Klasa V 162

Opis

Klasa V 162 była częścią dwunastu niszczycieli zamówionych przez niemiecką marynarkę wojenną w roku budżetowym 1908 u trzech niemieckich stoczni. Konkretne zbudowano trzy jednostki tej klasy, których stępki położono w 1908 roku w stoczni AG Vulcan Stettin w Szczecinie, a do służby przyjęto je w 1909 roku.

Konstrukcja niszczycieli obejmowała główne uzbrojenie składające się z dwóch dział 88mm/27 TK L/30 C/08 oraz trzech pojedynczych wyrzutni torped 450mm z zapasem czterech torped. Układ napędowy tworzyły cztery kotły Marine i dwie turbiny parowe AEG o mocy 15 100 hp, które napędzały dwie śruby okrętowe. Okręty miały dwa kominy, osiągały maksymalną prędkość 32 węzły i zabierały 134 tony węgla oraz 60 ton oleju opałowego. Zasięg wynosił 2140 mil morskich przy prędkości 12 węzłów.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Podczas I wojny światowej z trzech zbudowanych niszczycieli klasy V 162 jeden został zatopiony. Po zakończeniu wojny pozostałe dwie jednostki przekazano Zjednoczonemu Królestwu w ramach reparacji wojennych, gdzie zostały następnie zezłomowane.

Ciekawostki

• Klasa V 162 była częścią większego zamówienia dwunastu niszczycieli w roku 1908.
• Wszystkie trzy jednostki tej klasy zbudowano w stoczni AG Vulcan Stettin w Szczecinie.
• Układ napędowy okrętów tworzyły cztery kotły Marine i dwie turbiny parowe AEG o mocy 15 100 hp.
• Maksymalna prędkość niszczycieli wynosiła 32 węzły.
• Po wojnie dwa niszczyciele tej klasy przekazano Zjednoczonemu Królestwu jako reparacje wojenne i zezłomowano.

Najczęstsze pytania

Ile niszczycieli zbudowano w ramach klasy V 162?

Zbudowano trzy jednostki tej klasy.

Gdzie zbudowano niszczyciele klasy V 162?

W stoczni AG Vulcan Stettin w Szczecinie.

Jakie było główne uzbrojenie niszczycieli klasy V 162?

Dwa działa 88mm/27 TK L/30 C/08 oraz trzy pojedyncze wyrzutnie torped 450mm.

Jaki był los niszczycieli klasy V 162 po I wojnie światowej?

Jeden został zatopiony podczas wojny, dwa po wojnie przekazano Zjednoczonemu Królestwu i zezłomowano.