Jaka jest główna zaleta haubicy M119 w porównaniu do wcześniejszych modeli?

Główną zaletą jest niska masa i wysoka mobilność, w tym możliwość transportu lotniczego i zrzutu spadochronowego.

Jaką amunicję może używać haubica M119?

Może używać wszystkich rodzajów nabojów artyleryjskich kalibru 105 mm standaryzowanych w NATO, w tym granatów odłamkowo-burzących, oświetlających i dymnych.

Które armie używają haubicy M119?

Do użytkowników należą armia Stanów Zjednoczonych, Królewskie Siły Lądowe Arabii Saudyjskiej oraz Siły Lądowe Ukrainy.

Jakie są główne warianty haubicy M119?

Do głównych wariantów należą M119, M119A1, M119A2 i M119A3, które różnią się przede wszystkim systemami celowniczymi i ogniowymi.

Działo · Zjednoczone Królestwo · 1989

105mm houfnice M119

105mm houfnice M119 to amerykańska lekka haubica polowa oparta na brytyjskim typie L119.

Opis

Haubica 105mm M119 to amerykańska lekka haubica polowa, która powstała na bazie brytyjskiego typu L119. Konstrukcja została pierwotnie opracowana przez brytyjską firmę Royal Ordnance jako działa L118 i L119, przy czym wariant L119 był przeznaczony do standardowej zunifikowanej amunicji artyleryjskiej NATO kalibru 105 mm. W 1987 roku podpisano umowę licencyjną na produkcję działa L119 w USA pod oznaczeniem M119, aby zastąpić starsze amerykańskie haubice tego samego kalibru M101A1 i M102.

Haubica M119 została zaprojektowana z myślą o wysokiej mobilności – może być ciągnięta przez lekkie ciągniki z rodziny HMMWV, transportowana samolotem C-130 Hercules, zrzucana spadochronem lub przewożona podwieszona pod śmigłowcami CH-47 Chinook i UH-60 Black Hawk. Konstrukcja umożliwia użycie szerokiego spektrum standardowej amunicji NATO kalibru 105 mm, w tym granatów odłamkowo-burzących, oświetlających i dymnych, a także pocisków z napędem rakietowym.

Dane techniczne

Kraj pochodzenia	Zjednoczone Królestwo
Wprowadzenie	1989

Służba i użycie bojowe

Haubica M119 została wprowadzona do służby w armii amerykańskiej w grudniu 1989 roku w 7. dywizji piechoty. Stopniowo została rozszerzona na lekkie dywizje armii regularnej USA, w tym 10. dywizję górską, 25. dywizję piechoty, 82. i 101. dywizję powietrznodesantową oraz do niektórych oddziałów artylerii Gwardii Narodowej.

Do użytkowników należą oprócz Stanów Zjednoczonych także Arabia Saudyjska i Ukraina. Brytyjski pierwowzór L118/L119 sprawdził się już podczas wojny o Falklandy, gdzie był intensywnie używany.

Warianty

M119Oryginalne wykonanie, bezpośrednia kopia brytyjskiej L119.

M119A1Drobne ulepszenia, w tym system kierowania ogniem i obsługi, obniżenie limitu eksploatacyjnego do −45 °C.

M119A2Ulepszony system celowniczy.

M119A3Zmodernizowana wersja z cyfrowym systemem kierowania ogniem i inercyjnym systemem nawigacyjnym.

Ciekawostki

Haubica M119 może być zrzucana spadochronem z transportowego samolotu C-130 Hercules.
Brytyjski pierwowzór L118/L119 podczas wojny o Falklandy był zdolny do oddania nawet 400 strzałów dziennie.
M119 umożliwia użycie pocisków z napędem rakietowym, które zwiększają zasięg do 19,3 km.
Wersja M119A1 została dostosowana do pracy w ekstremalnych warunkach do −45 °C.
M119 jest standardowym uzbrojeniem lekkich i powietrznodesantowych dywizji armii amerykańskiej.

Najczęstsze pytania

Jaka jest główna zaleta haubicy M119 w porównaniu do wcześniejszych modeli?: Główną zaletą jest niska masa i wysoka mobilność, w tym możliwość transportu lotniczego i zrzutu spadochronowego.
Jaką amunicję może używać haubica M119?: Może używać wszystkich rodzajów nabojów artyleryjskich kalibru 105 mm standaryzowanych w NATO, w tym granatów odłamkowo-burzących, oświetlających i dymnych.
Które armie używają haubicy M119?: Do użytkowników należą armia Stanów Zjednoczonych, Królewskie Siły Lądowe Arabii Saudyjskiej oraz Siły Lądowe Ukrainy.
Jakie są główne warianty haubicy M119?: Do głównych wariantów należą M119, M119A1, M119A2 i M119A3, które różnią się przede wszystkim systemami celowniczymi i ogniowymi.