M1918 240 mm howitzer
M1918 240 mm howitzer to działo. Kraj pochodzenia: Stany Zjednoczone Ameryki. Wprowadzenie do uzbrojenia: 1920.
Opis
M1918 240 mm haubica była amerykańskim ciężkim systemem haubicowym produkowanym w USA według specyfikacji armii amerykańskiej. Jej konstrukcja opierała się na francuskiej haubicy 280 mm Mortier de 280 modèle 1914 Schneider, którą Schneider zmodyfikował do kalibru 240 mm na prośbę USA. Produkcja rozpoczęła się po I wojnie światowej, przy czym pierwsze egzemplarze były gotowe dopiero w 1918 roku, jednak podczas pierwszego testowego wystrzału doszło do eksplozji, co spowodowało przerwanie produkcji i przeprojektowanie broni.
Haubica była trudna w transporcie, rozkładała się na cztery główne części i jedną pomocniczą, które były ciągnięte przez ciężkie ciągniki gąsienicowe. Całkowita masa pięciu części wynosiła 21,5 tony, a maksymalna prędkość transportu drogowego wynosiła zaledwie 5 mil na godzinę. Montaż wymagał wykopania dużego dołu na odrzut i złożenia stalowej konstrukcji nad stanowiskiem ogniowym, co przy idealnych warunkach zajmowało od 4 do 6 godzin.
Technicznie haubica była bardzo podobna do francuskiego oryginału, lecz amerykańskim inżynierom nigdy nie udało się jej w pełni zoptymalizować, mimo prowadzonej pracy. Z powodu braku funduszy z Kongresu armia amerykańska musiała korzystać z tego modelu aż do pojawienia się następcy w 1943 roku.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Stany Zjednoczone Ameryki |
|---|---|
| Wprowadzenie | 1920 |
Służba i użycie bojowe
M1918 została włączona po I wojnie światowej do jedenastu batalionów haubicowych w rezerwie amerykańskiej. Jednostki te jednak nie były organizowane do służby czynnej, a większość ich personelu została powołana indywidualnie podczas II wojny światowej, więc haubice praktycznie nie brały udziału w czynnej służbie. Niektóre egzemplarze zostały rozmieszczone na stałych pozycjach na Hawajach, gdzie podczas ataku na Pearl Harbor w 1941 roku były obecne na wyspie Oahu.
Nie jest znane, czy M1918 w ogóle brała udział w walkach podczas II wojny światowej, prawdopodobnie jednak ze względu na ograniczony zasięg i podatność na ostrzał przeciwpancerny nie była używana w aktywnych operacjach bojowych.
Ciekawostki
- M1918 była amerykańską wersją francuskiej haubicy 280 mm Mortier de 280 modèle 1914 Schneider, zmodyfikowaną do kalibru 240 mm.
- Podczas pierwszego testowego wystrzału haubicy w 1918 roku doszło do eksplozji, co spowodowało przerwanie produkcji i przeprojektowanie broni.
- Haubica była transportowana w pięciu częściach ciągniętych przez ciężkie ciągniki gąsienicowe, przy czym całkowita masa wynosiła 21,5 tony.
- Na Hawajach podczas ataku na Pearl Harbor rozmieszczono co najmniej 12 egzemplarzy M1918 na stałych pozycjach.
- M1918 była największą mobilną bronią artyleryjską armii amerykańskiej aż do wprowadzenia haubicy M1 w 1943 roku.
Najczęstsze pytania
- Dlaczego M1918 została zmodyfikowana z kalibru 280 mm na 240 mm?
- Armia amerykańska wymagała mniejszego kalibru 240 mm, dlatego Schneider zmodyfikował francuski projekt 280 mm do tego kalibru.
- Jak transportowano haubicę M1918?
- Haubica rozkładała się na cztery główne części i jedną pomocniczą, które były ciągnięte przez ciężkie ciągniki gąsienicowe, a montaż na stanowisku ogniowym trwał od 4 do 6 godzin.
- Czy haubica M1918 brała udział w walkach podczas II wojny światowej?
- Nie jest znane, aby M1918 była używana w walkach podczas II wojny światowej, prawdopodobnie ze względu na ograniczony zasięg i podatność na ostrzał.
- Gdzie rozmieszczono haubice M1918 podczas ataku na Pearl Harbor?
- Co najmniej 12 egzemplarzy rozmieszczono na stałych pozycjach na wyspie Oahu na Hawajach.