SU-152

Opis

Prace nad projektem SU-152, pierwotnie oznaczonym jako KV-14, rozpoczęto 31 grudnia 1942 roku, a rozwój został pilnie zakończony już w lutym 1943 roku. Konstrukcja opierała się na podwoziu ciężkiego czołgu KV-1, na które zamontowano zmodyfikowaną haubicę polową ML-20 kaliber 152,4 mm. Pierwotne plany zakładały wydłużenie podwozia, ale ze względu na skrócenie czasu rozwoju i uproszczenie produkcji zachowano oryginalną długość podwozia.

Wadą SU-152 była przede wszystkim niska szybkostrzelność, wynosząca około cztery strzały na minutę, spowodowana użyciem ciężkiej i dzielonej amunicji. Kolejną słabością była powolna akceleracja, co czyniło pojazd łatwym celem dla wrogiego lotnictwa, a jego niezdarność ułatwiała ataki wrogiej piechoty. Natomiast dużą zaletą była skuteczność uzbrojenia, ponieważ potężny 43-kilogramowy pocisk burzący mógł zniszczyć niemal każdy cel, w tym ciężkie niemieckie czołgi, nawet na granicy zasięgu.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

SU-152 został opracowany jako awaryjny pojazd bojowy, który miał pomóc Armii Czerwonej w walce z niemieckimi czołgami nowej generacji. Dzięki zdolności do niszczenia nawet najcięższych czołgów, takich jak Tiger czy Ferdinand, po bitwie pod Kurskiem zyskał przydomek „Zveroboj” (zabójca zwierząt). Produkcję zakończono w grudniu 1943 roku po wyprodukowaniu od 671 do 704 egzemplarzy, nie z powodu problemów, lecz dlatego, że został zastąpiony nowszym modelem ISU-152 opartym na podwoziu czołgu Józef Stalin. Wyprodukowane maszyny służyły jednak aż do końca II wojny światowej, a ostatnie zostały wycofane dopiero w 1954 roku.

Ciekawostki

• SU-152 był pierwotnie oznaczony jako KV-14.
• Używał podwozia ciężkiego czołgu KV-1 bez wydłużenia, aby skrócić rozwój i ułatwić produkcję.
• Amunicja była ciężka i dzielona, co ograniczało szybkostrzelność do około czterech strzałów na minutę.
• Bezpośredni trafienie pociskiem burzącym mogło zniszczyć lub wyłączyć z walki nawet ciężkie niemieckie czołgi bez konieczności przebijania pancerza.
• Po bitwie pod Kurskiem SU-152 zyskał przydomek „Zveroboj” (zabójca zwierząt).

Najczęstsze pytania

Kiedy rozpoczęto rozwój SU-152?

Rozwój SU-152 rozpoczęto 31 grudnia 1942 roku.

Jaka była główna broń SU-152?

Główną bronią była zmodyfikowana haubica polowa ML-20 kaliber 152,4 mm.

Dlaczego zakończono produkcję SU-152?

Produkcję zakończono, ponieważ został zastąpiony modelem ISU-152 na podwoziu czołgu Józef Stalin.

Jaka była przydomek SU-152 i dlaczego?

Po bitwie pod Kurskiem SU-152 otrzymał przydomek „Zveroboj” (zabójca zwierząt) dzięki zdolności niszczenia ciężkich niemieckich czołgów.