BL 5.5 inch gun
BL 5.5 inch gun to działo. Kraj pochodzenia: Zjednoczone Królestwo. Wprowadzenie do uzbrojenia: 1941.
Opis
BL 5.5-inch gun był brytyjskim średnim działem wprowadzonym podczas II wojny światowej do uzbrojenia średnich baterii. W styczniu 1939 roku wydano specyfikację na działo o masie nieprzekraczającej 5,5 tony, które miało zastąpić haubicę 6inch 26 cwt. Dla wymaganego zasięgu 16 000 jardów (15 km) zalecano wprowadzenie nowego kalibru 5,5 cala. Oryginalny zamek śrubowy Asbury z mechanizmem półautomatycznym spustu stosowanym w działach morskich często ulegał awariom na polu i został zastąpiony prostszym wzorem z I wojny światowej. Hydropneumatyczne przeciwwagi zostały zastąpione cięższymi, ale tańszymi i mniej awaryjnymi sprężynowymi przeciwwagami.
Istniały cztery wersje lufy, z których trzy weszły do służby podczas II wojny światowej, a czwarta po niej, przy czym różnice między nimi były minimalne. Dwie wersje podwozia różniły się większym wykorzystaniem spawania zamiast nitowania. Podwozia były identyczne z tymi stosowanymi w BL 4.5 inch Mark 2. Działo nigdy nie miało używać limbera i strzelało z kołami w kontakcie z ziemią. Masa działa podawana jest różnie, na przykład 6,19 tony lub 5,75 tony według różnych źródeł. Celowanie wykonywał jeden żołnierz, używano celownika typu Probert, pierwotnie No 7, później zastąpionego No 9, przy czym w latach 60. skale przeliczono z jednostek angielskich na metryczne.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Zjednoczone Królestwo |
|---|---|
| Wprowadzenie | 1941 |
Służba i użycie bojowe
Pierwsze jednostki zostały uzbrojone w Wielkiej Brytanii latem 1941 roku, a rok później w Afryce Północnej, gdzie 20 dział wyposażano brytyjskie i wolnofrancuskie baterie pod El Alamein. Działo było również używane przez jednostki kanadyjskie, australijskie, południowoafrykańskie, polskie i indyjskie, a po wojnie także przez armię nowozelandzką. Podczas II wojny światowej powszechną organizacją regimentów było 16 dział podzielonych na dwie baterie. Po wojnie działo było używane przez brytyjską królewską służbę artyleryjską w Korei, Południowej Arabii i Borneo. Prawdopodobnie zostało użyte przez armię indyjską w konfliktach z Pakistanem oraz przez armię pakistańską podczas wojny w Kargil w 1999 roku. Południowoafrykańskie siły obronne używały go w początkowych fazach wojny granicznej, w tym w operacji Savannah, gdzie oznaczano je jako G2. W służbie brytyjskiej działo pozostawało do 1980 roku, w Australii zostało zastąpione około 1984 roku. Ostatnie strzały oddano w Wielkiej Brytanii w 1995 roku.
Warianty
Ciekawostki
- Oryginalny półautomatyczny mechanizm spustu stosowany w działach morskich często zawodził w terenie i został zastąpiony prostszym mechanizmem z I wojny światowej.
- Działo nigdy nie miało używać limbera i strzelało z kołami w kontakcie z ziemią.
- W latach 60. celowniki zostały przeliczone z jednostek angielskich na metryczne milsy i metry.
- Po II wojnie światowej używano wyłącznie pocisków odłamkowo-burzących, pociski chemiczne i dymne zostały wycofane.
- W sytuacjach awaryjnych strzelcy byli szkoleni w usuwaniu zapalnika uderzeniowego i używaniu pocisku odłamkowo-burzącego jako zamiennika za amunicję przeciwpancerną.
Najczęstsze pytania
- Jaki był główny kaliber działa BL 5.5 inch gun?
- Główny kaliber wynosił 5,5 cala (140 mm).
- Kiedy działo BL 5.5 inch gun zostało wprowadzone do służby?
- Pierwsze jednostki zostały uzbrojone latem 1941 roku.
- Jaka była załoga działa BL 5.5 inch gun?
- Standardowa załoga działa liczyła 10 ludzi.
- Czy działo BL 5.5 inch gun miało wersję samobieżną?
- Tak, opracowano dwa prototypy wersji samobieżnych, ale żadna nie weszła do produkcji seryjnej.