Gun Howitzer Noricum
Gun Howitzer Noricum to działo. Kraj pochodzenia: Kanada.
Opis
GC-45 to haubica kalibru 155 mm zaprojektowana przez Geralda Bulla w latach 70. XX wieku w ramach Space Research Corporation (SRC). Jej konstrukcja opiera się na wieloletnich badaniach pocisków artyleryjskich stabilizowanych statecznikami (fin-stabilizowanych), które umożliwiają większy zasięg dzięki aerodynamicznie zoptymalizowanym pociskom ERFB (Extended Range, Full Bore). Dla zwiększenia zasięgu zastosowano również technologię base bleed oraz rakietowe dopalacze.
Główną bronią jest gwintowana lufa o długości 45 kalibrów z prawoskrętnym gwintem 1/20, wyposażona w konwencjonalny hamulec wylotowy oraz klinowy zamek z przerwanym gwintem. Komora nabojowa ma pojemność 23 000 cm3. Dzięki zastosowaniu specjalnych pocisków haubica osiąga zasięg do prawie 40 km z amunicją ERFB-BB. Celność jest jednak niższa niż w niektórych konkurencyjnych systemach, co obniża jej wartość taktyczną.
Produkcja była realizowana przez kilka firm, przy czym austriacka firma Noricum dokonała modyfikacji do produkcji seryjnej i stworzyła wariant GHN-45. Południowoafrykańska firma Denel opracowała własną wersję G5 z mobilnym podwoziem i dodatkowymi ulepszeniami. Prace rozwojowe kontynuowano również w innych wariantach, w tym samobieżnych i większych kalibrach.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Kanada |
|---|
Służba i użycie bojowe
Haubice GC-45 i ich warianty były używane w kilku konfliktach. Południowoafrykańska wersja G5 została skutecznie użyta podczas konfliktu w Angoli przeciwko siłom kubańskim i angolskim. W Iraku wersje GHN-45, a później także G5, były używane podczas wojny iracko-irańskiej, gdzie pomogły powstrzymać irańskie natarcia.
Podczas wojny w Zatoce Perskiej haubice nie były jednak tak skuteczne, jak oczekiwano. Artyleria iracka została osłabiona nalotami lotniczymi i brakiem wsparcia, co doprowadziło do zniszczenia większości tych dział na stanowiskach ogniowych. Mimo to pozostają one ważnym przykładem zaawansowanej artylerii lat 80.
Warianty
Ciekawostki
- Projekt GC-45 opiera się na badaniach pocisków stabilizowanych statecznikami, które pozwalają na większy zasięg bez tradycyjnego napędu pocisku gwintowaniem.
- Irackie haubice GHN-45 podczas wojny w Zatoce Perskiej miały większy zasięg niż jakiekolwiek alianckie działa, co początkowo wywołało obawy sojuszników.
- Gerald Bull został aresztowany i skazany po zaangażowaniu się w sprzedaż broni do Republiki Południowej Afryki, później kontynuował pracę w Europie i współpracował z Chinami oraz Irakiem.
- Południowoafrykańska wersja G5 została użyta przeciwko jednostkom kubańskim i angolskim w Angoli z dużym sukcesem.
- Bharat Forge w Indiach zakupiła licencję Noricum i opracowała wariant Bharat-52 dla potrzeb armii indyjskiej.
Najczęstsze pytania
- Kto zaprojektował haubicę GC-45?
- Haubicę zaprojektował Gerald Bull w latach 70. XX wieku w ramach Space Research Corporation.
- Jaki jest maksymalny zasięg haubicy GC-45 z amunicją ERFB-BB?
- Maksymalny zasięg wynosi około 39,6 km.
- Które kraje używały lub produkowały warianty GC-45?
- Wśród użytkowników znajdują się Chiny, Republika Południowej Afryki, Irak, Izrael, Tajlandia, Arabia Saudyjska, Singapur i inne.
- Jakie było znaczenie haubicy GC-45 w konflikcie w Zatoce Perskiej?
- Irackie haubice GHN-45 miały większy zasięg niż alianckie działa, ale większość została zniszczona z powodu braku mobilności i wsparcia.