Okręty podwodne klasy U-27

Opis

Klasa U-27 była zestawem ośmiu okrętów podwodnych zbudowanych dla marynarki austro-węgierskiej podczas I wojny światowej. Konstrukcja opierała się na niemieckim typie UB II, którego plany zakupiono od AG Weser, a okręty budowano na licencji w Austro-Węgrzech. Po zaspokojeniu najpilniejszych potrzeb okrętów podwodnych na początku wojny marynarka wybrała właśnie ten typ do kolejnej serii okrętów w połowie 1915 roku.

Okręty miały długość ponad 36,9 metra, szerokość 4,37 metra i zanurzenie 3,71 metra. Napęd stanowiły dwa silniki diesla o mocy 270 bhp do pływania na powierzchni oraz dwa silniki elektryczne o mocy 280 shp do zanurzenia. Osiągały prędkość 9 węzłów na powierzchni i 7,5 węzła pod wodą. Uzbrojenie stanowiły dwie 45 cm wyrzutnie torped z przodu z łącznie czterema torpedami, 75 mm działko pokładowe oraz 8 mm karabin maszynowy. Załogę stanowiło 23 do 24 osób.

W porównaniu z niemieckimi okrętami typu UB II austro-węgierskie jednostki były nieco cięższe i nieco szybsze pod wodą, jednak miały mniejsze uzbrojenie – mniejsze wyrzutnie torped (45 cm wobec 50 cm) oraz mniejsze działko pokładowe (75 mm wobec 88 mm). Konstrukcja miała jednokadłubowe ciało z bocznymi zbiornikami (saddle tanks). Produkcja była podzielona między austriacką firmę CNT w Pola a węgierską firmę Ganz Danubius w Fiume, przy czym zamówienie na pierwsze sześć okrętów złożono w październiku 1915 roku, a dwa kolejne w 1916 roku.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Wszystkie okręty klasy U-27 zostały wprowadzone do służby w latach 1917–1918 i aktywnie uczestniczyły w walkach podczas I wojny światowej. Najskuteczniejszy był okręt U-27, który zatopił największą liczbę statków (34), oraz U-28, który zatopił największą tonażowo ilość (44 743 GRT). Niektóre okręty miały mniejsze sukcesy, na przykład U-30 nie zatopił żadnego statku i był jedynym okrętem tej klasy straconym podczas wojny. Po zakończeniu wojny okręty przekazano jako reparacje wojenne Włochom i Francji, przy czym większość została zezłomowana do 1920 roku, a jeden okręt zatonął podczas transportu do likwidacji.

Ciekawostki

• Okręty klasy U-27 były ostatnimi krajowymi okrętami podwodnymi ukończonymi dla marynarki austro-węgierskiej.
• U-30 był jedynym okrętem tej klasy, który został utracony podczas wojny i nie zatopił żadnego statku.
• Okręt U-40 został sfinansowany jako dar od Österreichischen Flottenverein.
• Okręt U-41 został podczas budowy wydłużony o 30 cm, aby zmieścić dostępne silniki diesla.
• U-29 zatonął podczas transportu do Bizerty na złom po wojnie.

Najczęstsze pytania

Na jakim niemieckim typie była oparta klasa U-27?

Klasa U-27 była oparta na niemieckim typie UB II.

Ile okrętów zbudowano w klasie U-27?

Zbudowano osiem okrętów tej klasy.

Jakie było główne uzbrojenie okrętów klasy U-27?

Główne uzbrojenie stanowiły dwie 45 cm wyrzutnie torped, 75 mm działko pokładowe oraz 8 mm karabin maszynowy.

Który okręt klasy U-27 był najbardziej skuteczny?

Najskuteczniejszy był okręt U-27, który zatopił 34 statki.