Jaki jest zasięg pocisku Agni-I?

Zasięg Agni-I wynosi od 700 do 1200 kilometrów.

Jakiego rodzaju paliwo stosuje Agni-I?

Agni-I używa napędu na paliwo stałe.

Kiedy Agni-I został po raz pierwszy przetestowany?

Pierwszy test odbył się 22 maja 1989 roku.

Rakieta · Indie · 2002

Agni-I

Agni-I to sterowany pocisk. Kraj pochodzenia: Indie. Wprowadzenie do uzbrojenia: 2002.

Typkrótki zasięg pocisku balistycznego

KrajIndie

Wprowadzenie1989 (pierwszy test), 2002 (pierwszy start z mobilnej wyrzutni)

ProducentDRDO (Defence Research and Development Organisation)

Uzbrojeniekonwencjonalna lub jądrowa głowica o masie 1000 kg

Opis

Agni-I to jednofazowy pocisk balistyczny krótkiego zasięgu opracowany przez indyjską organizację DRDO w ramach Zintegrowanego Programu Rozwoju Pocisków Kierowanych. Prace nad tym pociskiem rozpoczęto po wojnie w Kargilu, aby wypełnić lukę między pociskiem Prithvi-II o zasięgu 250 km a Agni-II o zasięgu 2500 km. Pierwszy start z mobilnej wyrzutni kołowej odbył się 25 stycznia 2002 na poligonie testowym Wheeler Island.

Pocisk ma długość 15 metrów, masę około 12 ton i jest napędzany paliwem stałym. Dzięki aerodynamicznemu kształtowi i zdolnościom manewrowym może korygować trajektorię lotu oraz zmniejszać obciążenia termiczne. Niektóre wersje posiadają głowicę balistyczną wyposażoną w zestaw stałych dyszowych patronów, które umożliwiają precyzyjną korektę prędkości i kierunku podczas lotu. Agni-I jest zdolny do przenoszenia konwencjonalnych i jądrowych głowic o masie do 1000 kg.

Pocisk jest mobilny zarówno po drogach, jak i po torach kolejowych, co zwiększa jego elastyczność operacyjną oraz zdolność do szybkiego rozmieszczenia. Rozwój Agni-I trwał 15 miesięcy po zakończeniu prac nad Agni-II, co świadczy o szybkim tempie rozwoju w odpowiedzi na potrzeby armii indyjskiej po wojnie w Kargilu.

Dane techniczne

Kraj pochodzenia	Indie
Wprowadzenie	2002

Służba i użycie bojowe

Agni-I jest w służbie operacyjnej armii indyjskiej, konkretnie w 334. grupie rakietowej z siedzibą w Secunderabadzie, pod dowództwem Dowództwa Sił Strategicznych (SFC). Indyjska armia regularnie przeprowadza testy użytkowe pocisku, które służą głównie do szkolenia obsługi i weryfikacji sprawności systemu. Testy te są organizowane przez SFC przy wsparciu logistycznym DRDO i odbywają się regularnie od 2007 roku.

Ostatnie znane testy miały miejsce w latach 2015, 2016, 2018 oraz w lipcu 2025 i maju 2026, co potwierdza kontynuację aktywnej służby i utrzymanie gotowości bojowej tego pocisku w ramach indyjskich sił strategicznych.

Warianty

Agni-1PZmodernizowana dwustopniowa wersja Agni-I rozwijana przez DRDO, wykorzystująca technologie z Agni-IV i Agni-V. Charakteryzuje się zwiększoną precyzją i niezawodnością, jest przechowywana w kontenerach i transportowalna drogą lądową oraz kolejową. Osiąga zasięg 1000–2000 km i ma około połowę masy w porównaniu do Agni-III.

Ciekawostki

Agni-I została opracowana w ciągu 15 miesięcy po zakończeniu rozwoju Agni-II, co stanowi bardzo szybki cykl rozwojowy.
Pocisk może przenosić zarówno konwencjonalne, jak i jądrowe głowice o masie do 1000 kg.
Agni-I jest mobilny zarówno po drogach, jak i po torach kolejowych, co zwiększa jego elastyczność operacyjną.
Głowica manewrująca wykorzystuje zestaw stałych dyszowych patronów do korekty trajektorii i prędkości podczas lotu.
Pierwszy test Agni-I odbył się już w 1989 roku, jednak pierwszy start z mobilnej wyrzutni miał miejsce dopiero w 2002 roku.

Najczęstsze pytania

Jaki jest zasięg pocisku Agni-I?: Zasięg Agni-I wynosi od 700 do 1200 kilometrów.
Jakiego rodzaju paliwo stosuje Agni-I?: Agni-I używa napędu na paliwo stałe.
Kiedy Agni-I został po raz pierwszy przetestowany?: Pierwszy test odbył się 22 maja 1989 roku.
Kto jest operatorem pocisku Agni-I?: Agni-I jest w służbie operacyjnej armii indyjskiej, konkretnie w 334. grupie rakietowej pod Dowództwem Sił Strategicznych.