Okręt · Stany Zjednoczone Ameryki

klasa Essex

Klasa Essex była klasą lotniskowców Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych.

klasa Essex

Opis

Klasa Essex została zaprojektowana jako trzon operacyjnych zespołów szybkich lotniskowców amerykańskiej marynarki wojennej i konstrukcyjnie opierała się na poprzedniej klasie Yorktown, jednak bez ograniczeń narzuconych przez konferencję waszyngtońską. Okręty były większe, z większym pokładem lotniczym, efektywniejszym rozmieszczeniem wind oraz silniejszym opancerzeniem i układem napędowym. Znacząco wzmocniono także uzbrojenie przeciwlotnicze, co przyczyniło się do ich wysokiej odporności w warunkach bojowych.

Klasa Essex miała trzy główne podwarianty: standardowy, z wydłużonym kadłubem oraz unikalny Oriskany, który został ukończony już w standardzie programu modernizacyjnego SCB-27A. Napęd zapewniały cztery turbiny firmy Westinghouse oraz osiem kotłów White Forster o mocy 110 MW. Opancerzenie obejmowało boczny pancerz do 100 mm, pokład pancerny 37 mm oraz pokład hangarowy 65 mm.

Dane techniczne

Kraj pochodzeniaStany Zjednoczone Ameryki

Służba i użycie bojowe

Do walk II wojny światowej zaangażowano 14 okrętów klasy Essex, z których żaden nie został utracony. Dwa okręty, USS Franklin i USS Bunker Hill, zostały poważnie uszkodzone, ale zdołały wrócić do portu o własnych siłach. Po wojnie okręty tej klasy zostały zmodernizowane i stanowiły trzon amerykańskiej marynarki na początku zimnej wojny, aż do zastąpienia ich większymi lotniskowcami.

Kilka jednostek klasy Essex w latach 60. i 70. uczestniczyło w amerykańskim programie kosmicznym, służąc do odbioru załóg i modułów misji Apollo i Skylab. Większość okrętów została wycofana do połowy lat 70., ostatni aktywny, Lexington, służył aż do 1991 roku. Cztery okręty zachowano jako muzea.

Warianty

Wariant standardowyPodstawowa konstrukcja klasy Essex, oparta na poprzedniej klasie Yorktown, z oryginalną długością kadłuba.
Wariant z wydłużonym kadłubemOkręty z kadłubem wydłużonym o 6 metrów i silniejszym uzbrojeniem przeciwlotniczym na dłuższym dziobie.
Oriskany (SCB-27A)Jedyny okręt ukończony już w standardzie programu modernizacyjnego SCB-27A, z rozległymi modyfikacjami do obsługi nowocześniejszych samolotów.

Ciekawostki

  • Klasa Essex jest największą klasą lotniskowców w historii, do służby wprowadzono 24 jednostki.
  • Podczas II wojny światowej nie utracono żadnego okrętu tej klasy, co świadczy o ich odporności i jakości konstrukcji.
  • Kilka okrętów klasy Essex uczestniczyło w odbiorze załóg i modułów programów Apollo i Skylab.
  • Ostatni aktywny okręt klasy Essex, USS Lexington, służył aż do 1991 roku jako jednostka szkoleniowa.
  • Cztery okręty klasy Essex są obecnie zachowane jako muzea w USA.

Najczęstsze pytania

Ile okrętów klasy Essex zostało zbudowanych i ile wprowadzono do służby?
Do służby wprowadzono 24 lotniskowce klasy Essex, co czyni ją najliczniejszą klasą tego typu w historii.
Jakie były główne różnice między klasą Essex a poprzednią klasą Yorktown?
Okręty klasy Essex były dłuższe, szersze, miały większą wyporność, większy pokład lotniczy, efektywniejsze windy oraz silniejsze opancerzenie i uzbrojenie.
Jakie modernizacje przeszły okręty klasy Essex po II wojnie światowej?
Okręty przeszły kilka programów modernizacyjnych (SCB-27A, SCB-27C, SCB-125, SCB-144), które obejmowały wzmocnienie pokładu, nowe katapulty, modernizację elektroniki oraz dostosowanie do nowych typów samolotów.
Które okręty klasy Essex są obecnie zachowane jako muzea?
Jako muzea zachowano USS Yorktown (Mount Pleasant), USS Intrepid (Nowy Jork), USS Hornet (Alameda) oraz USS Lexington (Corpus Christi).

Źródła

Użyty w bitwach

Podobny sprzęt

← Cały sprzęt