Klasa Dunkierka

Opis

Klasa Dunkerque była pierwszymi naprawdę nowoczesnymi francuskimi okrętami liniowymi zbudowanymi na podstawie postanowień konferencji waszyngtońskiej jako zastępstwo za rozbrojony okręt liniowy Jean Bart oraz rozbity okręt liniowy France. Łącznie zbudowano dwie jednostki tej klasy, które były w służbie w latach 1937–1942.

Francuskie okręty tej klasy zostały zaprojektowane jako przeciwwaga dla niemieckich ciężkich krążowników klasy Deutschland oraz krążowników liniowych klasy Scharnhorst, czerpiąc inspirację z brytyjskiej klasy Nelson. Charakterystyczną cechą były czterolufowe wieże głównej artylerii, które miały być użyte już na niezrealizowanych okrętach liniowych klasy Normandie.

Zgodnie z postanowieniami konferencji waszyngtońskiej wyporność była ograniczona do 35 000 ton. Główną artylerię stanowiło osiem dział 330mm w dwóch czterolufowych wieżach umieszczonych na dziobie okrętu. Uzbrojenie pomocnicze stanowiło 16 dział 130mm w pięciu wieżach, z czego trzy czterolufowe wieże znajdowały się na rufie nadbudówki, a dwie dwulufowe po jej bokach. Lekka artyleria składała się z ośmiu dział 37mm oraz 32 karabinów maszynowych Hotchkiss kalibru 13,2mm. Na rufie umieszczono katapultę.

Dane techniczne

Służba i użycie bojowe

Po kapitulacji Francji na początku II wojny światowej i powstaniu Vichy Francji większość francuskiej floty znajdowała się na francuskich bazach w Afryce. Jedyną akcją bojową okrętów klasy Dunkerque był brytyjski atak na Mers-el-Kébir (Operacja Catapult) 3 lipca 1940 roku, kiedy to brytyjska flota zaatakowała francuskie okręty, aby zapobiec ich przejęciu przez Niemców. Okręt liniowy Bretagne został zatopiony, Provence i Dunkerque zostały poważnie uszkodzone, przy czym Dunkerque musiał zapobiec zatopieniu, osiadając na mieliźnie. Strasbourg uniknął poważnych uszkodzeń i odpłynął do Tulonu.

Dwa dni po ataku na Mers-el-Kébir Dunkerque został storpedowany przez bombowce Fairey Swordfish z lotniskowca HMS Ark Royal, co spowodowało rozległe uszkodzenia kadłuba i zalanie części okrętu. Po prowizorycznym uszczelnieniu i naprawach okręt w lutym 1942 roku udał się na generalny remont do Tulonu. Po zajęciu Francji przez Niemców większość francuskich okrętów, w tym Dunkerque i Strasbourg, została 27 listopada 1942 roku zatopiona przez własną załogę w Tulonie. Dunkerque został następnie zezłomowany, podczas gdy Strasbourg został podniesiony przez Włochów, ale nie został naprawiony i później ponownie zatopiony przez amerykański nalot w sierpniu 1944 roku. Po wojnie wrak Strasbourga został zezłomowany.

Ciekawostki

• Klasa Dunkerque została zbudowana jako zastępstwo za rozbrojony okręt liniowy Jean Bart oraz rozbity okręt liniowy France.
• Główną artylerię okrętów stanowiły dwie czterolufowe wieże umieszczone na dziobie, co było nietypowym rozwiązaniem.
• Okręt liniowy Dunkerque został poważnie uszkodzony podczas brytyjskiego ataku na Mers-el-Kébir i musiał zapobiec zatopieniu, osiadając na mieliźnie.
• Po zajęciu Francji przez Niemców większość francuskich okrętów wojennych, w tym Dunkerque i Strasbourg, została zatopiona przez własną załogę w Tulonie.
• Strasbourg po zatopieniu został podniesiony przez Włochów, ale nie został naprawiony i później ponownie zatopiony przez amerykański nalot.

Najczęstsze pytania

Ile jednostek klasy Dunkerque zostało zbudowanych?

Zbudowano dwie jednostki tej klasy.

Jakie było główne uzbrojenie okrętów klasy Dunkerque?

Główne uzbrojenie stanowiło osiem dział 330mm w dwóch czterolufowych wieżach umieszczonych na dziobie okrętu.

Jaki był los okrętów klasy Dunkerque podczas II wojny światowej?

Oba okręty zostały zatopione podczas II wojny światowej, przy czym Dunkerque został zatopiony podczas brytyjskiego ataku na Mers-el-Kébir, a następnie zatopiony przez własną załogę w Tulonie, Strasbourg uniknął ataku, ale później również został zatopiony.

Jakie znaczenie miał brytyjski atak na Mers-el-Kébir dla okrętów klasy Dunkerque?

Brytyjski atak miał na celu zapobieżenie przejęciu francuskich okrętów przez Niemców, podczas którego Dunkerque został poważnie uszkodzony i musiał zapobiec zatopieniu, osiadając na mieliźnie.