Boeing F/A-18E/F Super Hornet
Boeing F/A-18E/F Super Hornet to średniopłatowy myśliwsko-bombowy samolot o konwencjonalnej konstrukcji z szerokim zastosowaniem stopów aluminium (31%), kompozytów węglowych (19%) i stopów tytanu (21%), powstały w wyniku rozwoju maszyny McDonnell Douglas F/A-18 Hornet.
Opis
Boeing F/A-18E/F Super Hornet powstał jako odpowiedź na potrzebę amerykańskiej marynarki wojennej zastąpienia starzejących się typów samolotów, w szczególności Grumman F-14 Tomcat, A-6 Intruder oraz anulowanego projektu A-12 Avenger II. Rozwój nawiązał do sprawdzonego kadłuba F/A-18 Hornet, przy czym nowa maszyna miała większy zasięg, wyższą nośność uzbrojenia oraz częściowo zmniejszoną wykrywalność dzięki modyfikacjom kształtu i zastosowaniu zasady „platform alignment”. Pierwszy prototyp wzbił się w powietrze w 1995 roku, produkcja małoseryjna rozpoczęła się w 1997 roku, a pełna produkcja seryjna nastąpiła po połączeniu McDonnell Douglas z Boeingiem.
Konstrukcja Super Horneta wykorzystuje szeroko aluminium (31%), kompozyty węglowe (19%) oraz stopy tytanu (21%), co pozwoliło zmniejszyć liczbę części kadłuba do 8 100 w porównaniu do 14 100 w poprzedniej wersji. Samolot jest przystosowany do operowania z lotniskowców o charakterystyce CATOBAR i wyposażony w dwa dwusilnikowe silniki General Electric F414-GE-400. Dzięki modyfikacjom kształtu i osłonięciu powierzchni radarowa powierzchnia odbicia (RCS) jest znacznie zmniejszona w porównaniu do innych samolotów 4. generacji.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Stany Zjednoczone Ameryki |
|---|---|
| Wprowadzenie | 2001 |
Służba i użycie bojowe
Super Hornet stanowi od początku XXI wieku kręgosłup lotnictwa pokładowego amerykańskiej marynarki wojennej i był szeroko wykorzystywany w operacjach bojowych na Bliskim Wschodzie, w tym w Afganistanie, Iraku, Syrii oraz w walkach przeciwko Państwu Islamskiemu. W 2017 roku Super Hornet osiągnął historycznie pierwszy zestrzał celu powietrznego, gdy F/A-18E zestrzelił syryjski Su-22M4 podczas operacji w Syrii.
Samoloty służą również w lotnictwie australijskim i kuwejckim. Australia zamówiła wariant F/A-18F w 2007 roku, a maszyny weszły do służby w grudniu 2010 roku. Super Hornet jest wykorzystywany w różnych konfiguracjach bojowych i uczestniczył w wielu ważnych operacjach, w tym nalotach na cele naziemne oraz walkach powietrznych.
Warianty
Koszt
57 mln USD — Cena jednostkowa według specyfikacji w źródle
Ciekawostki
- Super Hornet ma znacznie zmniejszoną liczbę części kadłuba (8 100) w porównaniu do poprzedniej wersji C/D (14 100).
- Samolot wykorzystuje dwa całkowicie niezależne obiegi hydrauliczne, które działają pod wysokim ciśnieniem do 345 atm podczas ekstremalnych manewrów.
- Radarowa powierzchnia odbicia (RCS) Super Horneta wynosi tylko 1,021 m², co jest znacznie mniej niż w przypadku F-15 (400 m²) czy Su-27 (15 m²).
- W produkcji Super Horneta uczestniczy także czeska firma Aero Vodochody, która dostarcza drzwi do działka.
- Super Hornet jest jedynym samolotem 4. generacji wyposażonym w antenę radaru APG-79 AESA o nietypowym nachyleniu dla zmniejszenia RCS.
Najczęstsze pytania
- Jaki jest maksymalny zasięg F/A-18E/F Super Hornet?
- Typowy zasięg wynosi 2 225 km, w konfiguracji przelotowej nawet do 3 035 km.
- Jakie główne uzbrojenie może nieść Super Hornet?
- Samolot jest wyposażony w 20mm obrotowe działko M61A2 i może przenosić szeroki wachlarz rakiet i bomb, w tym AIM-9 Sidewinder, AIM-120 AMRAAM, AGM-88 HARM, AGM-65 Maverick, AGM-84 Harpoon oraz kierowane bomby JDAM i Paveway.
- Które państwa eksploatują F/A-18E/F Super Hornet?
- Super Hornet służy w siłach zbrojnych Stanów Zjednoczonych, Australii i Kuwejtu.
- Jaka jest różnica między wariantami F/A-18E i F/A-18F?
- F/A-18E to wersja jednomiejscowa, natomiast F/A-18F to wersja dwumiejscowa.