bitwa · Turcja

Bitwa pod Lade

Perskie zwycięstwo morskie, które zakończyło powstanie jońskie. Szczegółowa analiza jest uzupełniana z różnych źródeł.

Kiedy494 p.n.e.
Gdzieport Lade koło Miletu, Jonia
Strona AImperium Perskie — 353 trier z miast i wysp jońskich
Strona BGminy jońskie — 600 okrętów floty perskiej
StratyImperium Perskie: większość floty jońskiej zniszczona, dokładne liczby nie są potwierdzone
Wynikdecydujące zwycięstwo Persów, które zakończyło powstanie jońskie
Mapa — Bitwa pod Lade

Tło i przyczyny

Powstanie jońskie rozpoczęło się w roku 499 p.n.e., kiedy Arystagoras z Miletu zbuntował się przeciwko perskiej dominacji w regionie. Powstanie było reakcją na niezadowolenie greckich miast z tyranów narzuconych przez Persów i miało na celu wyzwolenie Jonii spod perskiej władzy.

Arystagoras zwrócił się o pomoc do Grecji kontynentalnej, więc w roku 498 p.n.e. Ateńczycy i Eretryjczycy wsparli powstanie, na przykład podpalając Sardes. Persowie jednak szybko zareagowali i rozpoczęli kontratak, który trwał kilka lat i kulminował w roku 494 p.n.e. pod Miletem.

Po ponad trzech latach walk powstanie rozprzestrzeniło się także na inne obszary, w tym Karię i Cypr, ale ostatecznie siły perskie pod dowództwem generała Datysa i satrapy Artaphernesa skupiły się na stłumieniu powstania w epicentrum – Milecie i okolicach.

Siły i dowódcy

Miasta-państwa jońskie połączyły swoje siły morskie, w tym wyspy Lesbos i Samos, i zgromadziły łącznie 353 trier. Dowódcą floty jońskiej był Dionizjos z Fokai, który starał się przygotować armię do ciężkiej walki, jednak jego surowy trening wywołał niezadowolenie wśród żołnierzy.

Flota perska liczyła 600 okrętów, złożonych z jednostek Fenicjan, Egipcjan, Kilików i Cypryjczyków, którzy niedawno zostali ponownie podbici. Siłami perskimi prawdopodobnie dowodził medianin generał Datys, doświadczony w sprawach greckich, oraz satrapa Artaphernes. Persowie starali się podzielić jońskie okręty i przekonać niektóre załogi do dezercji, co ostatecznie udało się w przypadku Samijczyków.

Przebieg bitwy

Przed bitwą Persowie zaoferowali jońskim okrętom, że jeśli się poddadzą, nie zostaną ukarani, ale jeśli zostaną pokonani, czeka ich niewola i zagłada. Jończycy początkowo odrzucili tę ofertę, lecz panowało między nimi nieufność i rozłam.

Dionizjos z Fokai rozpoczął surowy trening, którego jednak jońskie okręty nie wytrzymały i zaprzestały przygotowań do walki. Flota samijska ostatecznie przyjęła ofertę perską i podczas bitwy pod Lade 49 samijskich okrętów opuściło linię bojową, co wywołało łańcuchową reakcję odwrotu kolejnych 70 okrętów z Lesbos.

Reszta floty jońskiej, w tym okręty z Chios, próbowała się przeciwstawić, ale ostatecznie również się wycofała. Bitwa zakończyła się zniszczeniem floty jońskiej, a krótko potem Milet poddał się siłom perskim.

Straty

Dokładne liczby strat nie są wiarygodnie potwierdzone w źródłach. Wiadomo jedynie, że większość floty jońskiej została zniszczona, a wielu mieszkańców Miletu zabito lub zniewolono. Straty perskie nie są podane.

Następstwa i znaczenie

Porażka pod Lade oznaczała praktyczny koniec powstania jońskiego. Milet został zdobyty, a jego mieszkańcy zabici lub zniewoleni, z częścią przesiedloną do okolic ujścia Tygrysu. Miasto zostało częściowo zniszczone i nigdy nie odzyskało dawnej potęgi.

Samos zostało oszczędzone zniszczenia dzięki dezercji swoich okrętów, ale wielu Samijczyków zdecydowało się na emigrację na Sycylię, gdzie osiedlili się wraz z uchodźcami z Miletu. Dionizjos z Fokai stał się piratem na Sycylii.

Persowie następnie ponownie podbili cały obszar Azji Mniejszej, w tym Trację i Macedonię, i przygotowali się do kolejnej fazy konfliktu z Grecją, która zakończyła się pierwszą perską inwazją na Grecję w roku 492 p.n.e.

Kluczowe fazy

  1. Przygotowanie i trening — Dionizjos z Fokai rozpoczął surowy trening okrętów jońskich, którego jednak żołnierze nie wytrzymali.
  2. Perskie negocjacje — Siły perskie oferowały jońskim okrętom amnestię w zamian za dezercję, co ostatecznie przyjęła flota samijska.
  3. Początek bitwy — Bitwa się rozpoczęła, ale 49 samijskich okrętów opuściło linię bojową, co doprowadziło do łańcuchowego odwrotu kolejnych jednostek.
  4. Koniec bitwy — Reszta floty jońskiej została zniszczona lub zmuszona do odwrotu, co oznaczało decydujące zwycięstwo Persów.

Uzbrojenie i technika

TrieremyGłówne okręty wojenne obu stron, używane do starć morskich i manewrów.
Greckie lekkie uzbrojenie i wyposażenieUżywane przez piechotę morską na okrętach, w tym włócznie i miecze.
Perskie jednostki morskieFlota złożona z okrętów Fenicjan, Egipcjan, Kilików i Cypryjczyków.

Ciekawostki

  • Dionizjos z Fokai był tak surowy w treningu, że żołnierze odmawiali walki.
  • Flota samijska podzieliła się podczas bitwy – 49 okrętów uciekło, ale 11 pozostało i walczyło dzielnie.
  • Po bitwie Samijczycy wzniesli kolumnę na pamiątkę dzielnych okrętów, które pozostały w walce.
  • Dionizjos po porażce został piratem na Sycylii.
  • Powstanie jońskie było pierwszym dużym konfliktem między Grekami a Imperium Perskim.

Najczęstsze pytania

Kiedy odbyła się bitwa pod Lade?
Bitwa odbyła się w roku 494 p.n.e.
Kto zwyciężył w bitwie pod Lade?
Decydujące zwycięstwo odnieśli Persowie.
Jakie było znaczenie bitwy pod Lade?
Bitwa oznaczała koniec powstania jońskiego i utrwalenie perskiej kontroli nad Jonią.
Kto dowodził flotą jońską?
Jończykami dowodził Dionizjos z Fokai.

Źródła

Powiązane bitwy

← Wszystkie bitwy