Bitwa o Kohimę

Tło i przyczyny

Japoński plan U-Go z 1944 roku pierwotnie miał na celu zakłócenie działań brytyjskiej IV Grupy Armii w Imphalu, ale jego dowódca, generał Renya Mutaguchi, rozszerzył plan na inwazję Indii, aby obalić Imperium Brytyjskie i wesprzeć indyjskich nacjonalistów w walce o niepodległość. Zajęcie obszaru wokół Imphalu miało również zagrozić amerykańskim dostawom dla armii chińskiej pod dowództwem Czang Kaj-szeka.

Japońska 31. Dywizja miała zająć Kohimę i przerwać linię zaopatrzenia do Imphalu, co umożliwiłoby marsz na ważny węzeł kolejowy Dimapur. Dowódca dywizji, generał Kōtoku Satō, nie zgadzał się jednak z planem i miał wątpliwości co do jego powodzenia. Mimo to ofensywa została zatwierdzona i rozpoczęta w styczniu 1944 roku.

Siły i dowódcy

Japońska 31. Dywizja, złożona z pułków piechoty i górskiej jednostki artylerii, rozpoczęła marsz przez dżunglę z ograniczonymi zapasami i bez części ciężkiego uzbrojenia. Dowódca Satō nie był zadowolony z planu i miał napięte relacje z Mutaguchim.

Po stronie aliantów stały brytyjskie i indyjskie oddziały, w tym 161. Indyjska Brygada, 2. Brytyjska Dywizja i inne posiłki, które były szybko przerzucane w rejon Dimapur i Kohimy pod dowództwem generała Williama Slima i generała Montagu Stopforda. Obrona Kohimy została początkowo powierzona niewielkiej liczbie oddziałów, w tym Assam Regiment i nepalskiemu Shere Regiment.

Przebieg bitwy

Bitwa rozpoczęła się 4 kwietnia 1944 roku, gdy Japończycy otoczyli Kohimę i rozpoczęli oblężenie brytyjsko-indyjskich oddziałów, które stopniowo wycofywały się do niewielkiego obwodu na Garrison Hill. Walki były bardzo intensywne, zwłaszcza w rejonie kortu tenisowego przy domu lokalnego zarządcy, gdzie toczono walki na bardzo bliską odległość.

15 kwietnia dotarły brytyjskie posiłki i 161. Brygada została skierowana do ataku na Kohimę. Po ciężkich walkach 18 kwietnia udało się przełamać okrążenie i rozpocząć uwalnianie oblężonych oddziałów. Walki trwały do połowy maja, kiedy brytyjskie oddziały stopniowo zdobywały kolejne pozycje na Kohima Ridge, w tym kort tenisowy i okoliczne tarasy.

Japończycy próbowali utrzymać pozycje, ale brak zaopatrzenia i wyczerpanie żołnierzy prowadziły do stopniowego odwrotu. Do rejonu przybywały kolejne alianckie oddziały, które rozpoczęły ofensywę na północ i południe od Kohimy, zmuszając Japończyków do odwrotu i ponownego otwarcia linii zaopatrzenia do Imphalu.

Bitwa zakończyła się 22 czerwca 1944 roku, gdy oddziały alianckie z Kohimy i Imphalu spotkały się przy Milestone 109 i zakończyły oblężenie Imphalu.

Straty

Źródła nie podają dokładnych liczb strat po obu stronach. Wskazuje się jednak na wysokie straty w ludziach i wyczerpanie żołnierzy, zwłaszcza japońskich, którzy cierpieli na brak zaopatrzenia i ekstremalne warunki walki w dżungli i na wzgórzach.

Następstwa i znaczenie

Bitwy pod Kohimą i Imphalem są uważane za przełomowe momenty w japońskiej ofensywie na Indie w 1944 roku i często określane są jako "Stalingrad Wschodu". Zwycięstwo aliantów zatrzymało japoński marsz na Indie i znacząco osłabiło japońskie siły w regionie.

Jednocześnie bitwa pokazała zdolność brytyjskich i indyjskich oddziałów do skutecznej współpracy w trudnych warunkach i wzmocniła morale aliantów w Azji Południowo-Wschodniej. Straty i niepowodzenie japońskiej ofensywy sprawiły, że Japonia nie była już w stanie prowadzić szeroko zakrojonych operacji lądowych w tym regionie.

W dłuższej perspektywie bitwa przyczyniła się do utrzymania brytyjskiej kontroli nad Indiami i oddalenia japońskiego zagrożenia, co miało wpływ na przebieg II wojny światowej w Azji.

Kluczowe fazy

1. Oblężenie Kohimy — Japońskie oddziały otoczyły Kohimę i stopniowo zepchnęły obrońców na Garrison Hill.
2. Przybycie posiłków i przełamanie okrążenia — Brytyjskie oddziały dotarły do rejonu i rozpoczęły uwalnianie oblężonych jednostek.
3. Kontratak i zdobywanie Kohima Ridge — Brytyjskie oddziały stopniowo zdobywały kluczowe pozycje, w tym kort tenisowy.
4. Japoński odwrót i ponowne otwarcie linii zaopatrzenia — Japończycy zostali zmuszeni do odwrotu, a alianckie oddziały ponownie otworzyły drogę do Imphalu.

Uzbrojenie i technika

Ciekawostki

• Bitwa pod Kohimą jest określana jako "Stalingrad Wschodu" ze względu na swoją decydującą rolę na azjatyckim teatrze działań.
• Walki na korcie tenisowym były tak intensywne, że żołnierze rzucali granaty przez okopy na odległość kilku metrów.
• Dowódca japońskiej 31. Dywizji, generał Satō, miał napięte relacje z dowódcą całej operacji Mutaguchim i wątpił w powodzenie ofensywy.
• Japończycy rozpoczęli operację z zaledwie trzytygodniowym zapasem żywności, co znacząco wpłynęło na ich zdolność do utrzymania pozycji.
• Kohima była w 1944 roku centrum administracyjnym Nagalandu, a jej położenie na grzbiecie było strategicznie kluczowe dla kontroli linii zaopatrzenia.

Najczęstsze pytania

Kiedy odbyła się bitwa pod Kohimą?

Bitwa trwała od 4 kwietnia do 22 czerwca 1944 roku.

Kto był głównymi uczestnikami bitwy?

Po stronie aliantów brytyjskie i brytyjsko-indyjskie oddziały, po stronie atakujących japońska 31. Dywizja.

Jaki był wynik bitwy pod Kohimą?

Siły alianckie zwyciężyły i zatrzymały japońską ofensywę na Indie.

Dlaczego bitwa pod Kohimą była ważna?

Przełamała japoński marsz na Indie i umożliwiła ponowne otwarcie linii zaopatrzenia do Imphalu.