klasa Colossus
Klasa Colossus była klasą lekkich lotniskowców Królewskiej Marynarki Wojennej Wielkiej Brytanii opracowaną podczas II wojny światowej jako prosta konstrukcja do szybkiego wzmocnienia marynarki wojennej.
Opis
Klasa Colossus została opracowana podczas II wojny światowej jako prosta konstrukcja lekkich lotniskowców do szybkiego wzmocnienia Królewskiej Marynarki Wojennej Wielkiej Brytanii. W ramach awaryjnego wojennego programu budowy w latach 1942–1943 położono szesnaście stępek tych okrętów, z których osiem ukończono jako klasa Colossus. Okręty miały służyć jako uzupełnienie bardziej wymagających lotniskowców i zostały zaprojektowane tak, aby mogły być budowane także przez mniej doświadczone stocznie.
Konstrukcyjnie klasy Colossus były zmniejszoną wersją lotniskowców klasy Illustrious. Układ napędowy stanowiły cztery kotły trójbębnowe Admiralty i dwie turbiny parowe Parsons, które napędzały dwa śruby okrętowe o mocy 40 000 shp, co pozwalało osiągnąć prędkość do 25 węzłów. Podczas budowy ostatnich sześciu okrętów podjęto decyzję o ich modyfikacji do przenoszenia większych i cięższych samolotów, co doprowadziło do powstania ulepszonej klasy Majestic z ulepszoną pokładem, katapultami i systemem zatrzymującym.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Zjednoczone Królestwo |
|---|---|
| Wprowadzenie | 1944 |
Służba i użycie bojowe
Królewska Marynarka Wojenna Wielkiej Brytanii wprowadziła do służby cztery jednostki klasy Colossus przed końcem II wojny światowej, jednak okręty te nie zostały użyte bojowo. Ich chrzest bojowy miał miejsce podczas wojny koreańskiej, kiedy to użyto okrętów Ocean, Theseus, Triumph, Glory i Warrior. Ocean była również używana przeciwko komunistycznym partyzantom w Malezji, a wraz z Theseus została zaangażowana podczas kryzysu sueskiego, gdzie służyły jako improwizowane nośniki śmigłowców podczas zajęcia Kanału Sueskiego. Triumph służył w latach 1953–1955 jako okręt szkolny.
Zagraniczni użytkownicy tych okrętów używali ich w różnych konfliktach, w tym w wojnie indochińskiej, wojnie wietnamskiej, wojnie indyjsko-pakistańskiej oraz wojnie o Falklandy. Po wycofaniu ze służby wszystkie okręty tej klasy zostały zezłomowane.
Warianty
Ciekawostki
- W latach 1942–1943 położono szesnaście stępek lekkich lotniskowców klasy Colossus.
- Cztery jednostki klasy Colossus zostały przyjęte do służby przed końcem II wojny światowej, ale nie zostały użyte bojowo.
- Klasa Majestic powstała jako ulepszona wersja klasy Colossus z modyfikacjami do większych i cięższych samolotów.
- Lotniskowce klasy Colossus i Majestic były eksploatowane przez osiem państw w latach 1944–2001.
- Po wycofaniu ze służby wszystkie okręty klas Colossus i Majestic zostały zezłomowane.
Najczęstsze pytania
- Ile lotniskowców klasy Colossus zostało ukończonych?
- Według pierwotnego projektu ukończono osiem okrętów klasy Colossus.
- Które marynarki wojenne eksploatowały okręty klasy Colossus?
- Okręty klasy Colossus eksploatowały marynarki Wielkiej Brytanii, Argentyny, Australii, Brazylii, Francji, Indii, Kanady i Holandii.
- W jakich konfliktach używano okrętów klasy Colossus?
- Były używane podczas wojny koreańskiej, wojny indochińskiej, kryzysu sueskiego, wojny wietnamskiej, wojny indyjsko-pakistańskiej oraz wojny o Falklandy.
- Jaki był układ napędowy okrętów klasy Colossus?
- Układ napędowy stanowiły cztery kotły trójbębnowe Admiralty i dwie turbiny parowe Parsons o mocy 40 000 shp, napędzające dwa śruby okrętowe.