klasa Agosta
Klasa Agosta była klasą okrętów podwodnych napędzanych silnikami diesla-elektrycznymi Francuskiej Marynarki Wojennej, która osiągnęła również znaczne sukcesy eksportowe.
Opis
Klasa Agosta to seria diesel-elektrycznych okrętów podwodnych atakujących opracowanych przez francuskie stocznie DCN (obecnie DCNS). Łącznie zbudowano 12 okrętów tej klasy, przeznaczonych zarówno dla francuskiej marynarki wojennej, jak i na eksport. Konstrukcja kładła nacisk na cichą pracę, zdolność zanurzenia do głębokości 300 metrów oraz dużą prędkość pod wodą (do 20,5 węzła przez pięć minut). Okręty były dwukadłubowe, z zbiornikami paliwa i balastowymi pomiędzy kadłubem zewnętrznym a ciśnieniowym.
Uzbrojenie stanowiły cztery wyrzutnie torped 550mm, z których można było wystrzeliwać zarówno aktywnie naprowadzane akustycznie torpedy przeciwpodwodne L5, jak i torpedy F17 kierowane kablem. Ogniem kierował system DLT D3. Wszystkie francuskie jednostki zostały podczas służby przystosowane do przenoszenia przeciwokrętowych pocisków SM39 Exocet, które można było wystrzeliwać spod wody z wyrzutni torped. Układ napędowy stanowiły dwa silniki diesla SEMT-Pielstick 16PA4V-185VO oraz jeden silnik elektryczny zasilany z dwóch zestawów akumulatorów, napędzające jedną pięciopłatową śrubę.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Francja |
|---|
Służba i użycie bojowe
Francuska marynarka wojenna eksploatowała cztery jednostki klasy Agosta, zamówione w ramach pięcioletniego programu rozbudowy sił morskich w latach 1971–1975. Po ich wycofaniu Francja nie kupowała już kolejnych konwencjonalnych okrętów podwodnych, przechodząc wyłącznie na okręty jądrowe. Hiszpania zbudowała cztery okręty tej klasy na licencji we własnych stoczniach pod nazwą klasa Galerna, pierwsze dwie jednostki ukończono w 1983 roku, kolejne dwie w 1985 roku.
Pakistan pozyskał dwa okręty pierwotnie zamówione przez Republikę Południowej Afryki, które z powodu embarga ONZ nie mogły zostać dostarczone do RPA. Okręty te zostały przystosowane do przenoszenia amerykańskich przeciwokrętowych pocisków Sub-Harpoon. Później Pakistan zakupił jeszcze trzy zmodernizowane jednostki oznaczone jako S-80B (Agosta 90B), które w latach 2016–2023 były modernizowane przez turecką stocznię STM. Malezja eksploatowała w latach 2005–2009 wycofany francuski okręt podwodny Ouessant jako jednostkę szkoleniową.
Warianty
Ciekawostki
- Okręty klasy Agosta mogły zanurzać się do głębokości 300 metrów.
- Wszystkie francuskie jednostki zostały podczas służby przystosowane do przenoszenia przeciwokrętowych pocisków SM39 Exocet.
- Pakistańskie okręty zostały przystosowane do przenoszenia amerykańskich pocisków Sub-Harpoon.
- Republika Południowej Afryki zamówiła dwa okręty tej klasy, ale z powodu embarga ONZ nigdy ich nie odebrała, a nabył je Pakistan.
- Malezja eksploatowała wycofany francuski okręt podwodny Ouessant jako jednostkę szkoleniową do szkolenia załóg.
Najczęstsze pytania
- Kto opracował okręty klasy Agosta?
- Okręty klasy Agosta opracowały francuskie stocznie DCN (obecnie DCNS).
- Jakie było główne uzbrojenie okrętów klasy Agosta?
- Główne uzbrojenie stanowiły cztery wyrzutnie torped 550mm, z których można było wystrzeliwać torpedy L5, F17 oraz później pociski SM39 Exocet.
- Które kraje eksploatowały okręty klasy Agosta?
- Okręty klasy Agosta eksploatowały Francja, Hiszpania, Pakistan oraz krótko Malezja (jako jednostkę szkoleniową).
- Jaka była maksymalna głębokość zanurzenia okrętów klasy Agosta?
- Okręty tej klasy mogły zanurzać się do głębokości 300 metrów.