Jaki był pierwotny cel haubicy Obice da 305/17?

Początkowo zaprojektowana była jako stacjonarna armata nadbrzeżna do obrony wybrzeża.

Ile sztuk haubicy Obice da 305/17 wyprodukowano?

Wyprodukowano około 30 do 44 sztuk w latach 1914–1917.

Jakie były główne warianty haubicy Obice da 305/17?

Główne warianty to Modello 1915 (stacjonarna armata nadbrzeżna), Modello 1916 i 1917 (mobilne haubice oblężnicze) oraz wersja D.S. na podstawie De Stefano.

W jakich konfliktach używano haubicy Obice da 305/17?

Używana była podczas I wojny światowej, hiszpańskiej wojny domowej oraz II wojny światowej.

Działo · Królestwo Włoch

305 mm L/17 howitzer

305 mm L/17 howitzer to działo. Kraj pochodzenia: Królestwo Włoch.

Typhaubica

KrajWłochy

Wprowadzenie1914-1917

ProducentArmstrong-Pozzuoli

Uzbrojenie305 mm L/17 haubica

Opis

Obice da 305/17 była włoską haubicą, czasami klasyfikowaną również jako moździerz, używaną podczas I wojny światowej. Produkowana była w zakładach Armstrong we Włoszech w latach 1914–1917, wyprodukowano około 30 do 44 sztuk. Początkowo zaprojektowana jako stacjonarna armata nadbrzeżna, później przystosowana do mobilnej roli artylerii oblężniczej.

Lufa haubicy miała długość 5,8 metra (19 stóp) i była wykonana ze stali z 60 lewoskrętnymi bruzdami. Długość lufy wynosiła 17 kalibrów, co odpowiadało włoskiemu oznaczeniu podającemu długość lufy bez zamka. Lufa była osadzona w pierścieniowym łożu, które zawierało hydrauliczny hamulec wylotowy i pneumatyczny rekuperator. Haubica miała zamek śrubowy z przerwaniem i używała amunicji ładowanej osobno z ładunkami w workach i pociskami. Całkowita masa lufy i zamka wynosiła 12,79 tony.

Dane techniczne

Kraj pochodzenia	Królestwo Włoch

Służba i użycie bojowe

Pierwsze haubice weszły do służby w jednostce artylerii nadbrzeżnej w 1914 roku, kiedy rozmieszczono 12 sztuk w La Spezia, 4 w La Maddalena i 4 w Messynie. W październiku 1917 dostępnych było 38 sztuk w trzech wersjach. Niektóre egzemplarze zostały rozebrane i przeniesione na front alpejski, gdzie służyły jako działa oblężnicze. Po utracie 9 haubic podczas bitwy pod Caporetto wyprodukowano między lipcem 1918 a czerwcem 1919 kolejnych 18 sztuk, zwiększając całkowitą liczbę do 44, z czego 8 było w rezerwie.

Podczas hiszpańskiej wojny domowej w 1937 roku dostarczono 5 sztuk nacjonalistom. W 1939 roku w służbie było 10 sztuk modelu 16 i 17 sztuk modelu 17, które zostały użyte podczas kampanii francuskiej, obrony Neapolu oraz operacji obronnych na wybrzeżu Sycylii. Niektóre haubice pozostały w użyciu także po II wojnie światowej i zostały wycofane dopiero w 1959 roku.

Warianty

Obice da 305/17 G Modello 1915Oryginalny model stacjonarnej armaty nadbrzeżnej, opierającej się na metalowej platformie zaprojektowanej przez generała Garrona, umożliwiającej obrót o 360°. Do obrotu platforma obracała się wokół środka, a na krawędziach platformy znajdowały się cztery obrotowe kółka.

Obice da 305/17 G Modello 1916Lżejsza i uproszczona wersja umożliwiająca rozłożenie na kilka części do transportu i późniejszy montaż w terenie jako mobilna haubica oblężnicza. Do transportu rozkładano ją na lufę, hamulec wylotowy i pierścieniowe łoże, górną platformę i podstawę. Montaż na miejscu trwał 24 godziny.

Obice da 305/17 G Modello 1917Mobilna wersja przeznaczona do rozłożenia i użycia w roli artylerii oblężniczej. Bateria składała się z dwóch haubic, 8 wozów, 2 karabinów maszynowych do obrony, jednego wozu użytkowego i 5 traktorów artyleryjskich. Pojazdy mogły być ciągnięte z prędkością 6–8 km/h, a czas montażu pozostawał na poziomie 24 godzin.

Obice da 305/17 D.S.Haubice zamontowane na podstawie "De Stefano" do użytku lądowego, oznaczane według kalibru, długości lufy i typu podstawy DS. Podstawa była czterokołowa z dwoma stałymi kołami z przodu i dwoma obrotowymi z tyłu, koła miały zdejmowane nakładki trakcyjne do poruszania się po miękkim terenie. Podczas strzału haubica poruszała się po pochylonych stalowych torach na drewnianej platformie umożliwiającej obrót o 360°. Zamek był dostępny także przy dużych kątach podniesienia bez konieczności kopania dołu, a załoga używała do manipulacji amunicją wiadra i bloczka.

Ciekawostki

Włoska inspekcja artylerii nadbrzeżnej w 1908 roku oceniła doświadczenia z wojny rosyjsko-japońskiej i zdecydowała się na nową armatę 305 mm na podstawie projektu Armstrong-Pozzuoli.
Podstawa "De Stefano" miała nietypowy wygląd przypominający dziecięcą czterokołową zabawkę podczas podnoszenia lufy.
Haubice używały amunicji ładowanej osobno z ładunkami w workach i pociskami, co było typowe dla ciężkiej artylerii tamtych czasów.
Po bitwie pod Caporetto Włochy straciły 9 haubic i następnie wyprodukowały kolejnych 18 sztuk, osiągając łączną liczbę 44 sztuk.
Niektóre haubice Obice da 305/17 pozostały w użyciu aż do roku 1959.

Najczęstsze pytania

Jaki był pierwotny cel haubicy Obice da 305/17?: Początkowo zaprojektowana była jako stacjonarna armata nadbrzeżna do obrony wybrzeża.
Ile sztuk haubicy Obice da 305/17 wyprodukowano?: Wyprodukowano około 30 do 44 sztuk w latach 1914–1917.
Jakie były główne warianty haubicy Obice da 305/17?: Główne warianty to Modello 1915 (stacjonarna armata nadbrzeżna), Modello 1916 i 1917 (mobilne haubice oblężnicze) oraz wersja D.S. na podstawie De Stefano.
W jakich konfliktach używano haubicy Obice da 305/17?: Używana była podczas I wojny światowej, hiszpańskiej wojny domowej oraz II wojny światowej.