klasa O 19
klasa O 19 to okręt podwodny. Kraj pochodzenia: Holandia.
Opis
Klasa O 19 składała się z dwóch okrętów podwodnych, O 19 i O 20, zbudowanych dla holenderskiej królewskiej marynarki wojennej w stoczni Wilton-Fijenoord w Schiedam. Początkowo planowane jako K XIX i K XX do służby kolonialnej, podczas budowy zostały przeniesione pod budżet Ministerstwa Wojny i przemianowane na O 19 i O 20, stając się pierwszymi holenderskimi okrętami podwodnymi przeznaczonymi do ogólnego zastosowania.
Konstrukcja opierała się na polskich okrętach podwodnych klasy Orzeł, jednak z ograniczonym uzbrojeniem torpedowym i dodaniem 10 pionowych wyrzutni min po każdej stronie kadłuba. Te "minebuns" były umieszczone poza kadłubem ciśnieniowym okrętu i mogły hydraulicznie wypuszczać pojedyncze miny. Projekt wyrzutni min został zaczerpnięty ze stoczni francuskiej Normand-Fenaux. Okręty były pierwszymi holenderskimi okrętami podwodnymi wyposażonymi w snorkel, który umożliwiał pracę silników diesla pod wodą. Napęd zapewniały silniki diesla na licencji szwajcarskiej firmy Sulzer, produkowane w Koninklijke Maatschappij De Schelde w Vlissingen. Uzbrojenie uzupełniały armaty Bofors 40 mm umieszczone w wodoodpornych komorach przed i za wieżą dowódczą. Wyposażenie sonarowe stanowiły niemieckie sonary impulsowe Atlas Werke, prekursorzy systemu Gruppenhorchgerät, przy czym w 1943 roku na O 19 sonar został wymieniony na brytyjski Asdic typu 120B.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Holandia |
|---|
Służba i użycie bojowe
Okręty podwodne klasy O 19 zostały przyjęte do służby w 1939 roku po krótkim okresie szkoleniowym. Służyły podczas II wojny światowej, przy czym O 19 została zmodernizowana w Wielkiej Brytanii w 1943 roku. Szczegóły dotyczące konkretnych operacji bojowych nie są podane w źródle. Jedyny znany los okrętu O 19 to zatopienie przez amerykański okręt podwodny USS Cod, co jest udokumentowane w nagraniu wideo podanym w linkach zewnętrznych.
Ciekawostki
- Okręty podwodne klasy O 19 były pierwszymi na świecie wyposażonymi w snorkel umożliwiający pracę silników diesla pod wodą.
- Pionowe wyrzutnie min (minebuns) pozwalały na hydrauliczne wypuszczanie min pojedynczo, co było unikalnym rozwiązaniem zaczerpniętym ze stoczni francuskiej Normand-Fenaux.
- Wyposażenie sonarowe dostarczyła niemiecka firma Atlas Werke i stanowiło prekursor systemu Gruppenhorchgerät.
- Pierwotne oznaczenia K XIX i K XX zostały zmienione na O 19 i O 20, ponieważ okręty nie były przeznaczone wyłącznie do wód kolonialnych, lecz do ogólnego zastosowania.
- Okręty miały uzbrojenie uzupełnione o armaty Bofors 40 mm umieszczone w wodoodpornych komorach przed i za wieżą dowódczą.
Najczęstsze pytania
- Dlaczego okręty podwodne pierwotnie oznaczono jako K XIX i K XX?
- Litera K oznaczała okręty przeznaczone do wód kolonialnych Holandii, ale podczas budowy zdecydowano, że okręty będą przeznaczone do ogólnego zastosowania, dlatego przemianowano je na O 19 i O 20.
- Jakie znaczenie miał snorkel na okrętach klasy O 19?
- Snorkel umożliwiał pracę silników diesla pod wodą, co było pierwszym takim urządzeniem na świecie zainstalowanym na okrętach podwodnych.
- Ile min mogły przenosić okręty O 19 i jak były wypuszczane?
- Okręty miały 20 pionowych wyrzutni min (10 po każdej stronie), z których każda mogła pomieścić dwie miny, które mogły być hydraulicznie wypuszczane pojedynczo.
- Jakie wyposażenie sonarowe miały okręty klasy O 19?
- Były wyposażone w sonary impulsowe niemieckiej firmy Atlas Werke, prekursorów systemu Gruppenhorchgerät, a w 1943 roku sonar O 19 został wymieniony na brytyjski Asdic typu 120B.