AC4 tank

Opis

AC4 (Australian Cruiser Tank Mk. 4) był czołgiem krążownikowym zaprojektowanym w Australii podczas drugiej wojny światowej jako następca czołgu AC3 Thunderbolt. Podobnie jak jego poprzednicy, AC4 miał jednolity kadłub i wieżę. Najważniejszą cechą AC4 było zastosowanie brytyjskiego działa przeciwpancernego 17 pounder, które wówczas było najpotężniejszą bronią aliancką przeciw czołgom.

Poprzednie doświadczenia z działem 25 pounder na AC3 wykazały ograniczoną przebijalność pancerza, co doprowadziło do eksperymentów z instalacją 17 poundera na australijskim czołgu krążownikowym. W celu weryfikacji na jeden z prototypów montowano wieżę z dwoma działami 25 pounder, które podczas jednoczesnego strzału miały większy odrzut niż 17 pounder. Testy odbyły się 2 listopada 1942, a po udanych próbach strzeleckich 17 listopada 1942 wybrano działo 17 pounder dla AC4. Nowa wieża miała średnicę pierścienia 70 cali (1778 mm), co wymagało modyfikacji górnej części kadłuba, możliwych dzięki kompaktowemu układowi silnika "Perrier-Cadillac".

Projektowany czołg został dalej przeprojektowany, aby zmienić układ wewnętrzny, usunąć kosz wieży, dodać żyroskopowy stabilizator, zastąpić hydrauliczny napęd wieży elektrycznym oraz zamiast dotychczasowych sprężyn śrubowych zastosować zawieszenie skrętne. Program przewidywał produkcję 510 czołgów AC4, z których 110 miało wariant "A" z działem 25 pounder zamiast 17 poundera. Czołg nie miał oficjalnej nazwy, ale dyrektor produkcji AFV Alfred Code rozważał nazwę "Woomera". Rozwój jednak nie został ukończony, a program zakończono w lipcu 1943.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

AC4 nigdy nie został ukończony ani wprowadzony do służby bojowej, ponieważ program produkcji został zakończony w lipcu 1943 przed finalizacją konstrukcji i produkcją seryjną. Dlatego czołg nie brał udziału w aktywnym użyciu bojowym podczas drugiej wojny światowej.

Warianty

Ciekawostki

• AC4 zaprojektowano z jednolitym kadłubem i wieżą, co było typowe dla australijskich czołgów krążownikowych tamtego okresu.
• Dla weryfikacji zdolności do przenoszenia działa 17 pounder na prototyp tymczasowo zamontowano podwójne działo 25 pounder, którego odrzut przekraczał ten przy 17 pounderze.
• Program produkcji AC4 przewidywał 510 czołgów, z których 110 miało słabsze działo 25 pounder.
• Czołg AC4 nie miał oficjalnej nazwy, ale rozważano nazwę "Woomera".
• Rozwój AC4 zakończono w lipcu 1943, zanim konstrukcja została ukończona i rozpoczęto produkcję seryjną.

Najczęstsze pytania

Dlaczego działo 17 pounder zostało wybrane dla AC4?

Działo 25 pounder używane na AC3 miało ograniczoną zdolność przebijania pancerza, dlatego wybrano mocniejsze działo 17 pounder jako główną broń AC4.

Czy AC4 kiedykolwiek został wprowadzony do służby bojowej?

Nie, program produkcji AC4 został zakończony w lipcu 1943 przed ukończeniem konstrukcji i czołg nie został wprowadzony do służby.

Jakie zmiany planowano w porównaniu z poprzednimi modelami?

Planowano zmiany w układzie wewnętrznym, usunięcie kosza wieży, dodanie żyroskopowego stabilizatora, elektryczny napęd wieży oraz zawieszenie skrętne zamiast sprężyn śrubowych.

Ile czołgów AC4 miało zostać wyprodukowanych i jakie warianty planowano?

Planowano wyprodukować 510 czołgów AC4, z czego 110 w wariancie AC4A z działem 25 pounder.