielnych jednostkach i przy obronie wybrzeża. Niektóre egzemplarze zostały podczas wczesnych faz wojny na froncie wschodnim użyte jako broń przeciwpancerna. Ponadto działo zostało zamontowane na prototypie samobieżnej haubicy „Dicker Max”. Łącznie do 1945 roku wyprodukowano około 1500 sztuk.

Ciekawostki

• Prace nad działem rozpoczęły się już w 1926 roku, ale do uzbrojenia wprowadzono je dopiero w latach 1933–34.
• Podwozie działa opracowała firma Krupp, natomiast lufę dostarczył Rheinmetall.
• Działo współdzieliło podwozie z haubicą 15 cm sFH 18, co ułatwiało logistykę i produkcję.
• Niektóre egzemplarze były używane jako broń przeciwpancerna na froncie wschodnim.
• Po II wojnie światowej działo służyło także w armiach Albanii i Bułgarii.

Najczęstsze pytania

Kiedy 10 cm schwere Kanone 18 został wprowadzony do uzbrojenia?

Do uzbrojenia został wprowadzony w latach 1933–34.

Kto opracował podwozie i lufę działa?

Podwozie opracował Krupp, lufę Rheinmetall.

Ile sztuk wyprodukowano do końca II wojny światowej?

Wyprodukowano około 1500 sztuk.

Jakie było główne zastosowanie działa podczas wojny?

Używano go w średnich pułkach artylerii, samodzielnych jednostkach, przy obronie wybrzeża oraz czasami jako broń przeciwpancerną.