BL 8-inch howitzer Mk I–V
BL 8-inch howitzer Mk I–V to działo. Kraj pochodzenia: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii. Wprowadzenie do uzbrojenia: 1915.
Opis
BL 8-inch howitzer Mark I do Mark V była serią brytyjskich haubic opracowanych na początku pierwszej wojny światowej. Te haubice wykorzystywały skrócone i poszerzone lufy z różnych niepotrzebnych morskich dział 6-calowych. Konstrukcyjnie były to improwizowane działa, które nie miały żadnego bezpośredniego związku z późniejszymi haubicami 8-calowymi Mark VI do VIII, zaprojektowanymi przez firmę Vickers.
Główne różnice między poszczególnymi wersjami Mk I do V polegały na drobnych modyfikacjach podwozi i łoży, przy czym używano luf z różnych modeli morskich dział 6-calowych (Mk IV, Mk VI i QF Mk II). Wszystkie wersje miały podobne właściwości balistyczne, naboje i pociski. Charakterystyczną cechą tych haubic była krótka i mocna lufa z podwójnymi tłumikami odrzutu umieszczonymi nad lufą. Od lata 1917 roku zaprzestano napraw wersji Mk I do IV.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii |
|---|---|
| Wprowadzenie | 1915 |
Służba i użycie bojowe
Haubice BL 8-inch Mk I do V były używane w bateriach oblężniczych Królewskiej Artylerii Garnizonowej (Royal Garrison Artillery). Do ich przemieszczania na pozycje ogniowe używano traktorów Holt 75. Te haubice miały ograniczony zasięg i dużą masę, która była o 4 do 5 ton większa niż w następczej wersji Mk VI, zaprojektowanej bezpośrednio jako haubica z lżejszą lufą.
Z powodu improwizowanego charakteru konstrukcji te działa miały awarie, takie jak przedwczesne wybuchy i zawodność w walce, a także problemy z konserwacją. We wczesnym okresie produkcji amunicji w latach 1915 i 1916 występowały również problemy z jakością, zwłaszcza z niesprawnymi zapalnikami, co prowadziło do wielu niewybuchów na polu bitwy. Mimo to haubice te uważano za udane i pozostawały w użyciu na froncie zachodnim przez cały czas trwania pierwszej wojny światowej, gdy brytyjskie zapotrzebowanie na ciężkie uzbrojenie artyleryjskie rosło i nie było w pełni zaspokojone produkcją nowocześniejszych dział.
Warianty
Ciekawostki
- Haubice wykorzystywały skrócone i poszerzone lufy z niepotrzebnych morskich dział 6-calowych.
- Były cięższe o 4–5 ton niż ich następca Mark VI, który został zaprojektowany bezpośrednio jako haubica z lżejszą lufą.
- Problemy z jakością amunicji w latach 1915 i 1916 prowadziły do częstych niewybuchów na polu bitwy.
- Haubice miały prosty mechanizm, co przyczyniło się do ich względnej niezawodności w porównaniu do bardziej skomplikowanych dział późniejszego okresu.
- Naprawy wersji Mark I do IV zakończono od lata 1917 roku.
Najczęstsze pytania
- Kiedy haubica BL 8-inch howitzer Mk I–V została wprowadzona do służby?
- Do służby została wprowadzona w lutym 1915 roku.
- Jakie były główne wady tych haubic?
- Miały ograniczony zasięg, dużą masę oraz problemy z awariami i konserwacją, a także problemy z jakością amunicji.
- Kto obsługiwał haubice i jak były transportowane?
- Obsługiwały je baterie oblężnicze Królewskiej Artylerii Garnizonowej, a były ciągnięte przez traktory Holt 75.
- Jaki był związek tych haubic z późniejszymi haubicami 8-calowymi Mk VI–VIII?
- Nie miały żadnego konstrukcyjnego związku; Mk VI–VIII zostały zaprojektowane jako nowoczesne haubice przez firmę Vickers.