Klasa S 13
Klasa S 13 była klasą niszczycieli torpedowych niemieckiej Kaiserliche Marine z okresu pierwszej wojny światowej.
Opis
Klasa S 13 była grupą dwunastu niszczycieli niemieckiej Kaiserliche Marine z okresu I wojny światowej, sklasyfikowanych jako duże torpedowce. Zostały zamówione w programie na rok 1912 i zbudowane w stoczni Schichau-Werke w Elblągu, wchodząc do służby w latach 1912–1913. Razem z okrętami klas G 7 i V 1 tworzyły grupę mniejszych niszczycieli zamówionych w latach budżetowych 1911–1912, po których marynarka wróciła do większych jednostek.
Konstrukcja obejmowała układ napędowy składający się z czterech kotłów Marine i dwóch turbin parowych Schichau o mocy 15 700 hp, napędzających dwie śruby okrętowe. Okręty miały dwa kominy, zabierały 108 ton węgla i 72 tony oleju opałowego, osiągając maksymalną prędkość 32,5 węzła z zasięgiem 1050 mil morskich przy prędkości 17 węzłów. Uzbrojenie stanowiły dwa działa 88mm SK L/30 C/08, cztery pojedyncze wyrzutnie torped 500mm oraz do osiemnastu min morskich.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Niemieckie Cesarstwo |
|---|
Służba i użycie bojowe
Podczas I wojny światowej siedem niszczycieli klasy S 13 zostało utraconych, a ósmy został nie do naprawy uszkodzony. Po wojnie jeden niszczyciel przekazano Wielkiej Brytanii i zezłomowano, natomiast trzy kolejne przejęła powojenna niemiecka Reichsmarine. Ostatnią aktywną jednostkę S 23 przejęła Kriegsmarine, która eksploatowała ją do końca II wojny światowej. Po zakończeniu II wojny światowej okręt ten w 1946 roku przekazano Związkowi Radzieckiemu.
Ciekawostki
- Klasa S 13 była w Niemczech klasyfikowana jako duże torpedowce.
- W 1916 roku niektóre jednostki zostały przezbrojone w dwa działa 88mm TK L/45 C/14.
- W 1917 roku u wybranych niszczycieli dokonano przezbrojenia na dwa działa 105mm TK L/45 C/16.
- W latach 1921–1922 przeprowadzono modernizację ocalałych niszczycieli, podczas której zmodyfikowano uzbrojenie i wymieniono kotły na nowe spalające węgiel i olej opałowy.
- Ostatnia aktywna jednostka S 23 przetrwała II wojnę światową i została w 1946 roku przekazana Związkowi Radzieckiemu.
Najczęstsze pytania
- Ile niszczycieli klasy S 13 zostało zbudowanych?
- Łącznie zbudowano dwanaście jednostek tej klasy.
- Jakie było główne uzbrojenie niszczycieli klasy S 13 w momencie wejścia do służby?
- Dwa działa 88mm SK L/30 C/08, cztery pojedyncze wyrzutnie torped 500mm oraz do osiemnastu min morskich.
- Jaka była maksymalna prędkość niszczycieli klasy S 13?
- Maksymalna prędkość wynosiła 32,5 węzła.
- Co stało się z niszczycielem S 23 po II wojnie światowej?
- W 1946 roku został przekazany Związkowi Radzieckiemu.