late Merlin-powered Spitfire
late Merlin-powered Spitfire to samolot bojowy. Kraj pochodzenia: Zjednoczone Królestwo.
Opis
Brytyjski myśliwiec Supermarine Spitfire stanął od połowy 1942 roku przed nowymi wyzwaniami, zwłaszcza po pojawieniu się niemieckiego Focke-Wulf Fw 190, który sprawiał problemy załogom RAF latającym na Spitfire Mk Vb. Inżynierowie Rolls-Royce pracowali nad nową wersją silnika Merlin z dwustopniową sprężarką, która w połączeniu z kadłubem Spitfire Mk Vc stworzyła rozwiązanie "stop-gap", pozwalające RAF na wyrównanie szans z Fw 190.
Jednocześnie Supermarine rozwijał ulepszony i wzmocniony kadłub Spitfire, zaprojektowany dla silników Merlin serii 60 i 70, który później posłużył jako podstawa dla wariantów napędzanych silnikiem Rolls-Royce Griffon. Te późniejsze warianty Griffon opisane są w osobnym artykule. Podstawowymi typami skrzydeł Spitfire od Mk VIII były typy C, D i E, przy czym typ C był uniwersalny i umożliwiał różne konfiguracje uzbrojenia oraz konstrukcyjne modyfikacje podwozia dla lepszej stabilności i obniżenia kosztów produkcji.
Dane techniczne
| Kraj pochodzenia | Zjednoczone Królestwo |
|---|
Służba i użycie bojowe
Spitfire Mk IX, który został szybko wprowadzony jako reakcja na Fw 190, stał się głównym samolotem RAF w walce z tym przeciwnikiem. Warianty ze skrzydłem typu E i uzbrojeniem obejmującym kombinacje działek Hispano i karabinów maszynowych Browning były standardem w Spitfire Mk IX i XVI używanych przez 2. taktyczną siłę powietrzną od Dnia D. Te maszyny były skuteczne zarówno w walkach powietrznych, jak i w atakach na cele naziemne.
Warianty Mk VII i Mk VIII, napędzane silnikami Merlin z dwustopniową sprężarką, oferowały wysokowydajne rozwiązania dla różnych pułapów, przy czym Mk VII był wyposażony w kabinę ciśnieniową do lotów na dużych wysokościach, a Mk VIII był jego wersją bezsprężarkową przeznaczoną do głównej produkcji. Mk VIII był wysoko ceniony za swoje właściwości lotne i był produkowany wyłącznie przez firmę Supermarine.
Warianty
Ciekawostki
- Skrzydło typu C zostało zaprojektowane jako "uniwersalne" i umożliwiało różne konfiguracje uzbrojenia, w tym osiem karabinów maszynowych .303, kombinacje karabinów maszynowych i działek lub cztery działka Hispano Mk II.
- Podwozie zostało przeprojektowane tak, aby było stabilniejsze na ziemi i wyeliminowało górne "bąble" nad kołami, co poprawiło aerodynamikę skrzydeł.
- Spitfire Mk VII był wyposażony w kabinę ciśnieniową ze sprężarką Marshall, która pozwalała utrzymywać ciśnienie na wysokościach powyżej 28 000 stóp.
- Nowe silniki Merlin 60 i 70 miały dwustopniową, dwubiegową sprężarkę z międzystopniowym chłodzeniem, co wymagało wydłużenia nosa samolotu i instalacji nowych chłodnic pod skrzydłami.
- Spitfire Mk VIII był według testów uważany za najlepszy pod względem właściwości lotnych, przy czym wydłużone skrzydła często zastępowano standardowymi dla lepszej sterowności.
Najczęstsze pytania
- Dlaczego Spitfire Mk IX został opracowany jako rozwiązanie "stop-gap"?
- Został opracowany szybko, aby wyrównać zagrożenie ze strony niemieckiego Focke-Wulf Fw 190, który sprawiał problemy załogom latającym na Spitfire Mk Vb.
- Jakie były główne różnice między skrzydłami typów C, D i E?
- Typ C był uniwersalny z różnymi konfiguracjami uzbrojenia, typ D przeznaczony był dla wersji rozpoznawczych bez uzbrojenia i z zbiornikami paliwa w skrzydłach, typ E miał usunięte zewnętrzne karabiny maszynowe i umożliwiał kombinacje działek i ciężkich karabinów maszynowych.
- Jakie silniki napędzały późne warianty Spitfire z silnikami Merlin?
- Używano silników Rolls-Royce Merlin serii 60 i 70 z dwustopniową, dwubiegową sprężarką i międzystopniowym chłodzeniem.
- Jakie zmiany wprowadzono w podwoziu późnych Spitfire z silnikami Merlin?
- Podwozie miało przeprojektowane nogi z przednim pochyleniem, usunięto górne bąble nad kołami, zastosowano nowe czteroramienne opony Dunlop, co poprawiło stabilność na ziemi.