Mannlicher-Schönauer

Opis

Mannlicher–Schönauer to powtarzalny karabin z obrotowym magazynkiem i zamkiem śrubowym z mechanizmem obrotowym, wyprodukowany przez firmę Steyr Mannlicher dla armii greckiej w 1903 roku, a później używany w ograniczonym zakresie także przez armię austro-węgierską. Konstrukcja opierała się na klasycznych projektach Mannlichera dla armii austro-węgierskiej, które wykorzystywały magazynek typu en-bloc i bezpośredni zamek, jednak Mannlicher–Schönauer wprowadził konwencjonalny zamek obrotowy oraz charakterystyczny obrotowy magazynek bębenkowy opatentowany przez Otto Schönauera.

Konstrukcja bazowała na zamku pierwotnie zaprojektowanym przez Louisa Schlegelmicha, lecz magazynek zastąpiono obrotowym magazynkiem bębenkowym, który umożliwiał niezawodne podawanie nabojów. Karabin miał dzieloną tylną część zamka, która pozwalała na przejście rękojeści zamka i służyła jako awaryjny zamek w przypadku awarii głównych zamków. Oferowano go w dwóch głównych wersjach dla armii greckiej: długi karabin o długości 1230 mm oraz karabinek o długości 950 mm, oba oznaczone jako Model 1903. Pojemność magazynka wynosiła pięć nabojów, które ładowano za pomocą klipsów magazynkowych lub pojedynczo. Nabój 6.5×54mm MS był balistycznie efektywny i odpowiedni także do polowań, a karabin był wykonany z wysoką precyzją i ścisłymi tolerancjami, co zwiększało niezawodność i trwałość.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Mannlicher–Schönauer nie odniósł sukcesu komercyjnego i nie zdobył wielu zamówień eksportowych z powodu nietypowej kalibru, wysokiej ceny oraz braku przyjęcia przez wielkie mocarstwa. Najważniejszym użytkownikiem była armia grecka, która przyjęła go w ramach planu modernizacji w 1903 roku i używała podczas wojen bałkańskich, I wojny światowej, kampanii azjatyckiej oraz II wojny światowej. Grecja zamówiła kilka dostaw, w tym oryginalne karabiny produkowane w Steyrze oraz później karabinki produkowane przez włoską firmę Breda. Po I wojnie światowej i kampanii azjatyckiej konieczne było uzupełnienie strat, a karabiny były używane także podczas greckiej wojny domowej.

Poza Grecją karabiny Mannlicher–Schönauer były używane w ograniczonym zakresie także w Austro-Węgrzech, gdzie niektóre egzemplarze zostały skonfiskowane i użyte podczas I wojny światowej, oraz w Portugalii, gdzie ostatecznie preferowano krajową konstrukcję Mauser-Vergueiro. Niektóre egzemplarze trafiły również w ręce chińskich watażków w okresie 1912–1949.

Warianty

Ciekawostki

• Karabin Mannlicher–Schönauer był znany z charakterystycznego obrotowego magazynka bębenkowego, opatentowanego przez Otto Schönauera.
• Armia grecka używała tego karabinu jako głównej broni podczas wojen bałkańskich, I wojny światowej, kampanii azjatyckiej oraz II wojny światowej.
• Amerykański pisarz Ernest Hemingway często używał Mannlicher–Schönauera i wspominał go w niektórych swoich dziełach, na przykład w opowiadaniu The Short Happy Life of Francis Macomber.
• Słynny myśliwy na słonie WDM "Karamojo" Bell używał karabinu w kalibrze 6.5×54mm z dużym sukcesem dzięki wysokiej przebijalności nabojów.
• W 1940 roku grecki oficer Rigas Rigopoulos zaproponował modyfikację Mannlicher–Schönauera w celu zwiększenia szybkostrzelności, jednak testy nie zostały ukończone z powodu wybuchu wojny.

Najczęstsze pytania

Jakiego typu magazynka używa Mannlicher–Schönauer?

Używa charakterystycznego obrotowego magazynka bębenkowego opatentowanego przez Otto Schönauera.

Kiedy karabin Mannlicher–Schönauer został po raz pierwszy wyprodukowany?

Został wyprodukowany w 1903 roku dla armii greckiej.

Które armie używały Mannlicher–Schönauera?

Głównie armia grecka, ograniczenie armia austro-węgierska oraz niektóre inne państwa, w tym chińscy watażkowie.

Dlaczego karabin Mannlicher–Schönauer nie odniósł sukcesu komercyjnego?

Z powodu nietypowego kalibru, wysokiej ceny oraz braku przyjęcia przez wielkie mocarstwa.