Jaki jest maksymalny zasięg pocisku AIM-120 AMRAAM?

Maksymalny zasięg zależy od wersji: AIM-120A/B 50–70 km, AIM-120C-5 do 105 km, AIM-120D do 180 km (rzeczywisty zasięg w operacjach bojowych jest jednak niższy).

Które państwa używają pocisku AIM-120 AMRAAM?

Pocisk znajduje się na wyposażeniu wielu państw, w tym USA, Czech, Słowacji, Australii, Belgii, Danii, Finlandii, Izraela, Japonii, Polski, Szwecji i innych.

Jaki jest system naprowadzania pocisku AIM-120 AMRAAM?

Pocisk wykorzystuje aktywny radar dopplerowski, nawigację inercyjną, laser i GPS (w najnowszych wersjach).

Kto jest producentem pocisku AIM-120 AMRAAM?

Producentem był w latach 1991–1997 Hughes Aircraft, następnie produkcję przejęła korporacja Raytheon.

Uzbrojenie lotnicze · USA · 1991

AIM-120 AMRAAM

Amerykańska kierowana rakieta średniego zasięgu z własnym radarem — standard NATO.

Opis

AIM-120 AMRAAM (Advanced Medium Range Air to Air Missile) to radarowo naprowadzany pocisk powietrze-powietrze średniego zasięgu, wykorzystujący zasadę "wystrzel i zapomnij". Przeznaczony jest do walki poza zasięgiem wzroku i stanowi następcę pocisków AIM-7 Sparrow, w porównaniu z którymi jest szybszy, mniejszy, lżejszy i lepiej zdolny do trafiania celów na niskich wysokościach. Pocisk wyposażony jest w łącze danych, które umożliwia naprowadzanie aż do momentu aktywacji własnego radaru.

Rozwój pocisku rozpoczął się w 1975 roku na podstawie umowy między USA a kilkoma członkami NATO, mającej na celu dzielenie technologii i podział rozwoju pocisków średniego (AMRAAM) i krótkiego (ASRAAM) zasięgu między USA a Europę. Po długotrwałym rozwoju pierwsza wersja AIM-120A została wprowadzona do uzbrojenia amerykańskich sił powietrznych w 1991 roku oraz marynarki wojennej USA w 1993 roku. Od tego czasu pocisk był wielokrotnie modernizowany i powstało kilka wariantów z różnymi ulepszeniami w zakresie naprowadzania, zasięgu i odporności na zakłócenia elektroniczne.

Dane techniczne

Kraj pochodzenia	USA
Wprowadzenie	1991
Zasięg	~75–160 km (w zależności od wersji)
Naprowadzanie	aktywny radar

Służba i użycie bojowe

Pocisk AIM-120 AMRAAM został po raz pierwszy użyty bojowo 27 grudnia 1992 roku, gdy amerykański F-16D zestrzelił irackiego MiG-25 naruszającego strefę zakazu lotów w Iraku. Kolejne udane użycia miały miejsce w styczniu 1993 przeciw irackiemu MiG-23 oraz w 1994 przeciw serbskiemu J-21 Jastreb nad Bośnią. W 1999 roku podczas operacji Sojusznicza Siła w Kosowie pociski AMRAAM zestrzeliły sześć serbskich MiG-29.

Pocisk był także używany na przykład w 2014 roku, gdy turecki F-16 zestrzelił syryjskiego MiG-23. Łącznie pocisk AMRAAM został wystrzelony w sytuacjach bojowych 17 razy, z czego 10 trafień było skutecznych, co daje prawdopodobieństwo trafienia na poziomie 59%. Pociski znajdują się na wyposażeniu wielu państw świata i były używane w różnych konfliktach.

Warianty

AIM-120APierwsza wersja z modułem naprowadzającym WGU-16/B, głowicą WDU-33/B z 22 kg materiału wybuchowego i 198 odłamkami, silnikiem rakietowym WPU-6/B; już nieprodukowana.

AIM-120BDruga wersja z modułem naprowadzającym WGU-41/B i nowym procesorem umożliwiającym łatwiejszą aktualizację oprogramowania; produkowana od 1994 roku.

AIM-120CWersja z zmodyfikowanymi powierzchniami sterującymi do użycia w wewnętrznych komorach bombowych F-22 Raptor (C-3), sekcja sterująca WGU-44/B, od 1999 roku nowe głowice WDU-41/B z 20,5 kg skuteczniejszego materiału wybuchowego (C-4).

AIM-120C-5Wersja z 2000 roku z silnikiem PLUS 5 (49 kg stałego paliwa rakietowego, spalanie dwustopniowe), zasięg do 105 km.

AIM-120C-6Nowy system wykrywania celu z czterema sensorami, lepsze wykrywanie małych i wolno lecących celów.

AIM-120C-7Ulepszenia w zasięgu, odporności na zakłócenia elektroniczne i naprowadzaniu; na wyposażeniu USAF i US Navy od 2008 roku, sprzedawana także zagranicznym odbiorcom.

AIM-120DNajnowsza wersja z nawigacją GPS i dwukierunkowym łączem danych, zasięg teoretycznie do 160 km, rzeczywisty zasięg w operacjach bojowych 50–90 km.

Ciekawostki

AIM-120 AMRAAM jest wyposażony w łącze danych, które umożliwia naprowadzanie pocisku aż do momentu aktywacji własnego radaru.
Pocisk został po raz pierwszy użyty bojowo w grudniu 1992 roku przeciw irackiemu MiG-25.
Od 2008 roku pociski AIM-120 w wersji AIM-120C-5 używa także Armia Republiki Czeskiej.
Prawdopodobieństwo trafienia celu pociskiem AMRAAM według dotychczasowych wyników wynosi 59%.
Pocisk AIM-120D jest wyposażony w nawigację GPS i dwukierunkowe łącze danych.

Najczęstsze pytania

Jaki jest maksymalny zasięg pocisku AIM-120 AMRAAM?: Maksymalny zasięg zależy od wersji: AIM-120A/B 50–70 km, AIM-120C-5 do 105 km, AIM-120D do 180 km (rzeczywisty zasięg w operacjach bojowych jest jednak niższy).
Które państwa używają pocisku AIM-120 AMRAAM?: Pocisk znajduje się na wyposażeniu wielu państw, w tym USA, Czech, Słowacji, Australii, Belgii, Danii, Finlandii, Izraela, Japonii, Polski, Szwecji i innych.
Jaki jest system naprowadzania pocisku AIM-120 AMRAAM?: Pocisk wykorzystuje aktywny radar dopplerowski, nawigację inercyjną, laser i GPS (w najnowszych wersjach).
Kto jest producentem pocisku AIM-120 AMRAAM?: Producentem był w latach 1991–1997 Hughes Aircraft, następnie produkcję przejęła korporacja Raytheon.