Okręt · Cesarskie Niemcy

Klasa V 25

Klasa V 25 była klasą niszczycieli niemieckiej Kaiserliche Marine z okresu pierwszej wojny światowej.

Typniszczyciel
KrajNiemcy
Wprowadzenie1913–1914
ProducentAG Vulcan Stettin
Uzbrojenietrzy działa 88mm/42 TK L/45 C/14, sześć wyrzutni torped 500mm (dwie podwójne, dwie pojedyncze), do 24 min morskich
Klasa V 25

Opis

Klasa V 25 była grupą sześciu niszczycieli niemieckiej Kaiserliche Marine z okresu I wojny światowej, określanych w Niemczech jako duże torpedowce. Zostały zamówione w roku budżetowym 1913 jako część nowej generacji większych jednostek z kotłami spalającymi olej opałowy i silniejszym uzbrojeniem, co zapewniło im lepsze właściwości nautyczne, wyższą prędkość, większy zasięg i siłę ognia.

Budowę powierzono stoczni AG Vulcan Stettin w Szczecinie, gdzie powstała klasa V 25, podczas gdy drugą grupę sześciu niszczycieli tego samego typu zbudowała stocznia Schichau-Werke w Elblągu jako klasę S 31. Niszczyciele klasy V 25 zostały przyjęte do służby w 1914 roku. Konstrukcyjnie wyposażone były w trzy działa 88mm, sześć wyrzutni torped 500mm i mogły przenosić do 24 min morskich. Układ napędowy stanowiły trzy kotły Marine i dwie turbiny parowe AEG-Vulcan o mocy 23 500 KM, napędzające dwa śruby okrętowe, co pozwalało osiągnąć prędkość do 33,5 węzła i zasięg 1080 mil morskich przy prędkości 20 węzłów.

Dane techniczne

Kraj pochodzeniaNiemieckie Cesarstwo

Służba i użycie bojowe

Podczas I wojny światowej niszczyciele klasy V 25 tworzyły jedną półflotyllę niemieckich niszczycieli. Cztery z tych sześciu jednostek zostały utracone w trakcie konfliktu. Po zakończeniu wojny pozostałe dwa niszczyciele przekazano Wielkiej Brytanii. W 1916 roku niszczyciel V 25 został tymczasowo przystosowany do eksperymentów z hydroplanem Friedrichshafen FF.33, kiedy to na przedniej podwójnej wyrzutni torped umieszczono platformę dla samolotu.

Warianty

Klasa S 31Druga grupa sześciu niszczycieli tego samego typu zbudowana przez stocznię Schichau-Werke w Elblągu, nieco różniąca się od klasy V 25.

Ciekawostki

  • Klasa V 25 była częścią nowej generacji niszczycieli z kotłami spalającymi olej opałowy, co było wówczas nowoczesnym rozwiązaniem.
  • Łącznie zamówiono 71 niszczycieli podzielonych na siedem podklas, w tym klasę V 25.
  • W 1916 roku niszczyciel V 25 został przystosowany do eksperymentów z hydroplanem Friedrichshafen FF.33, co było nietypowym wykorzystaniem niszczyciela.
  • Niszczyciele klasy V 25 miały dwa kominy i osiągały prędkość do 33,5 węzła.
  • Po I wojnie światowej pozostałe dwa niszczyciele klasy V 25 zostały przekazane Wielkiej Brytanii.

Najczęstsze pytania

Ile niszczycieli zbudowano w ramach klasy V 25?
Łącznie zbudowano sześć jednostek klasy V 25.
Jakie było główne uzbrojenie niszczycieli klasy V 25?
Główne uzbrojenie stanowiły trzy działa 88mm/42 TK L/45 C/14, sześć wyrzutni torped 500mm oraz do 24 min morskich.
Kto zbudował niszczyciele klasy V 25?
Niszczyciele klasy V 25 zbudowała stocznia AG Vulcan Stettin w Szczecinie.
Jaki był układ napędowy niszczycieli klasy V 25?
Układ napędowy stanowiły trzy kotły Marine i dwie turbiny parowe AEG-Vulcan o mocy 23 500 KM, napędzające dwa śruby okrętowe.

Źródła

Podobny sprzęt

← Cały sprzęt