Oblężenie Akki

Tło i przyczyny

Egipt był od 969 roku niezależny pod rządami szyickiej dynastii Fatymidów, która podupadała z powodu politycznych intryg. Doprowadziło to do interwencji Nur ad-Dina i jego generała Szirkúha, którzy przywrócili szyickiego wezyra Szawara, ale ostatecznie go obalili i ustanowili władzę Saladyna.

Po śmierci Nur ad-Dina w 1174 roku Saladyn zjednoczył Egipt i Syrię, stając się głównym przywódcą muzułmańskim przeciwko krzyżowcom. Po klęsce krzyżowców pod Hattinem w 1187 roku Saladyn szybko zdobył większość Palestyny, w tym Jerozolimę, co wywołało trzecią krucjatę mającą na celu odzyskanie utraconych terytoriów.

Siły i dowódcy

Siły krzyżowców pod wodzą króla Henryka II Jerozolimskiego (Guy z Jerozolimy) liczyły na początku oblężenia około 7 000–9 000 pieszych i 400–700 rycerzy, ale stopniowo ich liczba wzrosła do 30 000 pieszych i 2 000 jeźdźców dzięki napływowi posiłków z Europy, w tym Francuzów, Niemców, Włochów, Ormian i innych.

Obronę Akki stanowiło kilka tysięcy żołnierzy wysłanych przez Saladyna z Egiptu, Syrii i innych regionów, a miasto było zaopatrywane drogą morską, co umożliwiało długotrwałe oblężenie. Saladyn próbował kilkakrotnie uwolnić miasto, ale bez powodzenia.

Przebieg bitwy

Oblężenie rozpoczęło się w sierpniu 1189 roku, gdy Guy z Jerozolimy obległ miasto od strony lądu, podczas gdy sojusznicze floty Pizańczyków i Sycylijczyków blokowały port od strony morza. Po początkowym nieudanym ataku krzyżowcy wycofali się i czekali na posiłki, które zaczęły napływać z Europy.

W październiku 1189 roku doszło do większej bitwy pod Akką, gdy Saladyn zaatakował obóz krzyżowców, ale został ostatecznie odparty, choć krzyżowcy ponieśli ciężkie straty, w tym śmierć wielkiego mistrza templariuszy Gerarda de Rideforta.

W trakcie oblężenia sytuacja rozwinęła się w podwójne oblężenie, gdy Saladyn otoczył obóz krzyżowców i jednocześnie miasto, przy czym obie strony były zaopatrywane drogą morską. Krzyżowcy cierpieli na choroby i brak wody, ale przybycie kolejnych europejskich królów, zwłaszcza Ryszarda Lwie Serce i Filipa II, przyniosło nowe posiłki i oblężenie się nasiliło.

W lipcu 1191 roku krzyżowcy przełamali mury miasta i po ostatniej bitwie 11 lipca miasto poddało się 12 lipca. Krzyżowcy zdobyli miasto i pojmali muzułmańską załogę, zdobywając kluczowy port dla dalszych działań.

Straty

Straty krzyżowców szacuje się na 4 000 do 10 000 ludzi, przy czym dokładne liczby nie są wiarygodnie udokumentowane. Straty muzułmanów nie są dokładnie podane w źródłach.

Następstwa i znaczenie

Zdobycie Akki oznaczało dla krzyżowców zasadniczy sukces strategiczny, ponieważ miasto było ważnym portem i bazą dla dalszych operacji w Ziemi Świętej. Dla Saladyna była to poważna porażka, która ograniczyła jego zdolność do całkowitego zniszczenia państw krzyżowców.

Obecność europejskich królów Ryszarda Lwie Serce i Filipa II wniosła nową dynamikę do trzeciej krucjaty i umożliwiła kontynuację walk o kontrolę nad Palestyną. Spory polityczne między przywódcami krzyżowców, zwłaszcza między Guyem z Jerozolimy a Konradem z Montferratu, jednak komplikowały jedność sił krzyżowców.

Oblężenie Akki stało się jednym z najdłuższych i najważniejszych starć trzeciej krucjaty i miało długotrwały wpływ na relacje między chrześcijańskimi i muzułmańskimi potęgami w regionie.

Kluczowe fazy

1. Początek oblężenia — Guy z Jerozolimy obległ miasto w sierpniu 1189 roku, ale pierwsze ataki na mury nie powiodły się i krzyżowcy czekali na posiłki.
2. Bitwa pod Akką (4 października 1189) — Saladyn zaatakował obóz krzyżowców, ale został odparty, a krzyżowcy ponieśli ciężkie straty.
3. Podwójne oblężenie — Saladyn otoczył zarówno obóz krzyżowców, jak i miasto, ale obie strony były zaopatrywane drogą morską, co przedłużało oblężenie.
4. Przybycie europejskich królów i zdobycie miasta — Przybycie Filipa II i Ryszarda Lwie Serce w 1191 roku umożliwiło intensywne ataki i ostatecznie zdobycie Akki 12 lipca.

Uzbrojenie i technika

Ciekawostki

• Guy z Jerozolimy i Konrad z Montferratu byli sojusznikami przeciw Saladynowi, ale mieli spory o władzę nad Królestwem Jerozolimskim.
• Gerard de Ridefort, wielki mistrz templariuszy, poległ podczas bitwy pod Akką w 1189 roku.
• Saladyn próbował zniszczyć miasto, ale zdecydował się je raczej wzmocnić, co umożliwiło jego długą obronę.
• Ryszard Lwie Serce w drodze do Ziemi Świętej zdobył Cypr, który stał się ważną bazą dla krzyżowców.
• Po zdobyciu Akki doszło do sporów między przywódcami krzyżowców, na przykład Leopold V Austriacki odszedł po kłótni z Ryszardem.

Najczęstsze pytania

Kiedy rozpoczęło się i zakończyło oblężenie Akki?

Oblężenie rozpoczęło się w sierpniu 1189 roku i zakończyło się 12 lipca 1191 zdobyciem miasta przez krzyżowców.

Kto dowodził siłami krzyżowców podczas oblężenia?

Na początku był to Guy z Jerozolimy, później dołączyli królowie Filip II Francuski i Ryszard I Angielski.

Jaki był wynik oblężenia?

Krzyżowcy zdobyli Akkę, co było kluczowym zwycięstwem w ramach trzeciej krucjaty.

Jakie były główne przyczyny oblężenia?

Po klęsce krzyżowców pod Hattinem i utracie Jerozolimy krzyżowcy chcieli odzyskać ważny port i bazę w Ziemi Świętej.