Bitwa pod Cuszimą

Tło i przyczyny

Długa podróż przez ponad 18 000 mil morskich trwała niemal dziewięć miesięcy i była naznaczona problemami logistycznymi, brakiem węgla oraz niską morale załóg. Rosyjska eskadra składała się z nowych i przestarzałych okrętów, a załogi często były niedostatecznie wyszkolone. Japońska flota pod dowództwem admirała Tōgō dysponowała mniejszą liczbą pancerników, ale były one nowoczesne, szybkie i dobrze uzbrojone, a ponadto operowały blisko własnych wybrzeży z wysokim morale.

Siły i dowódcy

Japońskie Cesarskie Marynarki Wojenne posiadały cztery nowoczesne pancerniki, sześć krążowników pancerzowych oraz liczne torpedowce i okręty wsparcia. Admirał Heihachirō Tōgō był doświadczonym dowódcą, który mógł wykorzystać nową, wysoce skuteczną mieszankę wybuchową shimose w pociskach. Japońska flota miała przewagę prędkości, lepszego wyszkolenia i operowała blisko własnych wybrzeży z wysokim morale.

Przebieg bitwy

W nocy japońskie torpedowce i niszczyciele przeprowadziły serię ataków na resztki rosyjskiej eskadry pod dowództwem Niebogatowa, które doprowadziły do zatopienia obrońcy wybrzeża Nawarin oraz uszkodzenia innych okrętów, które następnego dnia zostały zatopione przez własne załogi. Rankiem 28 maja Niebogatow, dysponując ograniczonymi siłami i bez możliwości skutecznego oporu, poddał się i przekazał okręty w ręce Japończyków.

Straty

Straty rosyjskie były bardzo wysokie, z ponad 5 000 zabitymi i 6 000 wziętymi do niewoli, przy utracie siedmiu zatopionych pancerników i czterech zdobytych. Straty japońskie były minimalne, z 117 zabitymi i brakiem strat ciężkich okrętów, choć okręt flagowy Mikasa doznał uszkodzeń.

Następstwa i znaczenie

Dla Japonii zwycięstwo pod Czuszimą oznaczało potwierdzenie swojej siły morskiej i stworzyło legendę, która wpłynęła na japońskie planowanie wojskowe przez kolejne cztery dekady. Japońskie zwycięstwo przekonało dowódców wojskowych, że przy odpowiedniej liczbie nowoczesnych okrętów mogą dominować na Pacyfiku nawet przeciwko zachodnim mocarstwom.

Dowódcy

Kluczowe fazy

1. Wykrycie rosyjskiej eskadry — Japońskie okręty zwiadowcze wykryły rosyjską eskadrę rankiem 27 maja i za pomocą telegrafii bezprzewodowej poinformowały dowództwo.
2. Bitwa dzienna — Japońska flota wykonała manewr położenia poprzeczki na T i w ciągu popołudnia zatopiła kilka rosyjskich pancerników.
3. Ataki nocne — Japońskie torpedowce i niszczyciele zaatakowały resztki rosyjskiej eskadry, zatopiły kilka okrętów i rozproszyły przeciwnika.
4. Kapitulacja Niebogatowa — Rankiem 28 maja, po ciężkich stratach i braku możliwości skutecznej obrony, rosyjski admirał Niebogatow poddał się.

Uzbrojenie i technika

Ciekawostki

• Bitwa pod Czuszimą była pierwszą decydującą bitwą morską prowadzoną nowoczesnymi pancernikami stalowymi.
• Była to pierwsza bitwa morska, w której kluczową rolę odegrała telegrafia bezprzewodowa (radio).
• Rosyjska eskadra przebyła ponad 18 000 mil morskich (33 000 km) z Bałtyku na Daleki Wschód.
• Japoński admirał Tōgō jest w Japonii uważany za bohatera narodowego, a jego okręt flagowy Mikasa jest zachowany jako muzeum.
• Incydent na Dogger Bank podczas rejsu rosyjskiej eskadry niemal wywołał wojnę między Rosją a Wielką Brytanią.

Najczęstsze pytania

Kiedy i gdzie odbyła się bitwa pod Czuszimą?

Bitwa miała miejsce 27 – 28 maja 1905 roku w Czuszimskich Cieśninach między Koreą a Japonią.

Kto byli głównymi dowódcami bitwy pod Czuszimą?

Japońską flotą dowodził admirał Heihachirō Tōgō, rosyjską eskadrą admirał Zinowij Rożestwieński, a później admirał Nikołaj Niebogatow.

Jaki był wynik bitwy pod Czuszimą?

Japońskie Cesarskie Marynarki Wojenne odniosły miażdżące zwycięstwo nad rosyjską 2. eskadrą Pacyfiku, która została niemal całkowicie zniszczona.

Jaką rolę odegrała telegrafia bezprzewodowa w bitwie?

Telegrafia bezprzewodowa umożliwiła Japończykom wczesne wykrycie pozycji rosyjskiej eskadry i koordynację ataków.