Bandkanon 1
Bandkanon 1 to pojazd opancerzony. Kraj pochodzenia: Szwecja. Wprowadzenie do uzbrojenia: 1967.
Opis
Prace nad Bandkanon 1 rozpoczęły się pod koniec lat 40. XX wieku, ale na poważnie ruszyły dopiero w latach 50. Początkowo wykorzystano prototypowy podwozie z projektu czołgu KRV firmy AB Landsverk, które zostało zmodyfikowane i odwrócone tak, że tylna część stała się przednią. Na tylnej części podwozia zamontowano oscylującą wieżę z 155 mm automatycznym działem opracowanym przez firmę AB Bofors. Aby przyspieszyć produkcję, podwozie zostało przeprojektowane tak, aby używać tego samego układu napędowego co czołg Stridsvagn 103 (S-tank).
Bandkanon 1 był jednym z najcięższych i najpotężniejszych samobieżnych dział swojej epoki, zdolnym wystrzelić 15 pocisków w ciągu 45 sekund dzięki automatycznemu mechanizmowi ładowania z dwurzędowym magazynkiem. Każdy pocisk ważył 47 kg i miał taktyczny zasięg 28 km. Podwozie zostało wydłużone o jedno koło jezdne w porównaniu do Strv 103, ale pierwsza wersja (Bkan 1A) była napędzana silnikiem zaprojektowanym dla lżejszego czołgu, co oznaczało niższą moc, jednak mobilność była wystarczająca do jej zadań. W latach 80. pojazdy zostały zmodernizowane do wersji Bkan 1C, która miała zmodyfikowany układ napędowy podobny do nowego Strv 103C, usunięty wbudowany dźwig w celu oszczędności masy oraz wprowadzony system POS 2 do nawigacji i kierowania ogniem.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Szwecja |
|---|---|
| Wprowadzenie | 1967 |
Służba i użycie bojowe
Pierwotny plan zakładał produkcję około 70 egzemplarzy, ale z powodu cięć w budżecie obronnym wyprodukowano tylko 26 pojazdów. Bandkanon 1 służył jako artyleria na poziomie dywizji w północnej Szwecji, konkretnie w Boden Artillery Regiment oraz później w Norrbotten Regiment. Do końca lat 80. pojazdy były organizowane w trzy bataliony po 8 sztuk, następnie w dwa bataliony po 12 sztuk aż do wycofania w 2003 roku.
Warianty
Ciekawostki
- Bandkanon 1 był zdolny wystrzelić 15 pocisków w ciągu 45 sekund dzięki automatycznemu mechanizmowi ładowania z dwurzędowym magazynkiem.
- Każdy pocisk ważył 47 kg i miał taktyczny zasięg 28 km.
- Podwozie bazowało na wydłużonym podwoziu czołgu Stridsvagn 103 z dodatkowym kołem jezdnym.
- Plotki o użyciu Bandkanon 1 do strzelania pociskami jądrowymi zostały obalone, ponieważ USA nie zezwoliły na eksport jądrowych pocisków W48, a szwedzki program broni jądrowej koncentrował się na innych priorytetach.
- W latach 80. usunięto wbudowany dźwig amunicyjny, aby zaoszczędzić masę, oraz wprowadzono system POS 2 do nawigacji i kierowania ogniem.
Najczęstsze pytania
- Jakiego typu główną broń używał Bandkanon 1?
- Używał 155 mm automatycznego działa L/50 zdolnego do bardzo szybkiego ognia.
- Ile egzemplarzy Bandkanon 1 wyprodukowano?
- Wyprodukowano 26 sztuk, mimo że planowano około 70.
- Dlaczego Bandkanon 1 nie mógł strzelać pociskami jądrowymi?
- Ponieważ USA nie zezwoliły na eksport jądrowych pocisków W48, a szwedzki program jądrowy skupiał się na innych typach broni.
- Jaka była główna zaleta Bandkanon 1 pod względem siły ognia?
- Miał wyjątkowo wysoką szybkostrzelność, do 15 pocisków w ciągu 45 sekund.