Okręt · Japonia

klasa Unrjú

Klasa Unrjú była klasą lotniskowców japońskiej cesarskiej marynarki wojennej z okresu II wojny światowej.

Typlotniskowiec
KrajJaponia
Wprowadzenie1941
Uzbrojeniedwanaście dział 127mm typu 89 w wieżach dwulufowych, 21 trójlufowych dział 25mm typu 96
klasa Unrjú

Opis

Klasa Unrjú była japońską klasą lotniskowców z okresu II wojny światowej, zaprojektowaną na podstawie poprzedniej klasy Sórjú. Jednostka prototypowa Unrjú została zamówiona w ramach programu z 1941 roku, a po bitwie pod Midway zamówiono kolejne 15 jednostek siostrzanych. Łącznie zbudowano sześć jednostek, z których trzy ukończono w 1944 roku, jednak nie były one wykorzystywane w pierwotnej roli lotniskowców, lecz do transportu surowców.

Konstrukcja jednostek różniła się, wszystkie miały ciągły pokład lotniczy z nadbudówką dowódczą po prawej burcie oraz dwupoziomowy hangar połączony dwoma windami. Mogły przenosić do 65 samolotów (jednostki seryjne o jeden mniej). Pancerz był stosunkowo słaby, z opancerzeniem 46 mm na burtach, 25 mm na dolnym pokładzie hangaru, 55 mm na magazynach amunicji oraz 165 mm na ich stropach. Układ napędowy składał się z ośmiu kotłów Kampon i czterech turbin parowych Kampon o mocy 152 000 hp, co pozwalało na maksymalną prędkość 34 węzłów i zasięg 8000 mil morskich przy prędkości 18 węzłów.

Warianty Kacuragi i Aso miały wzmocnione uzbrojenie do dwunastu dział 127mm i 89 dział 25mm, jednak z powodu braku odpowiednich turbin zastosowano podwójny układ napędowy z niszczycieli o niższej mocy 104 000 hp, co obniżyło prędkość do 32 węzłów.

Dane techniczne

Kraj pochodzeniaJaponia

Służba i użycie bojowe

Trzy ukończone okręty klasy Unrjú nie były podczas II wojny światowej wykorzystywane jako lotniskowce, lecz służyły do transportu surowców. W trakcie wojny jeden z tych okrętów został zatopiony, a dwa zniszczone w nalotach. Klasa Unrjú stanowiła ostatnią zbudowaną dużą klasę japońskich lotniskowców.

Warianty

UnrjúJednostka prototypowa z uzbrojeniem dwunastu dział 127mm typu 89 i 21 trójlufowych dział 25mm typu 96, układ napędowy o mocy 152 000 hp i maksymalnej prędkości 34 węzłów.
Kacuragi i AsoWarianty z wzmocnionym uzbrojeniem do dwunastu dział 127mm i 89 dział 25mm, układ napędowy podwójny z niszczycieli o mocy 104 000 hp i obniżonej prędkości 32 węzłów.

Ciekawostki

  • Klasa Unrjú była ostatnią zbudowaną klasą dużych japońskich lotniskowców podczas II wojny światowej.
  • Trzy ukończone okręty tej klasy nie były używane jako lotniskowce, lecz do transportu surowców.
  • Pancerz okrętów był stosunkowo słaby, na przykład burty miały opancerzenie tylko 46 mm.
  • Układ napędowy pochodził z ciężkich krążowników klasy Mogami.
  • Z powodu braku odpowiednich turbin w niektórych jednostkach zastosowano układ napędowy z niszczycieli, co obniżyło moc i prędkość.

Najczęstsze pytania

Ile jednostek klasy Unrjú zostało ukończonych?
Do końca II wojny światowej ukończono trzy jednostki klasy Unrjú.
Jakie było główne uzbrojenie okrętów klasy Unrjú?
Główne uzbrojenie stanowiło dwanaście dział 127mm typu 89 w wieżach dwulufowych oraz 21 trójlufowych dział 25mm typu 96.
Jaki był układ napędowy okrętów klasy Unrjú?
Układ napędowy składał się z ośmiu kotłów Kampon i czterech turbin parowych Kampon o mocy 152 000 hp, napędzających cztery śruby okrętowe.
Dlaczego niektóre jednostki klasy Unrjú nie zostały ukończone?
Niektóre jednostki nie zostały ukończone z powodu przebiegu wojny i braku odpowiednich turbin, co doprowadziło do wstrzymania budowy i zmiany priorytetów.

Źródła

Podobny sprzęt

← Cały sprzęt