QF 15-pounder Mark I gun

Opis

Działo Ordnance QF 15-pounder, powszechnie nazywane Ehrhardt, było nowoczesnym niemieckim działem polowym zakupionym przez Wielką Brytanię w 1900 roku jako tymczasowe rozwiązanie do modernizacji jej uzbrojenia artylerii polowej do standardów szybkostrzelnych broni, podczas gdy opracowywano własną alternatywę. Ten krok był wywołany doświadczeniami armii brytyjskiej z drugiej wojny burskiej, gdzie jej standardowe działo BL 15-pounder zostało przewyższone przez nowoczesne francuskie i niemieckie działa używane przez Bury. Działo nie miało żadnego związku z BL 15-pounder ani BLC 15-pounder, dwoma innymi broniami w służbie brytyjskiej w tamtym czasie, poza wspólną kalibrem pocisku.

Oryginalny projekt i dostawa działa do Wielkiej Brytanii obejmowały działo bez osłony, koła całometalowe, siedzenia na osi i amortyzowaną lafetę teleskopową dla lepszej kontroli odrzutu. Brytyjczycy jednak uznali lafetę za nieodpowiednią i trwale ją zablokowali w pozycji zamkniętej. Również natychmiast zastąpili oryginalne koła całometalowe standardowymi brytyjskimi drewnianymi kołami szprychowymi. Działo zastąpiło przestarzałe BL 12-pounder 6 cwt w służbie Królewskiej Jednostki Artylerii Konnej aż do 1904 roku, kiedy zostało zastąpione nowocześniejszym QF 13-pounderem.

Po powstaniu Sił Terytorialnych w 1908 roku działa te zostały przydzielone jej jednostkom kawaleryjskim, znanym jako Yeomanry. Siedzenia na osi zostały usunięte jako zbędne, ponieważ strzelcy jeździli konno, a dodano osłony działowe. Zmieniona lafeta została oznaczona jako Mk I+.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Działo było używane przez baterie Królewskiej Jednostki Artylerii Konnej Sił Terytorialnych, zwłaszcza w jednostkach kawaleryjskich Yeomanry, na początku pierwszej wojny światowej. Znacząco sprawdziło się w kampanii w Egipcie przeciwko Senussi, gdzie używała go 1/A Battery, Honourable Artillery Company oraz 1/1st Nottinghamshire Royal Horse Artillery. Ponadto z tymi działami brały udział w walkach baterie B Battery, Honourable Artillery Company oraz Berkshire RHA podczas odbicia Sheikh Othman od Turków 20 lipca 1915 w ramach kampanii w Adenie.

Od 1916 roku QF 15-pounder był stopniowo zastępowany nowocześniejszymi 13-pounderami i 18-pounderami.

Warianty

Ciekawostki

• Działo zostało zakupione jako tymczasowe rozwiązanie, aby Wielka Brytania mogła szybko zmodernizować swoją artylerię polową po doświadczeniach z drugiej wojny burskiej.
• Oryginalna amortyzowana lafeta została w służbie brytyjskiej trwale zablokowana w pozycji zamkniętej, ponieważ okazała się nieodpowiednia.
• Do oryginalnych dział dostarczono 54 000 kompletnych nabojów niemieckiej produkcji, które później zostały zastąpione amunicją brytyjską.
• Działo było używane głównie przez jednostki kawaleryjskie Sił Terytorialnych, znane jako Yeomanry.
• QF 15-pounder został w pierwszej wojnie światowej zastąpiony nowocześniejszymi 13-pounderami i 18-pounderami od 1916 roku.

Najczęstsze pytania

Dlaczego Wielka Brytania zakupiła niemieckie działo QF 15-pounder?

Wielka Brytania zakupiła działo jako tymczasowe rozwiązanie do modernizacji artylerii polowej po doświadczeniach z drugiej wojny burskiej, gdy jej standardowe działa zostały przewyższone przez nowoczesne francuskie i niemieckie bronie.

Jakie zmiany wprowadziła Wielka Brytania w oryginalnym niemieckim dziale?

Brytyjczycy usunęli amortyzowaną lafetę i zablokowali ją w pozycji zamkniętej, zastąpili koła całometalowe drewnianymi kołami szprychowymi oraz dodali osłonę działową w wersjach dla Sił Terytorialnych.

Gdzie i kiedy działo QF 15-pounder było używane w walkach pierwszej wojny światowej?

Działo było używane przede wszystkim w kampanii w Egipcie przeciwko Senussi oraz w Adenie podczas odbicia Sheikh Othman w 1915 roku.

Kiedy działo QF 15-pounder zostało zastąpione w armii brytyjskiej?

Od 1916 roku działo było zastępowane nowocześniejszymi 13-pounderami i 18-pounderami.