Bitwa nad rzeką Imdżin

Tło i przyczyny

Po inwazji Korei Północnej na Koreę Południową w czerwcu 1950 roku siły ONZ dotarły do granicy z Chinami. Chiny, obawiając się o swoje bezpieczeństwo, wysłały swoje wojska i rozpoczęły kilka ofensyw, które wypchnęły siły ONZ na południe od 38. równoleżnika i zajęły Seul.

W lutym 1951 ofensywy chińskie zostały zatrzymane, a ONZ rozpoczęły kontrataki, które doprowadziły do ponownego zdobycia Seulu w marcu. W kwietniu 1951 front ustabilizował się wzdłuż dolnego biegu rzeki Imdżin, znanej jako linia Kansas, a następnie został rozszerzony na występ zwany linią Utah. Armia chińska planowała szeroki atak wiosenny mający na celu przełamanie linii ONZ i ponowne zajęcie Seulu.

Siły i dowódcy

Po stronie ONZ linię broniła przede wszystkim brytyjska 29. Brygada Piechoty składająca się z trzech brytyjskich i jednego belgijskiego batalionu, wspierana przez czołgi i artylerię. Dowódcą brygady był generał brygady Tom Brodie, a poszczególne bataliony dowodzili oficerowie tacy jak podpułkownik James P. Carne (Gloucestershire Regiment).

Siły chińskie pod dowództwem marszałka Peng Dehuai obejmowały trzy grupy armii PVA oraz korpus północnokoreański, łącznie około 305 000 żołnierzy. Celem było zniszczenie amerykańskiej 3. dywizji, brytyjskiej 29. brygady i południowokoreańskiej 1. dywizji, a następnie zdobycie Seulu. Przeciwko 29. brygadzie, liczącej około 7 000 żołnierzy, PVA wystawiła 63. armię z około 27 000 żołnierzy.

Przebieg bitwy

Bitwa rozpoczęła się w nocy 22 kwietnia 1951, gdy chińskie jednostki przekroczyły rzekę Imdżin i zaatakowały pozycje batalionu belgijskiego oraz brytyjskich jednostek. Brytyjskie oddziały, zwłaszcza Gloucestershire Regiment, zostały stopniowo okrążone i zmuszone do wycofania się na wzniesienie zwane Hill 235 (Gloster Hill).

W trakcie 23 kwietnia siły brytyjskie i amerykańskie próbowały kontrataków i wsparcia odwrotu batalionu belgijskiego, ale chiński nacisk trwał nadal. Gloucestershire Regiment był stopniowo osłabiany i ostatecznie okrążony. Próby jego uwolnienia przez jednostki pancerne zakończyły się niepowodzeniem.

24 i 25 kwietnia reszta 29. brygady wycofała się na nowe pozycje obronne, podczas gdy Gloucestershire Regiment utrzymywał Hill 235 aż do wyczerpania zapasów i sił. Dowódca podpułkownik Carne ostatecznie rozkazał swoim ludziom próbę przebicia się, ale większość została wzięta do niewoli, w tym sam Carne.

Straty

29. brygada poniosła 1 091 strat, w tym 34 oficerów i 808 żołnierzy zaginionych. Gloucestershire Regiment miał 620 strat, w tym 522 wziętych do niewoli, 59 poległych i 34 zmarłych w niewoli. Straty chińskie szacuje się na 10 000 do 15 000, przy czym 63. armia PVA straciła ponad jedną trzecią swoich sił.

Następstwa i znaczenie

Opór 29. brygady, zwłaszcza Gloucestershire Regiment, zapobiegł przełamaniu sił chińskich i umożliwił jednostkom ONZ wycofanie się na silniejsze pozycje obronne na północ od Seulu, gdzie postęp chiński został zatrzymany. Bitwa jest często określana jako „bitwa, która uratowała Seul”.

Znaczenie bitwy jest różnie interpretowane: chińska historiografia uważa ją za ważne zwycięstwo, podczas gdy brytyjska podkreśla bohaterstwo i poświęcenie 29. brygady. Korea Południowa docenia osiągnięcia swojej 1. dywizji jako dowód rosnących zdolności swoich sił zbrojnych.

Pamięć o bitwie jest pielęgnowana między innymi przez pomnik na Gloster Hill oraz coroczne uroczystości upamiętniające organizowane przez brytyjską ambasadę w Seulu.

Kluczowe fazy

1. Pierwsza noc ataku — 22 kwietnia chińskie jednostki przekroczyły rzekę Imdżin i zaatakowały pozycje belgijskie i brytyjskie, co doprowadziło do izolacji batalionu belgijskiego.
2. Wycofanie Gloucestershire Regiment na Hill 235 — 23 kwietnia Gloucestershire Regiment wycofał się na wzniesienie Hill 235, gdzie został okrążony i utrzymał pozycje przez noc.
3. Nieudane próby uwolnienia — 24 kwietnia nieudane próby filipińskich i brytyjskich czołgów dotarcia do okrążonego batalionu.
4. Odwrót 29. brygady — 25 kwietnia reszta 29. brygady wycofała się na nowe pozycje obronne, podczas gdy Gloucestershire Regiment poddał się po wyczerpaniu zapasów.

Uzbrojenie i technika

Ciekawostki

• Bitwa jest w Korei Południowej znana również jako bitwa pod Solma-ri lub bitwa pod Gloster Hill.
• Podpułkownik James P. Carne, dowódca Gloucestershire Regiment, otrzymał za swoje dowodzenie Krzyż Wiktorii.
• W bitwie przyznano dwa Krzyże Wiktorii i jeden Krzyż Jerzego żołnierzom Gloucestershire Regiment.
• Gloucestershire Regiment został okrążony na wzgórzu 235, które dziś znane jest jako Gloster Hill.
• Uroczystość pamięci Gloster Valley Memorial Service odbywa się corocznie w Seulu z udziałem weteranów i brytyjskiego ambasadora.

Najczęstsze pytania

Kiedy i gdzie odbyła się bitwa?

Bitwa nad rzeką Imdżin trwała od 22 do 25 kwietnia 1951 roku na dolnym biegu rzeki Imdżin w Korei.

Kto walczył w bitwie?

Po stronie ONZ walczyła brytyjska 29. Brygada Piechoty wraz z batalionem belgijskim, po stronie Chińskiej Ludowej Armii Ochotniczej i armii północnokoreańskiej było około 305 000 żołnierzy.

Jaki był wynik bitwy?

Bitwa zakończyła się taktycznym zwycięstwem ONZ, które zapobiegło przełamaniu sił chińskich i uratowało Seul przed zdobyciem.

Jakie były straty po obu stronach?

29. brygada poniosła 1 091 strat, w tym 522 wziętych do niewoli w Gloucestershire Regiment, straty chińskie szacuje się na 10 000 do 15 000.