Trishul
Trishul to pocisk kierowany. Kraj pochodzenia: Indie.
Opis
Projekt Trishul został rozpoczęty w 1983 roku jako część Zintegrowanego Programu Rozwoju Kierowanych Pocisków (IGMDP) z celem opracowania krótkiego zasięgu pocisku powierzchnia-powietrze o czasie reakcji poniżej 6 sekund. Pierwszy lot bez naprowadzania odbył się w 1985 roku, pierwszy w pełni kierowany lot w 1989 roku, jednak bez pierwotnie planowanego naprowadzania telewizyjnego. Pocisk miał zastąpić radziecki 9K33 Osa w armii i lotnictwie Indii, podczas gdy marynarka wojenna preferowała inne systemy jak Barak 1 i Kashtan CIWS ze względu na rosnące zagrożenia ze strony nisko lecących pocisków i śmigłowców.
Trishul został zaprojektowany do użycia także przeciwko nisko lecącym celom morskim (anti-sea skimmer) z prędkością do Mach 2 i zdolnością lotu na wysokości około 5 metrów nad powierzchnią morza, co stanowiło znaczące wyzwanie techniczne. Pocisk ważył 130 kg, miał długość 3 metrów i średnicę 20 cm, niósł 15 kg głowicę odłamkową i był napędzany dwustopniowym silnikiem stałym. Sterowanie odbywało się systemem CLOS (command-to-line-of-sight) z wykorzystaniem trzech wiązek radarowych, przy czym mógł być uzupełniony o radar śledzący lub system elektrooptyczny dla zwiększenia precyzji.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Indie |
|---|
Służba i użycie bojowe
Projekt Trishul napotkał szereg problemów technicznych i opóźnień, co doprowadziło do niezadowolenia indyjskiej marynarki wojennej, która ostatecznie wybrała system Barak 1 dla swoich fregat klasy Brahmaputra. Pomimo ponad 80 testowych lotów do 2006 roku i osiągnięcia niektórych pierwotnych parametrów, system nie był w stanie spełnić wszystkich wymagań, zwłaszcza w zakresie precyzyjnego naprowadzania i niskiego lotu nad morzem. W 2008 roku projekt został oficjalnie zakończony po zakończeniu fazy demonstracji technologicznej. Technologie i doświadczenia zdobyte podczas rozwoju Trishula zostały później wykorzystane w innych projektach DRDO, takich jak QRSAM i VL-SRSAM.
Warianty
Koszt
₹282.68 crore — Całkowite koszty rozwoju projektu Trishul, równowartość około ₹788 crore lub 82 milionów USD w 2023 roku
Ciekawostki
- Projekt Trishul był częścią Zintegrowanego Programu Rozwoju Kierowanych Pocisków (IGMDP), który obejmował także inne indyjskie pociski.
- Jednym z największych wyzwań technicznych było osiągnięcie lotu pocisku na wysokości zaledwie 5 metrów nad powierzchnią morza przy prędkości naddźwiękowej.
- Projekt został oficjalnie zakończony w 2008 roku po zakończeniu fazy demonstracji technologicznej, przy kosztach sięgających 282,68 crore INR (około 82 milionów USD w 2023 roku).
- Trishul używał systemu sterowania CLOS z trzema wiązkami radarowymi, co miało zapewnić precyzyjne naprowadzanie na cel.
- Technologie opracowane podczas projektu Trishul zostały później wykorzystane przy rozwoju innych indyjskich systemów przeciwlotniczych, takich jak QRSAM i VL-SRSAM.
Najczęstsze pytania
- Kiedy rozpoczęto prace nad pociskiem Trishul?
- Prace nad pociskiem Trishul rozpoczęto w 1983 roku jako część Zintegrowanego Programu Rozwoju Kierowanych Pocisków (IGMDP).
- Jaki jest zasięg pocisku Trishul?
- Zasięg podstawowej wersji pocisku Trishul wynosi od 300 metrów do 9 kilometrów, a wersji ulepszonej dla indyjskiego lotnictwa do 11 kilometrów.
- Dlaczego projekt Trishul został zakończony?
- Projekt został zakończony w 2008 roku po zakończeniu fazy demonstracji technologicznej z powodu problemów technicznych, opóźnień i niemożności spełnienia wszystkich wymagań użytkowników.
- Jakie technologie opracowane podczas projektu Trishul zostały wykorzystane później?
- Technologie i doświadczenia z projektu Trishul zostały wykorzystane przy rozwoju innych indyjskich systemów przeciwlotniczych, takich jak QRSAM i VL-SRSAM.