Klasa S 176

Opis

Klasa S 176 była grupą czterech niszczycieli zbudowanych dla niemieckiej Kaiserliche Marine w okresie I wojny światowej. Ich konstrukcja była bardzo zbliżona do poprzedniej klasy S 165. Stępki okrętów położono w 1909 roku w stoczni Schichau-Werke w Elblągu, a do służby przyjęto je w latach 1910–1911.

Główne uzbrojenie stanowiły dwa działa 88mm/27 TK L/30 C/08 oraz cztery pojedyncze wyrzutnie torped 500mm z zapasem pięciu torped. Układ napędowy składał się z czterech kotłów Marine i dwóch turbin parowych Schichau o mocy 17 600 hp, które napędzały dwie śruby okrętowe. Okręty miały dwa kominy, osiągały maksymalną prędkość 32 węzłów, zabierały 117 ton węgla i 75 ton oleju opałowego oraz miały zasięg 1025 mil morskich przy prędkości 17 węzłów.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Podczas I wojny światowej jeden niszczyciel tej klasy został zatopiony. Po zakończeniu wojny pozostałe trzy jednostki przekazano Zjednoczonemu Królestwu w ramach reparacji wojennych, gdzie zostały następnie zezłomowane.

Ciekawostki

• Klasa S 176 była konstrukcyjnie bardzo zbliżona do poprzedniej klasy S 165.
• Układ napędowy okrętów składał się z czterech kotłów Marine i dwóch turbin parowych Schichau o mocy 17 600 hp.
• W trakcie służby zainstalowano nowe działa 88mm/42 TK L/45 C/14.
• Po I wojnie światowej trzy niszczyciele tej klasy przekazano Zjednoczonemu Królestwu jako reparacje wojenne.
• Jedna jednostka klasy S 176 została zatopiona podczas I wojny światowej.

Najczęstsze pytania

Ile jednostek klasy S 176 zostało zbudowanych?

Zbudowano łącznie cztery jednostki tej klasy.

Kiedy okręty klasy S 176 zostały przyjęte do służby?

Do służby przyjęto je w latach 1910–1911.

Jakie było główne uzbrojenie niszczycieli klasy S 176?

Główne uzbrojenie stanowiły dwa działa 88mm/27 TK L/30 C/08 oraz cztery pojedyncze wyrzutnie torped 500mm.

Co stało się z okrętami klasy S 176 po I wojnie światowej?

Trzy niszczyciele przekazano Zjednoczonemu Królestwu jako reparacje wojenne i następnie zezłomowano.