107mm dywizjonowe działo wzór 1940
107mm dywizjonowe działo wzór 1940 to działo. Kraj pochodzenia: Związek Radziecki.
Opis
Prace nad 107 mm armatą dywizyjną M1940 (M-60) rozpoczęły się jesienią 1938 roku jako próba zastąpienia przestarzałej armaty 76,2 mm mocniejszym kalibrem, który lepiej odpowiadał nowym wymaganiom dotyczącym siły ognia i przebijalności. Armia radziecka preferowała kaliber 107 mm, ponieważ miała już doświadczenia z tym kalibrem z czasów Imperium Rosyjskiego, a przemysł był zdolny do produkcji zarówno dział, jak i amunicji. Prace prowadzono równolegle z projektami armat 95 mm, które ostatecznie zostały anulowane na rzecz większego kalibru. Prototypy M-60 przeszły próby w 1940 roku i po modyfikacjach zostały przyjęte do uzbrojenia.
Konstrukcyjnie działo miało lufę z wolną tuleją i zamek klinowy z zamkiem przerywanym przejętym z haubicy 122 mm M1910/30. System odrzutu był hydrauliczno-pneumatyczny z regulowaną długością cofania. Działo było osadzone na dzielonym podwoziu lafetowym z gumowymi oponami i osłoną ochronną dla załogi. Do transportu działo mogło cofać lufę, co pozwalało zmniejszyć długość podczas przemieszczania, przy czym prędkość transportu z wysuniętą lufą nie mogła przekraczać 6–7 km/h.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Związek Radziecki |
|---|
Służba i użycie bojowe
Działo M-60 nigdy nie było używane w standardowych dywizjach strzeleckich, lecz służyło głównie w przeciwpancernych brygadach artyleryjskich, gdzie miało uzupełniać lżejsze działa 45 mm i 76 mm. W praktyce większość tych brygad nigdy nie otrzymała przydzielonej liczby dział 107 mm. Po rozwiązaniu brygad w 1941 roku działa były używane w samodzielnych pułkach artylerii. Po odtworzeniu korpusów strzeleckich w 1943 roku działa zostały włączone do pułków artylerii korpusowej, gdzie stanowiły część ciężkiej siły ognia wraz z działami 122 mm i 152 mm. Kilka egzemplarzy brało udział w bitwie pod Kurskiem oraz wyzwoleniu Sewastopola w 1944 roku. Niektóre działa zostały zdobyte przez armię niemiecką i oznaczone jako 10,7 cm K 353(r).
Warianty
Ciekawostki
- Działo M-60 było ostatnią armatą 107 mm przyjętą do uzbrojenia Armii Czerwonej.
- Produkcja działa została wstrzymana krótko po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej z powodu braku ciągników i złożoności produkcji.
- Działo używało amunicji rozdzielnego ładowania z trzema różnymi ładunkami do regulacji zasięgu.
- Transport działa ułatwiał mechanizm cofania lufy, co było nietypowym rozwiązaniem.
- Kilka egzemplarzy zostało zdobytych przez armię niemiecką i oznaczonych jako 10,7 cm K 353(r).
Najczęstsze pytania
- Dlaczego wybrano kaliber 107 mm zamiast 95 mm?
- Ponieważ kaliber 107 mm był już znany radzieckiemu przemysłowi i armii, co ułatwiało produkcję i logistykę, podczas gdy 95 mm oznaczałoby wprowadzenie nowego kalibru.
- Dlaczego produkcję działa M-60 wstrzymano?
- Produkcję wstrzymano z powodu braku wydajnych ciągników, likwidacji organizacji artylerii korpusowej, złożoności produkcji oraz braku zdolności przemysłowych w czasie wojny.
- Jakie było główne zastosowanie działa M-60 podczas wojny?
- Działo było używane głównie w przeciwpancernych brygadach artyleryjskich, a później w pułkach artylerii korpusowej jako ciężkie działo o funkcji przeciwpancernej.
- Jaką amunicję stosowało działo M-60?
- Stosowało amunicję rozdzielnego ładowania z trzema różnymi ładunkami i było kompatybilne z pociskami starszego modelu M1910/30, ale z innym ładunkiem.