klasa Ikazuči

Opis

Klasa Ikazuči była pierwszą zamówioną klasą niszczycieli dla japońskiej cesarskiej marynarki wojennej, zbudowaną w latach 1897–1900 w Wielkiej Brytanii w stoczni Yarrow w Poplarze. Sześć jednostek zostało sfinansowanych z budżetów lat 1896 i 1897 i opierały się na brytyjskich niszczycielach torpedowców Royal Navy "30-węzłowych". Kadłub wykonano ze stali miękkiej Siemens-Martin o poszyciu 4–5 mm i podzielono na jedenaście sekcji, przy czym nadbudówka miała cztery kominy i cztery łodzie ratunkowe.

Napęd zapewniały cztery kotły wodnorurkowe Yarrow oraz dwa pionowe czterocylindrowe silniki parowe z potrójną ekspansją o mocy 6000 koni mechanicznych, z krótkotrwałym maksimum 7000 KM, co pozwalało osiągnąć prędkość ponad 31 węzłów. Uzbrojenie stanowiła jedna armata 76,2mm, pięć armat 57mm Hotchkiss oraz dwie obrotowe jedno-lufowe wyrzutnie torped typu HO kalibru 450mm. Przednia armata 57mm została podczas wojny rosyjsko-japońskiej zastąpiona drugą armatą 76,2mm.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Po wprowadzeniu do służby w latach 1899 i 1900 jednostki klasy Ikazuči brały udział w tłumieniu powstania bokserów, przy czym jedna jednostka została utracona w wyniku rozbicia. Pozostałe pięć niszczycieli uczestniczyło w wojnie rosyjsko-japońskiej. Od sierpnia 1912 roku zostały przeklasyfikowane na niszczyciele 3. klasy. W trakcie służby utracono kolejne dwie jednostki w wyniku kolizji i eksplozji, natomiast trzy pozostałe zostały ostatecznie wycofane.

Ciekawostki

• Klasa Ikazuči była pierwszą zamówioną klasą niszczycieli dla japońskiej cesarskiej marynarki wojennej.
• Pierwotna klasyfikacja tych okrętów była bardziej skomplikowana i zmieniała się od nazw takich jak suiraitei kučikutei aż po kučikukan (niszczyciel).
• Napęd stanowiły cztery kotły Yarrow i dwa silniki parowe z potrójną ekspansją, co pozwalało na prędkość ponad 31 węzłów przez trzy godziny.
• Uzbrojenie składało się z szybkostrzelnych armat i torped, przy czym torpedy były napędzane sprężonym powietrzem lub mieszanką nafty, powietrza i wody.
• Przednia armata 57mm została zastąpiona drugą armatą 76,2mm podczas wojny rosyjsko-japońskiej.

Najczęstsze pytania

Kiedy zbudowano niszczyciele klasy Ikazuči?

Zbudowano je w latach 1897–1900.

Gdzie wyprodukowano niszczyciele klasy Ikazuči?

W stoczni Yarrow w Poplarze w Zjednoczonym Królestwie.

Jakie było główne uzbrojenie niszczycieli klasy Ikazuči?

Jedna armata 76,2mm, pięć armat 57mm Hotchkiss oraz dwie wyrzutnie torped 450mm.

Jaką prędkość wymagano i osiągnięto u niszczycieli klasy Ikazuči?

Wymagana prędkość to 31 węzłów przez trzy godziny, przy czym ostatnia jednostka Nidżi osiągnęła podczas prób 31,15 węzła.