7.7 cm FK 16

Opis

7,7 cm Feldkanone 16 (7,7 cm FK 16) było działem polowym używanym przez Niemcy podczas I wojny światowej. Działo to zostało opracowane jako zastępstwo dla starszego modelu 7,7 cm FK 96 n.A., który był bardzo mobilny, ale jego zasięg okazał się niewystarczający w wojnie pozycyjnej. Aby zwiększyć zasięg, przedłużono lufę i zamontowano działo na nowej lawecie umożliwiającej większy podniesienie lufy.

Działo używało amunicji rozdzielnego ładowania, co miało na celu zmniejszenie zużycia prochu i zużycia lufy na krótkich dystansach, jednak ta zmiana obniżyła szybkostrzelność w porównaniu do starszego modelu. Produkcję przyspieszono w 1916 roku, co doprowadziło do początkowych problemów z jakością, głównie z powodu użycia materiałów zastępczych i niskiej jakości granatów, które często detonowały przedwcześnie. Problem przedwczesnych detonacji wynikał ze złej kontroli jakości oraz użycia kwasu pikrynowego jako materiału wybuchowego, który reagował z metalicznymi solami tworząc wrażliwe pikraty. Problem rozwiązano przez lakierowanie wnętrza granatów oraz ich obróbkę roztworem terpentyny i skrobi.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Działo 7,7 cm FK 16 było używane podczas I wojny światowej, a po jej zakończeniu w Niemczech częściowo przerobione przez przeszlifowanie lufy do kalibru 7,5 cm, co dało model 7,5 cm FK 16 nA (neuer Art – nowy typ). Ta zmodyfikowana armata była nadal w użyciu w 1939 roku i stanowiła najstarszy egzemplarz artylerii polowej w niemieckim arsenale na początku II wojny światowej.

Siły zbrojne Belgii zmodyfikowały działa zdobyte jako reparacje wojenne do wersji Canon de 75 mle GP II i Canon de 75 mle GP III. Działo było także montowane na lawecie haubicy 10,5 cm Feldhaubitze 98/09, co zwiększało podniesienie i zasięg pod oznaczeniem 7,7 cm Kanone in Haubitzlafette.

Warianty

Ciekawostki

• W 1939 roku w armii niemieckiej nadal znajdowało się 298 egzemplarzy oryginalnego typu 7,7 cm FK 16, co czyniło go najstarszym działem polowym w inwentarzu.
• Przedwczesne detonacje granatów w 1916 roku były spowodowane niską jakością amunicji i użyciem kwasu pikrynowego, który reagował z metalicznymi solami tworząc wrażliwe pikraty.
• Aby wyeliminować problem pikratów, granaty były lakierowane i poddawane obróbce roztworem terpentyny i skrobi, co neutralizowało kwas pikrynowy.
• Działo zostało opracowane jako odpowiedź na niewystarczający zasięg starszego modelu 7,7 cm FK 96 n.A. w wojnie pozycyjnej.
• Użycie amunicji rozdzielnego ładowania miało na celu zmniejszenie zużycia prochu i lufy, ale obniżyło szybkostrzelność.

Najczęstsze pytania

Dlaczego opracowano 7,7 cm FK 16?

Zostało opracowane jako zastępstwo dla starszego 7,7 cm FK 96 n.A., który miał niewystarczający zasięg w wojnie pozycyjnej.

Jakie problemy miało działo podczas wdrażania produkcji?

Miało problemy z jakością spowodowane użyciem materiałów zastępczych oraz przedwczesnymi detonacjami granatów z powodu kwasu pikrynowego.

Jakie zmiany wprowadzono po I wojnie światowej?

Działa zostały przeszlifowane do kalibru 7,5 cm i oznaczone jako 7,5 cm FK 16 nA, niektóre zostały także zmodyfikowane przez armię belgijską.

Jaka była główna różnica w amunicji w porównaniu do starszego modelu?

Używała amunicji rozdzielnego ładowania, co zmniejszało zużycie prochu i lufy, ale także obniżało szybkostrzelność.