Okręt · Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii · 1911

klasa Acheron

Klasa Acheron (znana również jako klasa I) była klasą niszczycieli Royal Navy z okresu I wojny światowej.

klasa Acheron

Opis

Klasa Acheron, znana również jako klasa I, stanowiła serię niszczycieli brytyjskiej marynarki królewskiej z okresu przed i podczas I wojny światowej. W latach 1910–1912 zbudowano 23 niszczyciele w pięciu podwariantach dla marynarki brytyjskiej oraz kolejnych sześć jednostek klasy Parramatta dla australijskiej marynarki królewskiej w latach 1909–1916. W budowę zaangażowało się kilka znaczących brytyjskich i jedna australijska stocznia.

Podstawowa konstrukcja brytyjskiej klasy Acheron obejmowała dwie armaty 102mm, dwie armaty 76mm oraz dwie jednowylotowe wyrzutnie torped 533mm. Napęd zapewniały trzy kotły i trzy turbiny o mocy 13 500 hp, co umożliwiało osiągnięcie prędkości do 27 węzłów i zasięgu 2300 mil morskich przy 13 węzłach. Niektóre warianty, na przykład druga grupa projektu Yarrow, miały wydajniejsze systemy napędowe o mocy 20 000 hp i prędkości do 32 węzłów. Australijskie okręty klasy Parramatta miały inną uzbrojenie, ale zachowywały podstawowe wymiary i osiągi.

Dane techniczne

Kraj pochodzeniaZjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii
Wprowadzenie do służby1911

Służba i użycie bojowe

Niszczyciele klasy Acheron były używane podczas I wojny światowej, służąc zarówno w brytyjskiej, jak i australijskiej marynarce królewskiej. Jednostki brytyjskie były w służbie w latach 1911–1921, australijskie zaś w latach 1910–1929.

Podczas służby utracono trzy brytyjskie jednostki: Attack, Ariel i Phoenix. Pozostałe okręty zostały po wojnie wycofane ze służby i zezłomowane.

Warianty

Podstawowa wersja klasy I (projekt Admiralicji)14 niszczycieli zbudowanych według podstawowego projektu brytyjskiej admiralicji.
Projekt YarrowPięć jednostek z wydajniejszym systemem napędowym, niektóre osiągały prędkość do 32 węzłów.
Projekt ThornycroftDwie jednostki zbudowane według projektu stoczni Thornycroft.
Projekt ParsonsDwie jednostki zbudowane według projektu Parsons.
Klasa ParramattaSześć australijskich niszczycieli z innym uzbrojeniem, ale takimi samymi wymiarami i osiągami jak model podstawowy.

Ciekawostki

  • Klasa Acheron została podzielona na pięć podwariantów według projektów różnych stoczni.
  • Australijskie niszczyciele klasy Parramatta miały trzy wyrzutnie torped o mniejszej kalibrze w porównaniu do wersji brytyjskiej.
  • Druga grupa projektu Yarrow osiągała prędkość do 32 węzłów dzięki mocy 20 000 hp.
  • W służbie zatopiono trzy jednostki tej klasy: Attack, Ariel i Phoenix.
  • W budowę klasy Acheron zaangażowano ponad dziesięć różnych stoczni z Wielkiej Brytanii i Australii.

Najczęstsze pytania

Ile niszczycieli klasy Acheron zbudowano dla marynarki brytyjskiej?
Dla marynarki brytyjskiej zbudowano 23 niszczyciele klasy Acheron.
Jakie było główne uzbrojenie brytyjskich niszczycieli klasy Acheron?
Główne uzbrojenie stanowiły dwie armaty 102mm, dwie armaty 76mm oraz dwie jednowylotowe wyrzutnie torped 533mm.
Jaki był maksymalny zasięg niszczycieli klasy Acheron?
Zasięg wynosił 2300 mil morskich przy prędkości 13 węzłów.
Które jednostki klasy Acheron zostały zatopione podczas służby?
Podczas służby zatopiono trzy jednostki: Attack, Ariel i Phoenix.

Źródła

Podobny sprzęt

← Cały sprzęt