Jaki był główny cel śmigłowca Bell UH-1 Iroquois?

Głównym celem była transport desantu wojskowego, wsparcie ogniowe, ewakuacja rannych, przewóz materiałów, rozpoznanie i inne zadania wielozadaniowe.

Jakie było główne uzbrojenie śmigłowca UH-1D?

Uzbrojenie było zmienne, często obejmowało 2× karabin maszynowy 7,62 mm M60 lub GAU-17 oraz 2× 7-lufową lub 19-lufową wyrzutnię rakiet 70 mm.

Które armie używały Bell UH-1 Iroquois?

Wśród użytkowników były armie Argentyny, Brazylii, Dominikany, Hondurasu, Chile, Japonii, Kanady, Kolumbii, Korei Południowej, Meksyku, Niemiec, Nowej Zelandii, Grecji, Arabii Saudyjskiej, Tajwanu, Turcji i USA.

Jakie były główne warianty UH-1?

Do głównych wariantów należały UH-1A, UH-1B, UH-1C, UH-1D, UH-1E, UH-1F, UH-1H, UH-1M, UH-1N Twin Huey oraz wersje ratownicze HH-1.

Śmigłowiec · Stany Zjednoczone Ameryki · 1959

Bell UH-1 Iroquois

Bell UH-1 Iroquois (znany również pod rozszerzonym przezwiskiem „Huey”) to amerykański śmigłowiec użytkowy z drugiej połowy lat 50.

Opis

Bell UH-1 Iroquois, znany pod przezwiskiem „Huey”, to amerykański wielozadaniowy śmigłowiec opracowany dla armii amerykańskiej w połowie lat 50. XX wieku. Pierwszy prototyp oznaczony XH-40 wzbił się w powietrze 22 października 1956 roku, a produkcja seryjna rozpoczęła się w 1959 roku. Śmigłowiec był przeznaczony przede wszystkim do transportu desantu wojskowego, wsparcia ogniowego, ewakuacji rannych, przewozu materiałów, rozpoznania powietrznego, jako stanowisko dowodzenia, szkoleniowy, łącznościowy, ratowniczy lub transportowy, a także znalazł zastosowanie w sektorze cywilnym.

Konstrukcyjnie UH-1 różnił się od swoich poprzedników przede wszystkim zastosowaniem turbinowego silnika wałowego Lycoming T53. Stopniowo powstawały różne warianty z wydłużonym kadłubem, mocniejszymi silnikami i większą ładownością. Znaczące były także modyfikacje dla różnych rodzajów uzbrojenia i specjalnych zastosowań, w tym wersje do walki z celami naziemnymi, operacji ratowniczych czy zastosowań morskich.

Dane techniczne

Kraj pochodzenia	Stany Zjednoczone Ameryki
Wprowadzenie	1959

Służba i użycie bojowe

Śmigłowce UH-1 stały się symbolem amerykańskiego zaangażowania w wojnie wietnamskiej, gdzie realizowały szeroki zakres zadań od transportu i desantów, przez ewakuację rannych, poszukiwanie i ratowanie zestrzelonych pilotów, aż po bezpośrednie wsparcie ogniowe jednostek naziemnych. Maszyny przeznaczone do walki z celami naziemnymi były wyposażone w wyrzutnie rakiet, granatniki i karabiny maszynowe, warianty transportowe często miały strzelców bocznych w drzwiach.

Podczas konfliktu opracowano różne taktyki użycia, na przykład zespoły łowca-zabójca, a śmigłowce UH-1 stały się jednymi z najbardziej znanych maszyn wojskowych swojej epoki. Stopniowo w roli wsparcia ogniowego były zastępowane przez wyspecjalizowane maszyny AH-1 Cobra, ale dzięki swojej uniwersalności pozostały w służbie w wielu armiach świata.

Warianty

XH-40Pierwszy prototyp Bell Model 204, pierwszy lot 1956.

YH-40Sześć prototypów z wydłużonym kadłubem i innymi modyfikacjami.

UH-1APodstawowa wersja (Bell 204), pierwsza seryjna odmiana.

UH-1BUlepszona wersja (Bell 204B) z mocniejszymi silnikami i większą pojemnością.

UH-1CZmodernizowana wersja, specjalnie do walki z celami naziemnymi (Gunship).

UH-1DWersja o większej ładowności, napędzana silnikiem T53-L-11 lub -13, przeprojektowany układ paliwowy.

UH-1EWersja dla USMC (Bell 204), z modyfikacjami do użytku morskiego.

UH-1FWersja dla USAF, napędzana silnikiem General Electric T58-GE-3.

UH-1HZwiększona zmodernizowana wersja (Model 205), oparta na UH-1D.

UH-1MWersja do działań nocnych.

UH-1N Twin HueyDwusilnikowa powiększona wersja (Bell 212), napędzana dwoma silnikami Pratt & Whitney PT6T.

HH-1H / HH-1K / HH-1NWersje ratownicze.

NU-1BWersja testowa.

Ciekawostki

Przezwisko „Huey” powstało od pierwotnego oznaczenia HU-1, które zmieniono na UH-1 w 1962 roku, ale przezwisko pozostało.
UH-1 był pierwszym amerykańskim śmigłowcem z turbinowym silnikiem wałowym.
W wojnie wietnamskiej transportowe UH-1 bez podwieszonego uzbrojenia nazywano „Slick”, natomiast maszyny wsparcia ogniowego „Hog” lub „Cobra”.
Produkcja licencyjna odbywała się we Włoszech (Agusta) i Japonii (Fuji), powstały także specjalne wersje do zwalczania okrętów podwodnych.
Na podstawie doświadczeń z Wietnamu opracowano z UH-1 wyspecjalizowany śmigłowiec bojowy AH-1 Cobra.

Najczęstsze pytania

Jaki był główny cel śmigłowca Bell UH-1 Iroquois?: Głównym celem była transport desantu wojskowego, wsparcie ogniowe, ewakuacja rannych, przewóz materiałów, rozpoznanie i inne zadania wielozadaniowe.
Jakie było główne uzbrojenie śmigłowca UH-1D?: Uzbrojenie było zmienne, często obejmowało 2× karabin maszynowy 7,62 mm M60 lub GAU-17 oraz 2× 7-lufową lub 19-lufową wyrzutnię rakiet 70 mm.
Które armie używały Bell UH-1 Iroquois?: Wśród użytkowników były armie Argentyny, Brazylii, Dominikany, Hondurasu, Chile, Japonii, Kanady, Kolumbii, Korei Południowej, Meksyku, Niemiec, Nowej Zelandii, Grecji, Arabii Saudyjskiej, Tajwanu, Turcji i USA.
Jakie były główne warianty UH-1?: Do głównych wariantów należały UH-1A, UH-1B, UH-1C, UH-1D, UH-1E, UH-1F, UH-1H, UH-1M, UH-1N Twin Huey oraz wersje ratownicze HH-1.