Okręt · Zjednoczone Królestwo · 1953

klasa Centaur

Klasa Centaur (znana również jako klasa Hermes) to lotniskowce brytyjskiej królewskiej marynarki wojennej.

Typlotniskowce
KrajWielka Brytania
Wprowadzenie1953-1985
Uzbrojeniedziało 40mm Bofors Mk.5 i Mk.6
klasa Centaur

Opis

Klasa Centaur, znana również jako klasa Hermes, była planowana jako seria ośmiu brytyjskich lekkich lotniskowców podczas II wojny światowej. W czasie wojny rozpoczęto budowę czterech jednostek, lecz po jej zakończeniu budowę przerwano, a druga czwórka została anulowana. Cztery rozpoczęte okręty ukończono w latach 50., przy czym ostatnia jednostka HMS Hermes została znacznie zmodyfikowana do operowania samolotami odrzutowymi.

Pierwsza grupa trzech okrętów (Centaur, Albion i Bulwark) została ukończona z ciągłym pokładem lotniczym, który nie był odpowiedni dla samolotów odrzutowych, co doprowadziło do przebudowy na pokład kątowy z katapultami parowymi. Okręty te miały opancerzony pokład lotniczy i kluczowe części jednostki, napędzane przez system czterech kotłów trójbębnowych Admiralicji i dwóch turbin parowych Parsons o mocy 76 000 shp, co pozwalało na prędkość do 28 węzłów. W latach 1959-1962 Bulwark i Albion zostały przebudowane na lotniskowce desantowe dla śmigłowców, podczas gdy planowana przebudowa Centaura nie została zrealizowana z powodu braku funduszy.

Druga grupa reprezentowana przez okręt Hermes została ukończona w 1959 roku z kątowym pokładem lotniczym wychylonym o 6,5 stopnia i wyposażona w katapulty typu BS 4. Hermes mogła przenosić ponad 30 samolotów i śmigłowców oraz była uzbrojona w dziesięć dział 40mm Bofors Mk.6. Konstrukcja została dostosowana do operowania wydajnymi samolotami odrzutowymi i osiągała maksymalną prędkość 28 węzłów.

Dane techniczne

Kraj pochodzeniaZjednoczone Królestwo
Wprowadzenie1953

Służba i użycie bojowe

Lotniskowce klasy Centaur zostały użyte w kilku konfliktach. W 1956 roku okręty Albion i Bulwark brały udział w kryzysie sueskim. W styczniu 1964 Centaur przetransportował do rejonu Tanganiki 45. Komando Royal Marines wraz ze śmigłowcami Wessex. Najważniejsze użycie odnotował HMS Hermes podczas wojny o Falklandy w 1982 roku, gdzie służył jako brytyjski okręt flagowy i operowały z niego pionowo startujące bombowce Harrier.

Warianty

Pierwsza grupa (Centaur, Albion, Bulwark)Okręty ukończone z ciągłym pokładem lotniczym, później przebudowanym na kątowy z katapultami parowymi. Bulwark i Albion zostały przebudowane na lotniskowce desantowe dla śmigłowców, Centaur pozostał w pierwotnej konfiguracji.
Druga grupa (Hermes)Znacznie zmodyfikowany okręt z kątowym pokładem lotniczym wychylonym o 6,5 stopnia, wyposażony w katapulty typu BS 4 i zdolny do przenoszenia ponad 30 samolotów i śmigłowców, dostosowany do samolotów odrzutowych.

Ciekawostki

  • Klasa Centaur była ostatnią brytyjską klasą lekkich lotniskowców rozpoczętą podczas II wojny światowej.
  • Bulwark i Albion zostały przebudowane na lotniskowce desantowe dla śmigłowców na podstawie sukcesu takich jednostek podczas kryzysu sueskiego w 1956 roku.
  • HMS Hermes był jedynym okrętem klasy ukończonym z kątowym pokładem lotniczym i zdolnością do operowania samolotami odrzutowymi.
  • Indie były jedynym zagranicznym użytkownikiem klasy, eksploatowały lotniskowiec INS Viraat w latach 1987-2016.
  • HMS Hermes służył jako okręt flagowy Wielkiej Brytanii podczas wojny o Falklandy w 1982 roku.

Najczęstsze pytania

Ile jednostek klasy Centaur było pierwotnie planowanych?
Planowano osiem jednostek.
Kiedy okręty klasy Centaur zostały użyte w kryzysie sueskim?
Albion i Bulwark zostały użyte w 1956 roku.
Jaka była główna modyfikacja HMS Hermes?
Został ukończony z kątowym pokładem lotniczym i wyposażony w katapulty do operowania samolotami odrzutowymi.
Który kraj był jedynym zagranicznym użytkownikiem klasy Centaur?
Indie, które eksploatowały INS Viraat.

Źródła

Podobny sprzęt

← Cały sprzęt