G5
G5 to działo. Kraj pochodzenia: Republika Południowej Afryki. Wprowadzenie do uzbrojenia: 1983.
Opis
G5 to południowoafrykańska haubica ciągniona kalibru 155 mm, opracowana przez firmę Denel Land Systems. Jej konstrukcja opiera się na kanadyjskiej haubicy GC-45, która została znacznie zmodyfikowana pod kątem warunków południowoafrykańskich.
Prace rozwojowe rozpoczęto w 1976 roku jako odpowiedź na potrzebę nowoczesnej artylerii podczas wojny w buszu w Angoli, gdy siły południowoafrykańskie stawiały czoła przeciwnikom wyposażonym w radzieckie wyrzutnie rakiet o większym zasięgu. Republika Południowej Afryki od 1963 roku była objęta embargiem ONZ na dostawy broni, co doprowadziło do powstania krajowego przemysłu Armscor. Na okres przejściowy zakupiono izraelskie haubice Soltam M-71, oznaczone jako G4.
Modelem bazowym do rozwoju G5 było działo GC-45 autorstwa Geralda Bulla, co obejmowało również pozyskanie lufy, amunicji i specyfikacji konstrukcyjnych. Prototypy zostały zmodyfikowane w zakresie balistyki wewnętrznej, konstrukcji lufy i podwozia. Dodano mały silnik pomocniczy (APU) do samodzielnego przemieszczania oraz zaawansowany hamulec lufy. G5 wszedł do służby operacyjnej w 1983 roku. Standardowy zasięg z amunicją ERFB wynosi 30 km, z amunicją base bleed do 40 km, a z amunicją rakietowo wspomaganą V-LAP do 50 km. W 2002 roku zaprezentowano wersję G5-2000 o większym zasięgu i wyższej celności.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Republika Południowej Afryki |
|---|---|
| Wprowadzenie | 1983 |
Służba i użycie bojowe
G5 był używany podczas Południowoafrykańskiej wojny granicznej w Angoli i Namibii w latach 1986–1989, służąc w Siłach Obrony Republiki Południowej Afryki. Pierwsze użycie operacyjne miało miejsce podczas operacji Alpha Centauri w 1986 roku. Był również wykorzystywany podczas wojny iracko-irańskiej w latach 1980–1988, gdzie używał go Irak.
Warianty
Ciekawostki
- G5 został opracowany jako odpowiedź na większy zasięg radzieckich wyrzutni rakiet Katyusha podczas wojny w buszu w Angoli.
- Do rozwoju G5 wykorzystano lufy i projekt Geralda Bulla, który pierwotnie pracował nad kanadyjską haubicą GC-45.
- G5 posiada mały silnik pomocniczy (APU), który umożliwia samodzielne przemieszczanie się działa z prędkością do 16 km/h.
- Haubica G5 została również zintegrowana z podwoziem OMC 6×6, tworząc samobieżne działo G6.
- Wersja T5-2000 jest montowana na podwoziu TATRA 8×8, a wersja T6 to instalacja wieżowa na pojazdach takich jak T-72.
Najczęstsze pytania
- Na czym opiera się konstrukcja działa G5?
- Konstrukcja G5 opiera się na kanadyjskiej haubicy GC-45, która została znacznie zmodyfikowana pod kątem południowoafrykańskich warunków.
- Jaki jest maksymalny zasięg działa G5?
- Maksymalny zasięg wynosi do 50 kilometrów przy użyciu rakietowo wspomaganej amunicji V-LAP.
- Kiedy G5 wszedł do służby operacyjnej?
- G5 wszedł do służby operacyjnej w 1983 roku.
- Gdzie G5 był używany w działaniach bojowych?
- G5 był używany podczas Południowoafrykańskiej wojny granicznej w Angoli i Namibii oraz podczas wojny iracko-irańskiej.