BL 60-pounder gun
BL 60-pounder gun to działo. Kraj pochodzenia: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii. Wprowadzenie do uzbrojenia: 1905.
Opis
Działo BL 60-pounder było brytyjskim ciężkim działem polowym zaprojektowanym w latach 1903–1905 jako nowa broń o większym zasięgu i sile ognia, częściowo zastępującym okres przejściowy QF 4.7 inch gun. Było skonstruowane do ciągnięcia zarówno przez zaprzęg konny, jak i mechaniczny, i służyło podczas I wojny światowej na głównych frontach.
Rozwój był inspirowany doświadczeniami z drugiej wojny burskiej, gdzie nowoczesne ciężkie działa polowe były używane z dużą skutecznością. Po wojnie powołano komisję, która wycofała słabsze działa i przyjęła projekt Armstronga nowego działa, kładąc nacisk na mobilność i siłę ognia. Działo miało gwintowaną lufę, śrubowy zamek i naboje ładowane osobno (pocisk i ładunek oddzielnie). Kaliber wynosił 5 cali (127 mm), długość lufy i konstrukcja rozwijały się w kilku wariantach.
Konstrukcja obejmowała kilka wersji podwozia, przy czym pierwsza wersja umożliwiała wsunięcie lufy do tyłu dla lepszego rozłożenia masy podczas transportu. Późniejsze wersje zmodyfikowały koła i system hamulcowy dla trakcji mechanicznej, w tym zastosowanie stalowych kół i opon pneumatycznych. Celem było umożliwienie szybkiego i precyzyjnego celowania przez jednego operatora z pomocą różnych typów przyrządów celowniczych, które rozwijały się w trakcie służby.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii |
|---|---|
| Wprowadzenie | 1905 |
Służba i użycie bojowe
Działo BL 60-pounder było używane na większości głównych frontów I wojny światowej, gdzie służyło przede wszystkim w ciężkich bateriach Królewskiej Artylerii Fortecznej (Royal Garrison Artillery) do ognia przeciwartyleryjskiego. Na początku wojny przydzielano po cztery działa do ciężkich baterii przy dywizjach piechoty, później baterie rozszerzano do sześciu dział i przekazywano pod dowództwo ciężkich grup armijnych.
Po I wojnie światowej broń pozostała w czynnej służbie, była modernizowana i używana także w okresie międzywojennym oraz podczas II wojny światowej, zwłaszcza w Afryce Północnej i Afryce Wschodniej. Ostatnie użycie bojowe miało miejsce na pustyni zachodniej. W 1941 roku została wycofana ze służby czynnej, lecz pozostawała w użyciu szkoleniowym do 1944 roku, kiedy zastąpiły ją nowocześniejsze działa 4.5-calowe i 5.5-calowe.
Warianty
Ciekawostki
- Działo zostało zaprojektowane jako reakcja na skuteczne użycie ciężkich dział polowych podczas drugiej wojny burskiej.
- Podczas projektowania wymagano, aby masa za zaprzęgiem nie przekraczała 4 ton, co jednak nie zostało całkowicie osiągnięte.
- Podczas I wojny światowej wyprodukowano łącznie 1773 lufy i 1397 podwozi.
- Po I wojnie światowej działo zostało sklasyfikowane jako broń średnia, mimo że podczas wojny oficjalnie było oznaczane jako ciężkie.
- Po wojnie część podwozi została przerobiona do użycia z nowym działem 4.5-calowym, które zaczęło zastępować 60-pounder.
Najczęstsze pytania
- Jaki był główny cel działa BL 60-pounder?
- Służyło jako ciężkie działo polowe przeznaczone przede wszystkim do ognia przeciwartyleryjskiego i wsparcia piechoty na większe odległości.
- Jakie typy ciągnięcia były stosowane przy dziale?
- Działo było zaprojektowane do ciągnięcia zarówno przez zaprzęg konny, jak i trakcji mechanicznej za pomocą traktorów.
- Kiedy działo BL 60-pounder zostało wycofane ze służby czynnej?
- Zostało wycofane ze służby czynnej w 1941 roku, ale pozostawało w użyciu szkoleniowym do 1944 roku.
- Jakie były główne firmy produkujące działo?
- Głównymi producentami były firmy Armstrong, Vickers oraz Ordnance Factory Woolwich.