IRIS-T
IRIS-T to pocisk powietrze-powietrze krótkiego zasięgu z naprowadzaniem na podczerwień (termiczne).
Opis
IRIS-T to nowoczesna rakieta powietrze-powietrze krótkiego zasięgu z naprowadzaniem na podczerwień, opracowana przez niemiecką firmę Diehl BGT Defence jako następca starszych pocisków AIM-9 Sidewinder. Impulsem do jej rozwoju było doświadczenie z rosyjską rakietą Wympel R-73, która przewyższała ówczesne zachodnie pociski pod względem zwrotności i skuteczności. Niemcy rozpoczęły rozwój IRIS-T w 1995 roku, do którego stopniowo dołączyły Włochy, Szwecja, Grecja, Kanada (później zastąpiona przez Hiszpanię) oraz Norwegia. Prace rozwojowe zostały podzielone między uczestniczące państwa, a pierwsze strzelania bojowe odbyły się w 2002 roku.
Konstrukcja IRIS-T kładzie nacisk na wysoką zwrotność (do 60°/s i przeciążenie 60 g), zdolność do namierzania celu przed i po odpaleniu oraz odporność na zakłócenia. Rakieta wyposażona jest w czujnik podczerwieni o rozdzielczości 128x128 pikseli i szerokim polu widzenia 90°, bazę danych zdjęć wojskowych samolotów oraz priorytetowe naprowadzanie na najbardziej wrażliwe części celu. Silnik na paliwo stałe umożliwia zmienny ciąg dla ostrych manewrów oraz wysoką prędkość (do Mach 3).
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Szwecja |
|---|---|
| Wprowadzenie | 2005 |
Służba i użycie bojowe
IRIS-T została wprowadzona do uzbrojenia sił zbrojnych Niemiec, Grecji, Włoch, Norwegii, Hiszpanii i Szwecji. Pierwsze dostawy rozpoczęły się po osiągnięciu początkowych zdolności operacyjnych w 2005 roku. Rakieta jest zintegrowana z samolotami Eurofighter Typhoon, Panavia Tornado ADV, F/A-18 Hornet, F-4 Phantom II, F-16 Fighting Falcon oraz Saab JAS 39 Gripen.
IRIS-T jest ceniona przede wszystkim za zdolność skutecznego niszczenia celów nawet w tylnej półsferze samolotu oraz wysoką odporność na zakłócenia, co czyni ją jedną z najnowocześniejszych rakiet krótkiego zasięgu w arsenale uczestniczących państw.
Koszt
1 miliard euro — Umowa z grudnia 2004 na produkcję 4 000 rakiet dla sił zbrojnych Niemiec, Grecji, Włoch, Norwegii, Hiszpanii i Szwecji.
Ciekawostki
- Rozwój IRIS-T rozpoczęto w 1995 roku jako reakcję na przewagę rosyjskiej rakiety Wympel R-73.
- Rakieta potrafi skręcać z prędkością do 60° na sekundę i wytrzymać przeciążenie 60 g.
- Czujnik IRIS-T ma rozdzielczość 128x128 pikseli oraz pole widzenia 90° we wszystkich kierunkach względem osi podłużnej rakiety.
- System naprowadzania zawiera bazę danych zdjęć wszystkich znanych wojskowych samolotów i definiuje dla każdego z nich 8 najbardziej wrażliwych miejsc.
- Całkowite koszty rozwoju rakiety osiągnęły niemal 300 milionów euro.
Najczęstsze pytania
- Jaki jest maksymalny zasięg rakiety IRIS-T?
- Maksymalny zasięg rakiety IRIS-T wynosi 25 km.
- Na jakich samolotach można używać IRIS-T?
- IRIS-T można używać na samolotach Eurofighter Typhoon, Panavia Tornado ADV, F/A-18 Hornet, F-4 Phantom II, F-16 Fighting Falcon oraz Saab JAS 39 Gripen.
- Czym IRIS-T jest lepsza od AIM-9 Sidewinder?
- IRIS-T ma wyższą odporność na zakłócenia i jej skuteczny zasięg jest 5 do 8 razy większy niż w przypadku AIM-9L Sidewinder.
- Jaka jest masa głowicy bojowej IRIS-T?
- Masa głowicy bojowej IRIS-T wynosi 11,4 kg.